75 κρίσιμες μέρες

Τι θα κάνει ο Ερντογάν μέχρι τις εκλογές που από ό,τι φαίνεται θα ανακοινωθούν για τα μέσα Μαΐου;

Η μία μετά την άλλη οι δημοσκοπήσεις δείχνουν κατάρρευση του ίδιου αλλά και του κυβερνώντος κόμματος ΑΚΡ.

Μπορεί ο Ερντογάν να περιοριστεί στη συγγνώμη για την ανεπάρκεια του κρατικού μηχανισμού στην αντιμετώπιση των σεισμών, να υπόσχεται ότι σε ένα χρόνο θα έχει λύσει το πρόβλημα της στέγασης των σεισμοπλήκτων και να περιμένει κάποιο θαύμα που θα ανατρέψει τα μέχρι στιγμής δημοσκοπικά ευρήματα;

Στις 14 Μαΐου του 1950 το Δημοκρατικό Κόμμα του Μεντερές κέρδισε τις εκλογές τερματίζοντας την 27χρονη συνεχή διακυβέρνηση από το Λαϊκό Ρεπουμπλικανικό Κόμμα που ίδρυσε ο Κεμάλ το 1923.

Ο διάδοχος του Κεμάλ, Ινονού, που ανέλαβε τη διακυβέρνηση της Τουρκίας το 1938, καθιέρωσε τον πολυκομματισμό μετά το 1945 και πήρε όλα τα αναγκαία μέτρα ώστε η εναλλαγή στην εξουσία να γίνει απρόσκοπτα.

Με την ήττα του Ερντογάν να είναι αδιανόητη σε κάποιο χρονικό σημείο των 75 ημερών που μας χωρίζουν από τις κάλπες ή θα πρέπει να αναβληθούν οι εκλογές ή να παρθούν αποφάσεις απροσχημάτιστης πλέον εκτροπής από την κοινοβουλευτική ομαλότητα.

Ολα τα ενδεχόμενα είναι ανοιχτά, με μόνο ερώτημα αν η αφορμή για τη χωρίς προσχήματα εκτροπή θα αναζητηθεί εντός ή εκτός συνόρων.

Εύλογα τίθεται το ερώτημα τι στάση θα τηρήσουν οι Ενοπλες Δυνάμεις της χώρας καθώς υπάρχει το προηγούμενο του αποτυχόντος πραξικοπήματος το 2016 όπου οι κεμαλικοί στήριξαν τον Ερντογάν στη σύγκρουσή του με τους γκιουλενιστές.

Οι Ενοπλες Δυνάμεις της Τουρκίας προβάλλουν ύστερα από είκοσι και πλέον χρόνια διακυβέρνησης από τον Ερντογάν και το ΑΚΡ τριχοτομημένες ανάμεσα στους κεμαλικούς, τους γκιουλενιστές και τους οπαδούς του Ερντογάν.

Αν στα παραπάνω προστεθεί η μετά το πραξικόπημα του 2016 συγκρότηση ένοπλης κομματικής πολιτοφυλακής από τον Ερντογάν, τότε δεν έχουμε μπροστά μας αβεβαιότητα αλλά ατύχημα σε αναμονή.

Τα πραξικοπήματα του 1960 και του 1980 καθώς και το προνουντσιαμέντο του 1971 και, τέλος, το «ηλεκτρονικό» πραξικόπημα του 1997, όταν απολύθηκε η κυβέρνηση Ερμπακάν με email του Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας, ήταν αναίμακτα.

Τούτων λεχθέντων στον βαθμό που η βαθιά διχασμένη χώρα θα σκιάζεται από τον κίνδυνο εμφύλιας σύγκρουσης δεν αποκλείεται ούτε και η πιθανότητα ανακτορικού πραξικοπήματος καθώς και οι πιο πιστοί στην εξουσία πραιτοριανοί έχουν σε συνεχή εγρήγορση ένστικτο αυτοσυντήρησης.