Και πάλι για τον Γ. Α. Μαγκάκη

Εκφράσαμε την απορία μας -εγώ, ο Γιώργης Μέρμηγκας και άλλοι συνάδελφοι και φίλοι- πώς ο αγαπητός φίλος και συνάδελφος Νίκος Γερακάρης στο σχόλιό του για τον Γ. Α. Μαγκάκη στην «Εφ.Συν.» εκτίμησε ότι οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ στις δεκαετίες του ’80 και του ’90 του συμπεριφέρθηκαν υποτιμητικά και απαξιωτικά (τον διέγραψαν, του αφαίρεσαν αυτοκίνητο και αστυνομικό ασφαλείας κ.ά.). Δεν είναι καθόλου αλήθεια.

Ο Γ. Α. Μαγκάκης (ο και καθηγητής μου στη Νομική της Αθήνας και έχοντας σύμβουλο Τύπου τον Γιώργη Μέρμηγκα) πήρε από το ΠΑΣΟΚ αλλά και έδωσε στο ΠΑΣΟΚ και ασφαλώς στον τόπο. Εδωσε αίγλη και κύρος στην καθημαγμένη από τους συνταγματάρχες Εθνική Τράπεζα όταν ο Α. Παπανδρέου τον τοποθέτησε διοικητή στη μεγαλύτερη τράπεζα της χώρας, προφανώς για να τον «φέρει» ομαλά στον πολιτικό βίο και να κάμψει αντιστάσεις των προερχόμενων από το ΠΑΚ (ο Μαγκάκης ήταν στη Δημοκρατική Αμυνα). Οι παλιοί ασφαλώς τα θυμούνται.

Ο λαός τον εξέλεξε βουλευτή με τη σημαία του ΠΑΣΟΚ σε τέσσερις εκλογικές αναμετρήσεις και οι κυβερνήσεις του Α. Παπανδρέου τον όρισαν υπουργό Δικαιοσύνης και Υγείας. Ο Γ. Α. Μαγκάκης «πήρε» σε αναπληρωματική εκλογή κοντά 200.000 ψήφους απ’ όλο τον προοδευτικό κόσμο της χώρας.

Και «έδωσε» στον κόσμο αυτόν δύο σπουδαίες μεταρρυθμίσεις: αυτήν του Οικογενειακού Δικαίου, που καθιέρωσε τον πολιτικό γάμο, και αυτήν του τέλους των φακέλων κοινωνικών φρονημάτων, που κάηκαν στην υψικάμινο της «Χαλυβουργικής».

Ηταν και το τέλος του βαθέος κράτους της Δεξιάς καθώς και του άγους όλων των προοδευτικών πολιτών. Πώς ο φίλος Νίκος έπεσε τόσο έξω για τον τρόπο με τον οποίο τον Γ. Α. Μαγκάκη «τον αντιμετώπισε η τότε ηγεσία του κόμματός του»; Και, βεβαίως, δεν είμαστε εμείς εκείνοι που θα αναδείξουμε τα θετικά τού τότε ΠΑΣΟΚ. Τα αναδεικνύει η ίδια η Ιστορία, που ίσταται διαμετρικά αντίθετη στα όσα συμπεραίνει ο Ν. Γερακάρης.