Κάθε τόσο ανακοινώνονται διάφοροι θετικοί αριθμοί, ποσοστά τα οποία σχεδόν πάντοτε συνοδεύουν επιτυχίες. Αντιθέτως, αν το θέμα έχει αρνητικό περιεχόμενο, αυτό επιχειρείται να περιοριστεί με γενικόλογα. Ετσι λέμε τη φράση «οι αριθμοί ευημερούν, αλλά όχι οι άνθρωποι». Για να επισημάνουμε τη διαφορά αναφερόμαστε σε ποσοτική και ποιοτική προσέγγιση ή ανάλυση στις επιστήμες. Μεγαλύτερη παρεξήγηση, να μην πούμε λάθος, υπάρχει με τον περιβόητο μέσο όρο. Τι να κάνει τον καλό μέσο μισθό ή σύνταξη ο συνάνθρωπός μας, όταν εκείνος παίρνει πεντακόσια ευρώ τον μήνα ή είναι άνεργος;
Τούτες τις μέρες –με την εκλογή προέδρου στον ΣΥΡΙΖΑ από εκατόν πενήντα χιλιάδες μέλη– θυμηθήκαμε τους αριθμούς των ψηφοφόρων-μελών που συμμετέχουν σε παρόμοιες διαδικασίες. Το 2004 στην εκλογή του Γιώργου Παπανδρέου ως προέδρου του ΠΑΣΟΚ ψήφισαν πάνω από ένα εκατομμύριο πολίτες. Τι έγιναν όλοι αυτοί; Καλώς έκαναν αυτό το βήμα της συμμετοχής, αλλά πήγαν παρακάτω; Δηλαδή από την ποσότητα υπήρξε μετάβαση στην ποιότητα;
Και δεν αναφερόμαστε σε κάτι συναρπαστικό και μεγαλεπήβολο. Αλλά να δείξουν ότι κάτι γίνεται και μετά την ψηφοφορία. Ελεγαν φίλοι από τα φοιτητικά χρόνια και συνάδελφοι, από διάφορα μέρη της Ελλάδας, ότι στην πόλη τους δεν έγινε μπορετό από τον ΣΥΡΙΖΑ να σχηματιστεί ψηφοδέλτιο για τις δημοτικές εκλογές. Σ’ αυτή την πολιτική δραστηριότητα, που προηγήθηκε της εκλογής προέδρου, δεν υπήρξε θετικό πρόσημο στην καταμέτρηση. Πού ήταν τα τόσες χιλιάδες μέλη πριν από τις εσωκομματικές εκλογές και γιατί δεν συνέβαλαν στον σχηματισμό παράταξης και ψηφοδελτίου;
Βλέπω κάποια από τα ψηφοδέλτια των δημοτικών εκλογών της μικρής μας πόλης. Το μήκος τους πλησιάζει το ένα μέτρο και οι υποψήφιοι σύμβουλοι είναι περίπου εκατό. Τι κάνουν αυτοί οι υποψήφιοι των συνδυασμών; Συναντιούνται, συνεδριάζουν, συναποφασίζουν ή είναι σκέτοι αριθμοί; Αλλά και μεις, οι ψηφοφόροι, ο λαός, νοιαζόμαστε για τον τόπο μας ή είμαστε παρατηρητές κι όχι πολίτες; Κι αν χρησιμοποιήσουμε τον επιθετικό προσδιορισμό «ενεργοί», τότε απομακρυνόμαστε από την αριθμητική παράθεση και πρέπει να μιλήσουμε ουσιαστικότερα.
Είτε αναφερόμαστε σε εκλογές, είτε σε μισθούς και συντάξεις, εντοπίζουμε αποκλίσεις και λάθη ανάμεσα σε ό,τι απεικονίζουν αριθμητικά και στην ουσία των πραγμάτων την οποία έπρεπε να εκφράζουν. Το παράξενο είναι ότι η επιστήμη των μαθηματικών είναι ακριβής, δεν επιδέχεται ερμηνείες. Αλλά με λάθος αναφορές, ελλιπή δεδομένα, με ολίγη αλχημεία στους αριθμούς, εξάγεται διαφορετικό αποτέλεσμα, με μικρή ή μεγάλη απόκλιση από την πραγματικότητα. Ο καθημερινός άνθρωπος, όλοι εμείς, χρησιμοποιούμε αριθμούς για τις καθημερινές μας ανάγκες. Αν τους συνταιριάσουμε με τα γράμματα μπορούμε να πάμε από την ποσότητα στην ποιότητα. Να πάψουν να είναι απλοί συμβολισμοί και να συμπορευτούν για κάτι δημιουργικό και ωραίο.
*Συγγραφέας, διδάκτορας Πολιτισμικής Τεχνολογίας και Επικοινωνίας
