Στο νησί των ελαιώνων

Ο καλός καιρός των προηγούμενων ημερών μάς επέτρεψε να πάμε για μάζεμα ελιών. Σ’ όλα τα κτήματα ακούγονται οι γνώριμοι ήχοι του ραβδίσματος. Αλλού ξηρός ήχος, όταν χτυπά η τέμπλα στα κλαδιά των δέντρων, παραδίπλα ο μηχανικός των ηλεκτρικών ραβδιστικών μηχανημάτων. Καθαρίζονται τα ελαιόδιχτα από τα σπασμένα κλαδάκια, τα φύλλα και γεμίζουν τα τσουβάλια και τα τελάρα με τον μαυριδερό καρπό της ελιάς. Τώρα, μετά τις τελευταίες βροχές κάπως μεγάλωσαν, γυάλισαν, ξεχωρίζουν από τα φύλλα πάνω στα δέντρα. Η καλή τιμή του λαδιού κάνει τους αγρότες να μαζεύουν και τον ελάχιστο καρπό κάποιου δέντρου. Α! τι σοφία κρύβει ο στίχος του συντοπίτη μας ποιητή, «και κάθε γινωμένη ελιά/ στοιχίζει και μια φαμελιά».

Πριν πάνε για άλεσμα οι ελιές διαλέγουμε, πάνω από τα δίχτυα, κάποιες για φαγητό. Πρέπει να είναι λίγο ώριμες, να έχουν μόλις αρχίσει να μαυρίζουν, μεγάλες, χωρίς τραυματισμό, γι’ αυτό τις λέμε διαλεχτές. Τις βάζουμε σε άλμη για να ωριμάσουν κάποιους μήνες πριν τις χρησιμοποιήσουμε. Κάποιοι προτιμούν αντί για άλμη τη θάλασσα, που περιέχει λιγότερο αλάτι και την ιδιαιτερότητα του θαλασσινού νερού. Ετσι και ’γώ κατηφόρισα προς τον αγαπημένο καλοκαιρινό όρμο, το Τάρτι, για να γεμίσω τα μπιτόνια με θάλασσα.

Εκεί, μόλις την αντίκρισα θυμήθηκα το τραγικό γεγονός των προηγούμενων ημερών. Στους διπλανούς όρμους -Φαρά- κι από την άλλη πλευρά του Κόλπου των ελαιώνων της Γέρας -στον Αϊ-Ερμογένη- ξεβράστηκαν τα πτώματα δύο βρεφών. Δύο μανάδες, αναζητώντας καλύτερες μέρες και ζωή, έφτασαν σε μια ευρωπαϊκή γη. Και πάνω που θ’ άρχιζαν να κάνουν όνειρα για το αύριο ή πώς θα αντιμετωπίσουν το σήμερα, χριστουγεννιάτικες, γιορτινές μέρες, έμειναν χωρίς τα παιδιά τους. Αυτός ο πόνος, της μάνας που χάνει το παιδί της είναι δυσβάσταχτος. Εμείς, οι άνθρωποι του νησιού των ελαιώνων, της φροντίδας και της αγάπης πικραθήκαμε άλλη μία φορά. Δαγκώνοντας τα χείλη αναρωτηθήκαμε ώς πότε. Παραδίπλα κάποιοι συνέχισαν το αντιανθρωπιστικό τροπάρι τους.

Την επαύριον κάποιοι έριξαν στην αγορά τρικάκια που έγραφαν: «Δύο βρέφη νεκρά μέσα σε 5 μέρες, θύματα των παράνομων επαναπροωθήσεων. Καλά Χριστούγεννα». Βιαστικά καθαρίστηκαν οι δρόμοι, μόλις που ξέμειναν κάποια στις άκρες. Λες και δεν συνέβη το γεγονός, είναι άρρωστα τα μωρέλια και θα γιάνουν μόλις πάρουν αντιβίωση.

Τα θύματα της «λαθρομετανάστευσης» όπως τα ονοματίζουν οι γλώσσες των «καλών» ανθρώπων. Ετσι αποκάλεσαν τη μετακίνηση ανθρώπων το περασμένο Σάββατο στην εξόδιο ακολουθία του προηγούμενου δημάρχου Λέσβου, του Σπύρου Γαληνού. Του Ανθρώπου που συνέβαλε τα μέγιστα στην αντιμετώπιση των προσφυγικών ροών στο νησί. Εμείς, όσοι απλώσαμε το χέρι στον άλλο, άγνωστο συνάνθρωπο, γνωρίζουμε την τεράστια συμβολή του.

Σπύρο, θα σε θυμόμαστε εσαεί.

* συγγραφέας, διδάκτορας Πολιτισμικής Τεχνολογίας και Επικοινωνίας