Κύριε διευθυντά, είμαι τέσσερις δεκαετίες καθηγήτρια κλασικού χορού και πιάνου, πασχίζω μέσω της διδασκαλίας μου για τη μεταλαμπάδευση ποιότητας, υψηλής αισθητικής σε μαθήτριες και μαθητές μου και αισθάνομαι την ανάγκη διατύπωσης έντονης διαμαρτυρίας για την καπηλεία του χριστουγεννιάτικου θεάματος στη Λυρική «Σταύρος Νιάρχος», όπου πήγα μαζί με αναρίθμητους θεατές να δούμε τον «Καρυοθραύστη» (23/12/2023 έως 14/1/2024).
Το μπαλέτο; Ανδρες κυρίως, να κινούνται με κοντές μπαλαρίνες, με μπάλες μπάσκετ στα χέρια. Κοπέλα-μέλος του μπαλέτου να σέρνει μια πάνινη κούκλα (!) επί σκηνής, ένα σπιτάκι ν’ αναβοσβήνει τα φώτα του σαν αυτό της… κούκλας Barbie και κατά διαστήματα να σταματά η ορχήστρα και ν’ ακούγονται θόρυβοι, συχνά εκκωφαντικοί, μαζί με ηχητικά εφέ. Δυσάρεστη έκπληξη, αποστροφή! Θεατές πριν καν από το τέλος του Α’ μέρους άρχισαν να φεύγουν δυσαρεστημένοι.
Διδάσκω 40 χρόνια κλασικό χορό και αυτοσαρκαζόμενη αναρωτήθηκα αν οι… γνώσεις μου δεν είναι επαρκείς ή, σοβαρά διατύπωσα την ερώτηση στον εαυτό μου, αν έχει πέσει τόσο πολύ το επίπεδο της τέχνης. Παίρνουν -και αυτό συμβαίνει συχνά στην εποχή μας- κλασικά έργα δεδομένης υψηλής αισθητικής αξίας και τα κατακρεουργούν! Εφυγα κι εγώ, όπως σχεδόν τα 2/3 των θεατών, πριν από το τέλος της παράστασης, απογοητευμένη και… εκ μέρους του δημιουργού του «Καρυοθραύστη», Πιότρ Ιλιτς Τσαϊκόφσκι. Στις χριστουγεννιάτικες ευχές μας εντάξαμε την ανάγκη διάσωσης ακριβής πολιτιστικής κληρονομιάς από αδηφάγους συντελεστές παραστάσεων όπως αυτή!
*καθηγήτρια κλασικού χορού, πιάνου
—
Η επιστολή δημοσιεύτηκε στο φύλλο της «Εφ.Συν.» τη Δευτέρα 19/02/2024.
-320x213.jpg)
