ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ Γιώργος Καπόπουλος
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Μετά τη θριαμβευτική είσοδο του Μάο Τσε Τουνγκ τον Οκτώβριο του 1949 στο Πεκίνο ένα ερώτημα σκίαζε την Ουάσινγκτον: «Ποιος έχασε την Κίνα;». Ενα ερώτημα καθαρά ρητορικό, γιατί οι ερωτώντες Ρεπουμπλικάνοι είχαν έτοιμη την απάντηση που δεν ήταν άλλη από την απόδοση της ευθύνης στη χαλαρή στάση του Τρούμαν απέναντι στον επεκτατισμό της ΕΣΣΔ. Ενα παρόμοιο σκηνικό δεν αποκλείεται να το ξαναδούμε σύντομα στην προεκλογική εκστρατεία των ΗΠΑ.

Το ερώτημα θα είναι «Ποιος έχασε την Ουκρανία;», θα είναι και αυτό ρητορικό, καθώς ο ερωτών Μπάιντεν έχει και την απάντηση που δεν είναι άλλη από την επίρριψη της ευθύνης στον Τραμπ και στους Ρεπουμπλικάνους.

Ηδη στις δηλώσεις του για τον θάνατο του Ναβάλνι ο Μπάιντεν είπε χωρίς περιστροφές ότι το μπλοκάρισμα της βοήθειας ύψους 61 εκατομμυρίων δολαρίων προς την Ουκρανία από τους Ρεπουμπλικάνους πριμοδοτεί τον αναθεωρητισμό του Πούτιν.

Η συγκυρία, η παραδοχή δηλαδή από το Κίεβο και τους υποστηρικτές του στη Δύση ότι δεν υπάρχει προοπτική απώθησης των εισβολέων και το σχεδόν ταυτόχρονο μπλοκάρισμα της βοήθειας από το Κογκρέσο, στήνουν το σκηνικό μιας μονομαχίας Μπάιντεν-Τραμπ για το ποιος έχασε την Ουκρανία.

Ακόμη κι αν βρεθεί συμβιβαστική λύση μεταξύ του Λευκού Οίκου, η ζημιά στην αξιοπιστία της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής θα είναι μη αντιστρέψιμη.

Εξυπακούεται ότι ούτε η νίκη του Μάο, ούτε η ήδη προεξοφλημένη ήττα του Κίεβου μπορούν να χρεωθούν στις κομματικές και προεκλογικές σκοπιμότητες.

Η εργαλειοποίηση της εξωτερικής πολιτικής για εσωτερικές πολιτικές σκοπιμότητες ή για εξυπηρέτηση εθνικών επιλογών είναι ένα φαινόμενο που εμφανίστηκε συχνά στην κρίση και τη σύγκρουση της Ουκρανίας.

Το επί μία διετία βέτο της Τουρκίας στην ένταξη της Σουηδίας στο ΝΑΤΟ και της Φινλανδίας λίγους μήνες λιγότερο και το βέτο της Ουγγαρίας στη βοήθεια της Ε.Ε. στην Ουκρανία τείνουν να καταστούν πρακτικές που θα συνοδεύουν κάθε φορά τη λήψη μιας κρίσιμης απόφασης στο ΝΑΤΟ και στην Ε.Ε.

Το νέο στοιχείο είναι ότι οι Ρεπουμπλικάνοι που κινδυνολογούν για τα κύματα παράτυπων μεταναστών συνέδεσαν την έγκριση της βοήθειας προς την Ουκρανία με την οχύρωση των συνόρων με το Μεξικό, ένα απροκάλυπτο προεκλογικό σκηνικό.

Ο κυβερνήτης του Τέξας, που πρωταγωνίστησε στην εμπλοκή της βοήθειας προς την Ουκρανία, μαζεύει τους παράτυπους μετανάστες με λεωφορεία και τους προωθεί σε Πολιτείες που κυβερνούν οι Δημοκρατικοί.