Πριν από μισό αιώνα, το έγκυρο αμερικανικό περιοδικό Foreign Affairs δημοσίευσε εκτεταμένη ανάλυση με τίτλο «Πώς να σώσουμε το Ισραήλ παρά τη θέλησή του». Το τεύχος του ίδιου εντύπου που μόλις κυκλοφόρησε περιέχει άρθρο με τίτλο «Η αυτοκαταστροφή του Ισραήλ».
Οι δύο τίτλοι μιλούν από μόνοι τους, ο πρώτος περιέχει την αισιοδοξία της άρσης του αδιεξόδου με έξωθεν πίεση, δηλαδή από τις ΗΠΑ. Ο δεύτερος αφήνει την αίσθηση ότι η πορεία προς την αυτοκαταστροφή δεν είναι αντιστρέψιμη.
Προσπαθεί ο Νετανιάχου να κερδίσει χρόνο μέχρι να επιστρέψει ο Τραμπ στον Λευκό Οίκο; Πρόκειται για ένα ερώτημα που προκαλεί ένα άλλο. Αντέχουν το ηγεμονικό κύρος και η αξιοπιστία των ΗΠΑ ένα παρατεταμένο κενό μέχρι να διεξαχθούν οι εκλογές του Νοεμβρίου;
Τα παραπάνω ερωτήματα είναι ρητορικά, καθώς δεν υπάρχει η δυνατότητα για μετωπική σύγκρουση του Ισραήλ με τις ΗΠΑ.
Η μόνη δυνατότητα με δεδομένη την παραπάνω διαπίστωση είναι η διασφάλιση μιας μεταβατικής περιόδου προσαρμογής στις επιλογές της Ουάσινγκτον.
Οι ΗΠΑ δεν έχουν περιθώρια χρονοτριβής και καθυστέρησης, καθώς οι περιφερειακές εστίες ανάφλεξης από την Υεμένη και την Ερυθρά Θάλασσα μέχρι τη Συρία και το Ιράκ, αν δεν υπάρξει τερματισμός της σύγκρουσης στη Γάζα, δεν θα αρχίσουν να εκτονώνονται.
Οι ΗΠΑ από την επομένη της 11.9.2001 έπαψαν να ενδιαφέρονται για την κατά προτεραιότητα επίλυση του Παλαιστινιακού και προέταξαν ως προτεραιότητα την αναδιαμόρφωση συνολικά της Μέσης Ανατολής με αλλαγές καθεστώτων και αν αυτό αποδεικνυόταν αναγκαίο, ακόμη και με αλλαγές συνόρων.
Είναι χαρακτηριστικό ότι η προηγούμενη σύγκρουση του Νετανιάχου με τις ΗΠΑ έγινε στην περίοδο 2013-15 με τον πρωθυπουργό του Ισραήλ να προσπαθεί να αποτρέψει τη σύναψη συμφωνίας για τον διεθνή έλεγχο του πυρηνικού προγράμματος του Ιράν.
Ούτε ο Μπους ο νεότερος ούτε και ο Ομπάμα προσπάθησαν να πιέσουν για την επίλυση του Μεσανατολικού.
Η προσέγγιση αυτή ήταν κυρίαρχη μέχρι τις 7.10.2023, με τις ΗΠΑ να σχεδιάζουν συμμαχίες ανάμεσα στο Ισραήλ και τη Σαουδική Αραβία με το Παλαιστινιακό… στο αρχείο!
Ο Νετανιάχου δεν πρόκειται να χρεωθεί την ευθύνη για μια ενδεχόμενη αποτυχία της πολιτικής των ΗΠΑ.
Θα αποδεχθεί τον τερματισμό του πολέμου στη Γάζα επιφυλασσόμενος να μπλοκάρει την πορεία εφαρμογής του ειρηνευτικού σχεδίου όποτε υπάρξει ευνοϊκή για τις θέσεις του συγκυρία.
