Ο εξοβελισμός των άλλων

«Οι οργανισμοί τοπικής αυτοδιοίκησης έχουν διοικητική και οικονομική αυτοτέλεια. Οι αρχές τους εκλέγονται με καθολική και μυστική ψηφοφορία, όπως ο νόμος ορίζει», διαβάζουμε στο 102 άρθρο του Συντάγματος. Ομως στις πρόσφατες εκλογές της Τοπικής Αυτοδιοίκησης είχαμε έντονη, πιεστική και ξεδιάντροπη παρέμβαση της κυβέρνησης, από τους υπουργούς της και κυρίως από τον ίδιο τον πρωθυπουργό.

Νωρίς εκδήλωσε την επιθυμία του στις δεκατρείς περιφέρειες και στους τρεις μεγάλους δήμους της χώρας να εκλεγούν περιφερειάρχες και δήμαρχοι υποστηριζόμενοι από τη Νέα Δημοκρατία. Γιατί, κατά την ατεκμηρίωτη γνώμη του, αυτοί θα διαχειριστούν καλύτερα οικονομικά και αναπτυξιακά το νέο ΕΣΠΑ και τα άλλα προγράμματα.

Ετσι οι υπουργοί και ο πρωθυπουργός περιόδευαν ανά τη χώρα υποστηρίζοντας τους υποψήφιους, μιλώντας στις προεκλογικές συγκεντρώσεις, λέγοντας πόσο ικανός είναι ο κυβερνητικός υποψήφιος. Στη Μυτιλήνη ο κ. Μητσοτάκης ήρθε δύο φορές για να μιλήσει σε προεκλογικές συγκεντρώσεις του κ. Στεφανή. Μαζί του ή χωριστά την πόλη επισκέφτηκαν δώδεκα υπουργοί. Το ίδιο έπραξαν και στην περιφέρεια της Θεσσαλίας. Εκεί μάλιστα σύνδεσαν την εκλογή του κ. Αγοραστού με τις αποζημιώσεις προς τους πλημμυροπαθείς!

Οι ψηφοφόροι αδιαφόρησαν, λειτούργησαν ως πολίτες, ψηφίζοντας και εκλέγοντας τους άλλους υποψήφιους. Η μεγάλη πρωθυπουργική πρεμούρα έφερε το αντίθετο αποτέλεσμα. «Δεν είμαστε πρόβατα για να μας λένε τι θα ψηφίσουμε», έλεγαν μεταξύ τους υπάλληλοι, «τι θέλει κι έρχεται ξανά με την κουστωδία του» είπε πελάτης σε κουρείο.

Το χειρότερο είναι η σύνδεση των πολιτικών απόψεων των υποψηφίων με την αποτελεσματικότητα στην απορρόφηση και διαχείριση κονδυλίων, εφαρμογή προγραμμάτων, στην άσκηση αναπτυξιακής και κοινωνικής πολιτικής. Οι κυβερνώντες επιχείρησαν -με σύγχρονο τρόπο- να εφαρμόσουν τον έλεγχο των κοινωνικών και πολιτικών φρονημάτων των υποψηφίων δημάρχων. Εντονα το προέταξαν στην περίπτωση του κ. Ρούσσου, στο Χαλάνδρι. Αναρωτιόμαστε πόσο πίσω μπορούμε να μας πάνε, ως κοινωνία, ως χώρα, ως πολίτες. Μάλλον μέχρι τις πρώτες δεκαετίες του περασμένου αιώνα.

Τότε, τον Ιούλιο του 1931, στις επαναληπτικές εκλογές στη Λέσβο ο υποψήφιος του ΚΚΕ Αχιλλέας Κοντάρας πήρε το 21,39% των ψήφων. Η τοπική εφημερίδα «Δημοκράτης» γράφει ότι το γεγονός «αποτελεί μίαν σαφή προειδοποίησιν προς όλα τα αστικά κόμματα, ανεξαρτήτως πολιτικών φρονημάτων […] Πρόκειται περί κινδύνου του αστικού καθεστώτος, διαγραφομένου ήδη εναργώς και μη προερχομένου εκ μέρους των κεκηρυγμένων εχθρών του, διά τους οποίους υπάρχει και το ιδιώνυμον». Ο αρθρογράφος προτείνει να ενωθούν τα υγιή αστικά κόμματα σε μέτωπο κατά του αριστερισμού. Τότε κινδύνευε το κοινωνικό σύνολο. Σήμερα αυτό βαφτίστηκε τοπική ανάπτυξη και πρόοδος, εκσυγχρονισμός της κοινωνίας. Στις πρόσφατες βουλευτικές εκλογές, στόχος ήταν ο εξοβελισμός της Αριστεράς. Σε τούτες, η κάθε άλλη διαφορετική άποψη.

*Συγγραφέας, διδάκτορας Πολιτισμικής Τεχνολογίας και Επικοινωνίας