Το Αφγανιστάν της Ευρώπης;

Τα μηνύματα της Ουάσινγκτον προς το Κίεβο που από μέρα σε μέρα πυκνώνουν δεν επιδέχονται παρερμηνείες.

Δεν υπάρχει περίπτωση στήριξης δεύτερης προσπάθειας του Κιέβου να ανακτήσει μέρος των κατεχόμενων από τη Μόσχα εδαφών ώστε να μπορεί στη συνέχεια να αναλάβει το κόστος της διαπραγμάτευσης για τερματισμό της σύγκρουσης.

Η ευκολία με την οποία το Κογκρέσο πάγωσε την πρόσθετη βοήθεια των ΗΠΑ στην Ουκρανία πιστοποιεί ότι εξαντλήθηκαν η βούληση αλλά και η δυνατότητα συντήρησης ενός στατικού πολέμου φθοράς.

Πέραν της αποδόμησης της διακομματικής συναίνεσης σε θέματα εξωτερικής πολιτικής, υπάρχει μια παράμετρος που όχι μόνο δεν αναδεικνύεται, αλλά αποσιωπάται.

Οι ΗΠΑ πέτυχαν τον στρατηγικό τους στόχο στην Ουκρανία, καθώς ακυρώθηκε η στρατηγική ειδική σχέση Ρωσίας – Γερμανίας και διευρύνθηκε το ΝΑΤΟ με την ένταξη της Φινλανδίας και της Σουηδίας και, το κυριότερο, τερματίστηκε η συζήτηση για αμυντική χειραφέτηση της Ε.Ε.

Τα σύνορα της Ουκρανίας θα είναι η γραμμή του μετώπου ανάμεσα στις δύο αντίπαλες πλευρές, χωρίς να μπορεί να αποκλειστεί η περαιτέρω προέλαση των ρωσικών δυνάμεων με στόχο να πιεστεί το Κίεβο.

Τηρουμένων των αναλογιών, η εξέλιξη της σύγκρουσης στην Ουκρανία θυμίζει την απεμπλοκή των ΗΠΑ από το Αφγανιστάν όταν διαπιστώθηκε ότι κανένα σενάριο στρατιωτικής λύσης δεν διασφάλιζε την ήττα των Ταλιμπάν.

Τα όσα εκτυλίσσονται στο Κογκρέσο των ΗΠΑ προαναγγέλλουν ότι πλησιάζει η στιγμή που οι ΗΠΑ θα καλέσουν την Ε.Ε. να αναλάβει το συνολικό κόστος συντήρησης της Ουκρανίας.

Η σκληρή αντιπαράθεση μεταξύ Πολωνίας και Ουκρανίας για τις ζημιές που καταγράφει η αγροτική οικονομία της πρώτης από το χαμηλό κόστος της ουκρανικής αγροτικής παραγωγής είναι αποκαλυπτική.

Το κόστος ενός παρατεταμένου πολέμου φθοράς ή, στην καλύτερη περίπτωση, μιας παγωμένης σύγκρουσης τρομάζει ακόμη και τη Βαρσοβία, που μέχρι πρόσφατα πλειοδοτούσε υπέρ των πιο ακραίων σεναρίων κλιμάκωσης της σύγκρουσης.

Οταν διαπιστωθεί ότι ένας πόλεμος δεν κερδίζεται και δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις για στρατηγική αναδίπλωση, τότε το κόστος της εμπλοκής πολλαπλασιάζεται.

Με άλλα λόγια, αν στον έναν χρόνο που του μένει από τη θητεία του ο Μπάιντεν δεν μεθοδεύσει μια πορεία αξιοπρεπούς συμβιβασμού, τότε, σε περίπτωση εκλογής του Τραμπ, η Ουκρανία θα είναι η επόμενη μετά το Αφγανιστάν ασύντακτη, άτακτη απεμπλοκή των ΗΠΑ.