Ο πρόεδρος του Ιράν, Ραΐσι, συναντάται με τον Ασαντ στη Δαμασκό και σε λίγους μήνες δεν αποκλείεται να δούμε και τον διάδοχο του θρόνου της Σαουδικής Αραβίας, Μοχάμεντ Μπιν Σαλμάν, να ακολουθεί.
Μόνο κενό για να κλείσει το κεφάλαιο της εμφύλιας σύγκρουσης που άρχισε την άνοιξη του 2011 είναι η στρατιωτική παρουσία της Τουρκίας στο Ιντλίμπ και το Αφρίν, που λειτουργεί ως ομπρέλα για ανακυκλωμένους και μη τζιχαντιστές της Αλ Κάιντα και του Ισλαμικού Κράτους.
Στις πρόσφατες συνομιλίες στη Μόσχα, όπου η Ρωσία και το Ιράν μεσολαβούν για την εξομάλυνση των σχέσεων Τουρκίας – Συρίας, επιβεβαιώθηκε η αδιαπραγμάτευτη άρνηση της Δαμασκού να συζητήσει με την Αγκυρα, αν δεν αποχωρήσουν πλήρως οι τουρκικές δυνάμεις από τη Συρία.
Με τη Σαουδική Αραβία και τους συμμάχους της να έχουν ήδη αποκαταστήσει σχέσεις με το καθεστώς Ασαντ, είναι θέμα χρόνου πότε η Τουρκία θα αποδεχθεί να πληρώσει το αντίτιμο της διασφάλισης των νοτίων συνόρων της από τις κουρδικές ανταρτικές οργανώσεις που ελέγχουν τη Βορειοανατολική Συρία υπό την προστασία των ΗΠΑ.
Ετη φωτός μοιάζουν να μας χωρίζουν από το τέλος του 2012, όταν η Τουρκία, οι ΗΠΑ και η Γαλλία συνομιλούσαν για να διευθετήσουν την επόμενη μέρα μετά την πτώση του Ασαντ στη Δαμασκό.
Ο πόλεμος στη Συρία τελειώνει, καθώς το περιφερειακό τοπίο δεν θυμίζει σε τίποτε την άνοιξη του 2011.
Τότε ο Ασαντ έπρεπε να ανατραπεί, για να χάσει το Ιράν τον μοναδικό του σύμμαχο στη Μέση Ανατολή, μια αλλαγή που προϋπέθετε την ανατροπή του Αλαουιτικού Μπααθικού Καθεστώτος στη Δαμασκό και την αντικατάστασή του με Σουνιτικό.
Τότε οι ΗΠΑ ζούσαν με την ψευδαίσθηση ότι μπορούν να συμμαχήσουν με το Πολιτικό Ισλάμ του Ερντογάν στην Τουρκία και του Μόρσι στην Αίγυπτο και στήριζαν την προσπάθεια της Αγκυρας να μετατρέψει τη Συρία σε προτεκτοράτο.
Η ωραία αυτή ατμόσφαιρα τερματίστηκε στα μέσα του 2014, όταν οι τζιχαντιστές του Ισλαμικού Κράτους κατέλαβαν τη Μοσούλη, με το καθεστώς Ασαντ και τις φιλοϊρανικές δυνάμεις της περιοχής να είναι εκ των πραγμάτων εμπροσθοφυλακή στον αγώνα κατά του σουνιτικού φονταμενταλισμού.
Από τους πρώτους που ενεπλάκησαν στην εμφύλια σύγκρουση της Συρίας, η Τουρκία καλείται τώρα να αποχωρήσει σχεδόν τελευταία, με την ελπίδα ότι ο Ασαντ θα εγγυηθεί ότι οι Κούρδοι της Συρίας δεν θα απειλήσουν την ασφάλειά της.
