Δεν πρόκειται να υπάρξει σταθεροποίηση στη Μέση Ανατολή εάν δεν συγκροτηθεί ανεξάρτητο Παλαιστινιακό Κράτος, διαμήνυσε προχθές ο Μπλίνκεν στον Νετανιάχου.
Τη λύση των δύο κρατών προώθησαν αποφασιστικά ο Μπους ο πρεσβύτερος και ο Μπέικερ μετά την Καταιγίδα της Ερήμου με τη σύγκληση της Ειρηνευτικής Διάσκεψης στη Μαδρίτη στα τέλη του 1991.
Οι ΗΠΑ παρέμειναν στην παραπάνω γραμμή πλεύσης για αναζήτηση λύσης μέχρι την 11.9.2001, όταν οι νεοσυντηρητικοί επέβαλαν την ατζέντα τους.
Η ιεράρχηση προτεραιοτήτων ανατράπηκε καθώς οι ΗΠΑ έπρεπε πρώτα να παρέμβουν για να διαμορφώσουν μια Νέα Μέση Ανατολή, με αλλαγές καθεστώτων, και αν είναι αναγκαίο και με αλλαγές συνόρων.
Μετά τη δημιουργία της Νέας Μέσης Ανατολής θα μπορούσε να συζητηθεί το Παλαιστινιακό, με δεδομένο ένα νέο περιφερειακό τοπίο.
Ο Μπους ο νεότερος εισέβαλε στο Αφγανιστάν και μετά στο Ιράκ, ενώ ο Ομπάμα επένδυσε στην «αραβική άνοιξη» και στο μετριοπαθές πολιτικό Ισλάμ.
Οι ομιλίες του στην Κωνσταντινούπολη και στο Κάιρο την άνοιξη του 2009 θεωρηθήκαν μανιφέστα της νέας πολιτικής των ΗΠΑ.
Η «αραβική άνοιξη» έγινε γρήγορα… αραβικός χειμώνας, ενώ τα σύνορα του μετριοπαθούς πολιτικού Ισλάμ με τις διάφορες εκφάνσεις του φονταμενταλισμού – τζιχαντισμού δεν έγιναν ποτέ σαφή.
Μέχρι και το Σάββατο 7.10.2023 η αυταπάτη ή, καλύτερα, η ψευδαίσθηση ότι το Παλαιστινιακό μπορεί να παραμείνει παγωμένη σύγκρουση επ’ αόριστον ήταν κυρίαρχη.
Σήμερα, οι ΗΠΑ κατανοούν ότι η παρένθεση που άνοιξε μετά την 11.9.2001 πρέπει να κλείσει και, στη συνέχεια, να αναζητηθεί συνολική λύση στο Παλαιστινιακό με τη διαδικασία του κατεπείγοντος.
Οταν μετά τον Πόλεμο των Εξι Ημερών τον Ιούνιο του 1967 η κυβέρνηση των Εργατικών ξεκίνησε την οικοδόμηση οικισμών στα Κατεχόμενα, ο ιδρυτής και πρώην πρωθυπουργός του Ισραήλ Μπεν Γκουριόν προειδοποίησε τους διαδόχους του ότι χάνουν την ιστορική ευκαιρία να πετύχουν την αναγνώριση του Ισραήλ με αντάλλαγμα την άμεση αποχώρηση από τα Κατεχόμενα.
Ομως, δυστυχώς, την ώρα που ο Μπλίνκεν ζητά διαπραγματεύσεις για τη συνολική λύση του Παλαιστινιακού, οι ΗΠΑ και η Ε.Ε. εισέρχονται σε μια άγνωστης διάρκειας περίοδο αναδίπλωσης και εσωστρέφειας.
