Από τη Γάζα στον Σηκουάνα

Την άνοιξη του 2022 το κόμμα του Μελανσόν «Ανυπότακτη Γαλλία», οι Οικολόγοι, οι Σοσιαλιστές και οι Κομμουνιστές ενώθηκαν στην παράταξη NUPES. Oπως αποδείχθηκε, η συγκατοίκηση του Μελανσόν με τις υπόλοιπες συνιστώσες της Αριστεράς ήταν προβληματική.

Η αφορμή, αν όχι το άλλοθι για την εγκατάλειψη της NUPES από τον Μελανσόν, δόθηκε όταν ο επικεφαλής της «Ανυπότακτης Γαλλίας» αρνήθηκε να καταδικάσει τη Χαμάς για την επίθεση στη Γάζα.

Ο πόλεμος Ισραήλ – Χαμάς είναι για την Ακροδεξιά της Λεπέν και του Ζεμούρ ένα από τα πολλά μέτωπα μιας ευρύτερης σύγκρουσης της χριστιανικής Δύσης με τους τζιχαντιστές. Η Γαλλία είναι ένα από τα μέτωπα αυτά σύμφωνα με την απλουστευτική αυτή προσέγγιση που διεισδύει σε όλους τους πολιτικούς χώρους.

Ετσι, όποιος προτάσσει την αλληλεγγύη στους Παλαιστινίους κινδυνεύει να χαρακτηρισθεί ισλαμοαριστεριστής που στηρίζει έναν ισλαμοφασίστα. Ετσι εξηγείται και η συμμετοχή της Λεπέν στις διαδηλώσεις κατά του αντισημιτισμού, μια επιλογή, της οποίας ο σκληρός πυρήνας δεν είναι άλλος από την ισλαμοφοβία.

Είναι προφανές ότι τα παραπάνω ερμηνεύουν τη στάση του Μελανσόν, αλλά και όλων όσοι αρνούνται στο όνομα της πολιτικής ορθότητας να εξισώσουν τα μέλη της Χαμάς με τους τζιχαντιστές που αιματοκύλησαν το «Μπατακλάν».

Η απλουστευτική προσέγγιση της σύγκρουσης στη Γάζα με τα ίδια κριτήρια με τα όποια προσεγγίζονται οι συγκρούσεις στα προάστια των γαλλικών πόλεων θα είναι ένα κυρίαρχο χαρακτηριστικό της εκστρατείας των ευρωεκλογών, όχι μόνο στη Γαλλία, αλλά και σε μια ομάδα χωρών που ξεκινά από τη Σκανδιναβία, διασχίζει τη Γερμανία και φτάνει μέχρι και την Ιταλία.

Τούτων λεχθέντων, η δαιμονοποίηση κάθε εκδοχής του πολιτικού ισλάμ και η ταύτισή της με την τρομοκρατία λειτουργεί στη λογική της αυτοεκπληρούμενης προφητείας, καθώς εκ των πραγμάτων δυσχεραίνει την πολιτική απομόνωση των τζιχαντιστών.

Ιδιαίτερο σε κάθε περίπτωση ενδιαφέρον παρουσιάζει η ρητορική της ισλαμοφοβίας, όπως αυτή εκφράζεται από τον Ζεμούρ. Ο Ζεμούρ αποκαλεί το κίνημά του «Ανάκτηση», έναν όρο που αναφέρεται στην κατάκτηση της αραβικής Ισπανίας από τα χριστιανικά βασίλεια της Ιβηρικής χερσονήσου.

Η κατάρρευση του ευρωπαϊκού κοινωνικού μοντέλου και το βραχυκύκλωμα της ευρωπαϊκής ενοποίησης προσδίδουν στην ισλαμοφοβία της Δύσης υπαρξιακο-ταυτοτικό χαρακτήρα.