Eπίκεντρο του δυτικού αφηγήματος για τον πόλεμο στην Ουκρανία είναι ότι δεν πρόκειται για μια περιφερειακή σύγκρουση, αλλά για μια ρήξη που αφορά όλη την ανθρωπότητα. Οχι μόνο γεωστρατηγικά αλλά και ηθικά. Σύμφωνα με την ηθικολογία της Ουάσινγκτον η επίθεση της Ρωσίας εναντίον της Ουκρανίας συνεπάγεται μια προσπάθεια κατάργησης μιας διεθνούς τάξης που «εδράζεται σε κανόνες». Ομως αυτό το αφήγημα λησμονεί μία πολύ ουσιαστική πτυχή. Οτι η Δύση –και όχι η Ρωσία– ηταν εκείνη που άρχισε την υπονόμευση της μόνης διεθνούς τάξης που βασίζεται σε κανόνες!
Αυτό υποστηρίζει ο γνωστός διπλωμάτης Χανς Μπλιξ σε συνέντευξή του στη δανική ημερησία «Politiken». O Μπλιξ ήταν ο επιθεωρητής του ΟΗΕ για τα όπλα μαζικής καταστροφής του Ιράκ κατά τη διάρκεια του πολέμου το 2003.
Για τον Σουηδό διπλωμάτη ο πόλεμος στο Ιράκ πριν από 20 έτη ήταν η πρώτη επίθεση ενάντια σε μια παγκόσμια τάξη που βασίζεται σε κανόνες. Ας σταματήσουμε, λοιπόν, τους μύθους ότι η Ρωσία με την επίθεση εναντίον της Ουκρανίας άρχισε την υπονόμευση μιας διεθνούς τάξης που βασίζεται σε κανόνες. Ηταν η Δύση με την επίθεση εναντίον του Ιράκ που το έπραξε αυτό.
Η εισβολή στο Ιράκ «ήταν στην πραγματικότητα η πρώτη μεγάλη επίθεση εναντίον της παγκόσμιας τάξης που βασίζεται σε κανόνες», αναφέρει στη συνέντευξη. Ηταν μια επίθεση που δεν είχε την έγκριση των Η.Ε.
Παράλληλα, ο Χανς Μπλιξ υποστηρίζει ότι ο τ. πρόεδρος των ΗΠΑ, Τζορτζ Μπους, και ο Βρετανός πρωθυπουργός, Τόνι Μπλερ, θα πρέπει να δικαστούν για εγκλήματα πολέμου. «Αυτό δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση αθώωση του Βλαντίμιρ Πούτιν, που προσωπικά πιστεύω ότι θα πρέπει να δικαστεί σε διεθνές δικαστήριο. Ομως, δεν ήταν αυτός που έκανε το πρώτο βήμα για την υπονόμευση της διεθνούς τάξης, που βασίζεται σε κανόνες».
Ο Μπλιξ πιστεύει, λοιπόν, ότι όχι μόνο ο Πούτιν πρέπει να δικαστεί για τον πόλεμο στην Ουκρανία, αλλά και οι Τζορτζ Μπους και Τόνι Μπλερ για τον πόλεμο στο Ιράκ. Κάτι που φυσικά δεν πρόκειται να συμβεί.«Αυτό δεν πρόκειται να συμβεί, όπως ακριβώς και η Ρωσία δεν πρόκειται ποτέ να παραδώσει τον Βλαντίμιρ Πούτιν στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο.
Ομως θα έπρεπε να γίνει. Διότι η εισβολή στο Ιράκ έρχεται σε αντίθεση με το άρθρο 2 (4) των Η.Ε. που απαγορεύει τη βίαιη παραβίαση της κρατικής εδαφικής κυριαρχίας ή πολιτικής ανεξαρτησίας». Οι Δυτικοί εισβολείς χρησιμοποίησαν ως δικαιολογία της ύπαρξη όπλων μαζικής καταστροφής, που υποτίθεται ότι είχε το Ιράκ. Αποδείχτηκε ένα τεράστιο ψέμα.
«Οταν άρχισε η εισβολή, είχαμε κάνει 700 επιθεωρήσεις και είχαμε πάει σε 30-40 τοποθεσίες που μας είχαν υποδείξει οι ΗΠΑ και η Μεγάλη Βρετανία, χωρίς να βρούμε τίποτα», λέει ο Σουηδός διπλωμάτης. «Δεν μπορείς να ξεκινήσεις έναν πόλεμο με 250 χιλιάδες ενόπλους», συνεχίζει ο Μπλιξ, «όπως έγινε, και να καταστρέψεις μια ολόκληρη χώρα μόνο στη βάση υποψιών, ότι τα πράγματα είναι όπως πιστεύεις ότι είναι. Ομως στον μονοπολικό κόσμο της εποχής του πολέμου στο Ιράκ η Δύση είχε γίνει τόσο ισχυρή, που μπορούσε να αγνοήσει την πραγματικότητα. Μπορούσε να δημιουργήσει την πραγματικότητα». Οπως ακριβώς συμβαίνει και σήμερα.
