Αρχής γενομένης από τον Δεκέμβριο του 2023, οπότε θα εκδικαστεί το πακέτο των κατηγοριών που απαγγέλθηκαν προχθές στον Τραμπ, η προεκλογική εκστρατεία του 2024 μοιάζει με αχαρτογράφητο ναρκοπέδιο.
Στη διάρκειά της απ’ ό,τι φαίνεται θα παραπεμφθεί για εκδίκαση το σύνολο των προεξοφλημένων απαγγελιών κατηγορίας σε βάρος του Τραμπ.
Από την ηθική αυτουργία αλλά και την άμεση εμπλοκή του Τραμπ στην έφοδο των οπαδών του στο Καπιτώλιο στις 6.1.2021, τη μήνυση που έχει υποβάλει η Πολιτεία της Τζόρτζια για απόπειρα αλλοίωσης του εκλογικού αποτελέσματος, τη φοροδιαφυγή του επιχειρηματικού του ομίλου μέχρι την κατακράτηση δημόσιων εγγράφων στην εξοχική του κατοικία, όλα τα παραπάνω είναι οι νάρκες σε μια ούτως ή άλλως βαριά υποθηκευμένη τα τελευταία χρόνια σταθερότητα.
Το 2000 ο Γκορ αμφισβήτησε τη νομιμότητα του εκλογικού αποτελέσματος στη Φλόριντα, το 2020 ο Τραμπ μίλησε για συνολική νοθεία του αποτελέσματος και επιχείρησε να μείνει πραξικοπηματικά στην εξουσία.
Το μπαράζ των δικαστικών διώξεων που θα ακολουθήσει την προχθεσινή απαγγελία κατηγοριών μάς προαναγγέλλει ότι για τον επόμενο ενάμιση χρόνο οι ΗΠΑ θα βρίσκονται σε αχαρτογράφητα νερά.
Ούτως ή άλλως και χωρίς τις δικαστικές διώξεις οι εκλογές του 2024 πρόβαλλαν σαν η ρεβάνς των εκλογών του 2020 για τον Τραμπ, που ανακοίνωσε πρόωρα την υποψηφιότητά του για το χρίσμα συμπαρασύροντας στον ίδιο δρόμο και τον Μπάιντεν.
Ανεξάρτητα από την ποινική παραβατικότητα του Τραμπ, η Ιστορία διδάσκει ότι οι πολιτικές συγκρούσεις δεν επιλύονται δικαστικά.
Ο Μπερλουσκόνι κυριάρχησε σχεδόν είκοσι χρόνια στην πολιτική σκηνή της Ιταλίας παρά την ομοβροντία δικαστικών σε βάρος του διώξεων, για τον πολύ απλό λόγο ότι οι αντίπαλοί του τον απαξίωναν αισθητικά και ηθικά, χωρίς να έχουν να αντιτάξουν μια εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης.
Το πρόβλημα των ΗΠΑ δεν είναι ο Τραμπ, αλλά οι συνθήκες που του επέτρεψαν να διεκδικήσει και να κερδίσει τον Λευκό Οίκο.
Με θρυμματισμένο το αμερικανικό όνειρο, όπως κωδικοποιήθηκε από τον Ρούζβελτ και το Νιου Ντιλ στη δεκαετία του 1930, με μια παγκοσμιοποίηση χωρίς όρια και κανόνες που έχει συρρικνώσει τον παραγωγικό βιομηχανικό τομέα της χώρας, οι συνθήκες είναι ιδανικές για τη διόγκωση του αντισυστημικού λαϊκισμού.
Η παραβατικότητα του Τραμπ δεν απασχολεί τους οπαδούς του.
Οπως δεν απασχολούσε τους οπαδούς τού Περόν που κραύγαζαν το σύνθημα «Ladrón o no ladrón queremos a Perón» (κλέφτης-ξεκλέφτης, θέλουμε τον Περόν).
