«Στις ειδήσεις τα βλέπεις και τρως…», ένας στίχος-γροθιά στο στομάχι, από το τραγούδι «Σαράγεβο» των Magic de Spell, που συνηθίζαμε να τραγουδάμε κατά τη διάρκεια των συγκλονιστικών διαδηλώσεων ενάντια στον πόλεμο στη Γιουγκοσλαβία και τους βομβαρδισμούς του ΝΑΤΟ. Σπουδαία υπόμνηση ότι η βαρβαρότητα δεν μπορεί να είναι «κανονικότητα»! Δεν μπορούν να είναι άλλη μια είδηση ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος, ο ξεριζωμός εκατομμυρίων ανθρώπων, τα ναυάγια των κατατρεγμένων με τους χιλιάδες νεκρούς και αγνοούμενους, όπως και τα καθημερινά εργοδοτικά εγκλήματα στους χώρους δουλειάς που βαφτίζονται «εργατικά ατυχήματα», οι αδικοχαμένοι από το διαλυμένο σύστημα υγείας γιατί δεν υπήρχε ασθενοφόρο να τους μεταφέρει κ.ά. Η ζωή των εργατικών και λαϊκών στρωμάτων, αμέτρητες κοιλάδες Τεμπών!
Για το πολύνεκρο ναυάγιο ανοιχτά της Πύλου, ίσως το χειρότερο στη Μεσόγειο, υπάρχουν αναπάντητα ερωτήματα που πρέπει να απαντηθούν. Οι μέχρι σήμερα ασάφειες και αντιφάσεις των δηλώσεων του Λιμενικού δημιουργούν εύλογα την υπόνοια συγκάλυψης των γεγονότων και των ευθυνών.
Ταυτόχρονα, όμως, υπάρχουν τεράστιες πολιτικές ευθύνες. Ο αριθμός των 26.924 νεκρών και αγνοουμένων από το 2014 στη θάλασσα της Μεσογείου και του Αιγαίου είναι συνταρακτικός και δεν επιτρέπει προκλητικές διαβεβαιώσεις του τύπου «πράττουμε τα δέοντα» από Ευρωπαίους και Ελληνες αξιωματούχους.
Τέτοιες ευθύνες βαραίνουν όλες τις ελληνικές κυβερνήσεις και τα αστικά κόμματα.
Γιατί στηρίζουν ποικιλότροπα τους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς και την εμπλοκή της χώρας στον πόλεμο (βάσεις θανάτου, αποστολή στρατιωτικών δυνάμεων κ.ά.). Τα δάκρυά τους είναι κροκοδείλια, αφού οι ίδιοι συμβάλλουν στη δημιουργία των βασικών αιτίων του ξεριζωμού, που είναι οι επεμβάσεις και η καταλήστευση των πλουτοπαραγωγικών πηγών στο όνομα των κερδών και των σφαιρών επιρροής. Σε όσους αναμασούν το παραμύθι της «παράνομης μετανάστευσης», απαντάμε με τα ίδια τα στοιχεία του ΟΗΕ: αύξηση στο ρεκόρ των 110 εκατομμύριων ξεριζωμένων παγκόσμια, με το 52% των προσφύγων να προέρχονται από τρεις μόλις χώρες – Συρία, Ουκρανία, Αφγανιστάν.
Γιατί ταυτόχρονα διαδραματίζουν πρωταγωνιστικό ρόλο στις αντιθέσεις των κρατών-μελών της Ε.Ε. για τον διαμοιρασμό της καταστολής σε βάρος των ξεριζωμένων, πότε με την ομάδα των MED5 και πότε με την ομάδα των χωρών του Βίζεγκραντ. Γιατί εφαρμόζουν την άδικη πολιτική της καταστολής και του εγκλωβισμού σε βάρος των μεταναστών και των προσφύγων, αποδεχόμενες τον ρόλο του χωροφύλακα των ευρωπαϊκών –όπως λέγεται– συνόρων. Είναι, όμως, αυτή η πολιτική, με Frontex, ορατούς και αόρατους φράκτες, στρατόπεδα συγκέντρωσης πότε στο «υπαίθριο κλουβί» της Μόριας και πότε στις νέες υπερδομές-φυλακές, επαναπροωθήσεις και απελάσεις, που γιγαντώνει τη δράση των κυκλωμάτων διακινητών και σπρώχνει τους κατατρεγμένους στα ταξίδια του τρόμου. Οι Κανονισμοί του Δουβλίνου, η συμφωνία Ε.Ε. – Τουρκίας, οι οδηγίες για τις «ασφαλείς τρίτες χώρες» –όλα αυτά που έφερε ο ΣΥΡΙΖΑ και εφάρμοσε η Ν.Δ.– κάνουν κουρελόχαρτο τη Συνθήκη της Γενεύης για τους Πρόσφυγες. Το προωθούμενο νέο Σύμφωνο της Ε.Ε. για τη Μετανάστευση και το Ασυλο είναι ακόμα πιο επικίνδυνο.
Σε ένα σύστημα που η ίδια η εργατική δύναμη είναι εμπόρευμα, οι ξεριζωμένοι γίνονται «εργαλείο» σε γεωπολιτικά παζάρια, αλλά και ένα χρήσιμο, αναλώσιμο, ευέλικτο πάμφθηνο εργατικό δυναμικό χωρίς δικαιώματα, που «ξεδιαλέγουν» τ’ αφεντικά από τα hotspots διαλογής. Είναι χαρακτηριστικό το περιβόητο Μνημόνιο Ελλάδας – Μπαγκλαντές, που ψήφισαν πέρυσι από κοινού Ν.Δ., ΣΥΡΙΖΑ και ΠΑΣΟΚ, για να συνεχίσει να εξάγεται ο «κόκκινος χρυσός» στις ματωμένες Μανωλάδες.
Αλλωστε, η πολιτική δύο μέτρων και δύο σταθμών απέναντι στους Ουκρανούς πρόσφυγες και τους λοιπούς «μη πραγματικούς, αλλόδοξους, μελαψούς» πρόσφυγες είναι αποκαλυπτική! Ομως, η προστασία που σωστά εξασφαλίστηκε στα θύματα του ιμπεριαλιστικού πολέμου στην Ουκρανία (περίπου 5 εκατ. στην Ε.Ε.) πρέπει να εξασφαλίζεται σε όλα τα θύματα των κάθε είδους επεμβάσεων και των πολέμων.
Κι όμως! Η σημερινή πραγματικότητα δεν σημαδεύεται μόνο από την απογοήτευση. Απέναντι στις ειδήσεις της καπιταλιστικής βαρβαρότητας υπάρχουν και οι ειδήσεις της αλληλεγγύης, της ταξικής πάλης, της ελπίδας! Οπως ήταν οι κινητοποιήσεις της νεολαίας και του λαού για το έγκλημα στα Τέμπη. Οπως ήταν οι διαδηλώσεις ενάντια στο συνεχιζόμενο έγκλημα των ναυαγίων στη Μεσόγειο και στο Αιγαίο. Οπως είναι οι απεργίες, η αποτροπή των εξώσεων κ.λπ.
Στον συνολικά αρνητικό συσχετισμό, η άνοδος του ΚΚΕ στις εκλογές δημιουργεί αισιοδοξία για ένα ρεύμα αμφισβήτησης αυτής της βαρβαρότητας σε βάρος των λαών, που εκδηλώνεται πότε με τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο και πότε με την αντιλαϊκή επέλαση στις συνθήκες της ιμπεριαλιστικής ειρήνης. Η ψήφος στο ΚΚΕ είναι ψήφος εναντίωσης στην εμπλοκή της χώρας στα πολεμοκάπηλα σχέδια του ΝΑΤΟ και της Ε.Ε., ενάντια στη βάρβαρη πολιτική σε βάρος των ξεριζωμένων! Είναι ψήφος για τα δικαιώματα όλων των εργαζομένων και των λαϊκών στρωμάτων, ανεξάρτητα από φυλή, χρώμα, εθνική καταγωγή, θρήσκευμα, σεξουαλική προτίμηση ή άλλα προσωπικά γνωρίσματα, κόντρα στον ρατσισμό και το φασιστικό δηλητήριο. Είναι ψήφος προοπτικής για έναν κόσμο «λέφτερο, ανοιχτό, γεμάτο ελπίδα», χωρίς πολέμους, κρίσεις, εξαθλίωση και ξεριζωμό.
* Υποψήφια βουλεύτρια του ΚΚΕ στην Α’ Αθήνας | Υπεύθυνη της Διατµηµατικής Επιτροπής της Κ.Ε. του ΚΚΕ για τα Δικαιώµατα των Μεταναστών-Προσφύγων και µέλος του Τµήµατoς της Κ.Ε. για τη Δικαιοσύνη και τις Λαϊκές Ελευθερίες
