Αποτελεί παραδοξότητα κομμάτων της αντιπολίτευσης, ιδίως αυτών που τάσσονται υπέρ της απλής αναλογικής, προεξάρχοντος του ΣΥΡΙΖΑ, το ότι, ενώ ομνύουν στην αναγκαιότητά της, κάνουν ό,τι μπορούν για να την τορπιλίσουν.
Εν πρώτοις, διότι o ΣΥΡΙΖΑ άφησε να παρέλθει η ευκαιρία που είχε το 2015 να εφαρμόσει απλή αναλογική στις εκλογές του φθινοπώρου, τις οποίες, εφόσον κέρδιζε, θα επέβαλλε στην πράξη το εκλογικό σύστημα που ονειρευόταν διά παντός. Δεν χρειάζεται ιδιαίτερη επιχειρηματολογία. Απλή ερμηνεία του Συντάγματος. Απλή αναλογική ψηφισθείσα την άνοιξη του 2015 από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, εκλογές δεύτερες εντός του 2015 και τέλος. Ουδέποτε θα μπορούσε η Ν.Δ. να σχηματίσει αυτοδύναμη κυβέρνηση για να την αλλάξει. Γι’ αυτήν την παράλειψή του ο ΣΥΡΙΖΑ θα είναι εσαεί υπόλογος έναντι της κομματικής του συνείδησης.
Ας έλθουμε στο σήμερα. Το βλέπει και ο ΣΥΡΙΖΑ πως δεν υπάρχει προοπτική συνεργασίας, αφού οι άλλοτε δυνητικοί εταίροι, ο ένας μετά τον άλλον αποκλείουν το σενάριο της συνεργασίας. Ο κ. Τσίπρας, βεβαίως, ελπίζει, καθώς, όπως δήλωσε, πολλά αλλάζουν μετά τις εκλογές. Αντίθετα, πάντως, με τις ελπίδες του, όσο περνούν οι μέρες φαίνεται πως παγιώνονται ισχυρές διαφοροποιήσεις μεταξύ ΣΥΡΙΖΑ – ΠΑΣΟΚ και σίγουρα φαίνεται ότι διερράγη διά παντός η σχέση ΣΥΡΙΖΑ – ΜέΡΑ25. Επιπλέον, δεν προκύπτει από πουθενά πως θα είναι πρώτο κόμμα για να κάνει συνεργασίες με τα μικρότερα, προϋπόθεση που έθεσε μόνος του στον δημόσιο διάλογο ο επικεφαλής της αξιωματικής αντιπολίτευσης.
Δυστυχώς για τον ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος υπολόγιζε πως τυχόν φθορά της Ν.Δ. θα του προσδώσει το πλεονέκτημα για να μπορέσει να σχηματίσει κυβέρνηση συνεργασίας, στέλνοντας έτσι τη Ν.Δ. στην αντιπολίτευση, τα όνειρα ναυάγησαν. Διότι, απλούστατα, ήρθαν σε επαφή με την πραγματικότητα.
Το πιο επικίνδυνο είναι πως επένδυσε στο σενάριο της απλής αναλογικής σα να επρόκειτο για εσωκομματικό παίγνιο -στο οποίο ο ίδιος ανεδείχθη πλειστάκις ικανός-, μην υπολογίζοντας και μάλλον υποτιμώντας την αστάθεια του υπάρχοντος κομματικού περιβάλλοντος. Τα ελληνικά κόμματα της Αριστεράς, σοσιαλίζοντα και άλλα, μη συνηθισμένα σε ουσιώδεις συνεργατικές πολιτικές, ρητορεύουν συχνά για προγραμματικές συγκλίσεις αλλά δεν βρήκαν λεπτό για να συναντηθούν -έστω εκπρόσωποί τους-, ώστε στα σοβαρά να προετοιμαστούν και να κάνουν τις συγκλίσεις πραγματικότητα.
Απέναντι σε αυτήν την αμήχανη προσέγγιση των κομμάτων που υποτίθεται επιθυμούν κυβέρνηση συνεργασίας, έχουμε την καθαρή θέση της Ν.Δ. υπέρ της αυτοδυναμίας. Οσοι γνωρίζουν την ιστορία των καιρών μας γνωρίζουν εξίσου πως για εμάς δεν αποτελεί κάποιου είδους ταμπού η συνεργασία, αφού, όταν υπήρξε εθνική ανάγκη, συμμετείχαμε σε κυβερνήσεις συνεργασίας και μάλιστα είχαμε την πρωτοβουλία για τη δημιουργία αυτών.
Στην προκειμένη περίπτωση, εκτιμούμε βασίμως ότι θα είμαστε κυβέρνηση στις εκλογές που θα ακολουθήσουν με το εκλογικό σύστημα που εμείς ψηφίσαμε και το οποίο εμπιστευόμαστε περισσότερο από την απλή αναλογική. Ακόμη κι αν οι απειλές ασφάλειας έναντι ημών από τη γείτονα έχουν το τελευταίο διάστημα καταλαγιάσει, οι οικονομικές περιδινήσεις που θα προέκυπταν εάν άλλαζε το μοντέλο που έχει ήδη αποδώσει υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης θα μας οδηγούσαν πίσω στις περιπέτειες του πρόσφατου παρελθόντος.
Η προβλεπόμενη εντός του επομένου διμήνου αυτοδυναμία απομακρύνει τους ακροσφαλείς ελιγμούς των κομμάτων της αντιπολίτευσης και ενισχύει την πάγια θέση μας για το ότι οι ισχυρές κυβερνήσεις είναι και πιο αποτελεσματικές. Η νίκη της Ν.Δ. θα στερεώσει αυτά που πετύχαμε, θα ισχυροποιήσει έτι περαιτέρω την πατρίδα στους τομείς της οικονομίας και της άμυνας και θα συνεχίσει τη μεταρρυθμιστική προσπάθεια του κράτους προς όφελος των πολλών.
*Υποψήφιος βουλευτής Ν.Δ. στον Βόρειο Τομέα της Β´ Αθηνών
