Για την ανακοίνωση της Φιλεκπαιδευτικής Εταιρείας των Αρσακείων Σχολείων

Θα ήθελα να σχολιάσω την ανακοίνωση της Φιλεκπαιδευτικής Εταιρείας (Φ.Ε.) των Αρσακείων Σχολείων που δημοσιεύτηκε στην «Καθημερινή της Κυριακής» (25/9/22). Με αυτή την ανακοίνωση, ο πρόεδρος και τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου (Δ.Σ.) της Φ.Ε. εκφράζουν τη θέση τους όσον αφορά ένα γράμμα που υπογράφεται από 285 αποφοίτους και την απόλυση μιας νηπιαγωγού, που σχετίζονται με τη θητεία του Δ. Λιγνάδη στα σχολεία της Φ.Ε.

Ο πρόεδρος και το Δ.Σ. της Φ.Ε. αποκαλούν τους 285 αποφοίτους και την απολυμένη νηπιαγωγό «συκοφάντες». Προς επίρρωση αυτού του χαρακτηρισμού, η Φ.Ε. ισχυρίζεται ότι παρέπεμψε «ακαριαία» όλες τις καταγγελίες στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Αθηνών, ότι αυτές κρίθηκαν αβάσιμες και συνεπώς η υπόθεση τέθηκε στο αρχείο. Διττός δηλώνεται ο σκοπός της ανακοίνωσης της Φ.Ε. που δημοσιεύεται στην «Καθημερινή της Κυριακής»:

Αφ’ ενός είναι η ενημέρωση του κοινού για αυτή την υπόθεση. Αφ’ ετέρου σημειώνεται ότι «πέραν της πληροφορήσεως του κοινού… ακριβώς αυτός είναι σκοπός της παρούσης Ανακοινώσεως», (η πληροφόρηση ότι) «από σήμερα και εντεύθεν οιοσδήποτε αναφέρεται στην εν λόγω απόλυση συσκοτίζοντας την αλήθεια και μη αναφερόμενος στα πραγματικά περιστατικά αυτής, θα καλείται επίσης να αποδείξει τους εκάστοτε ισχυρισμούς του σε βάρος της Φιλεκπαιδευτικής Εταιρείας, ενώπιον των αρμόδιων ποινικών και πολιτικών δικαστηρίων».

Τέσσερα σχόλια:

A) Ο τρόπος που χειρίστηκε τις καταγγελίες των 285 αποφοίτων η Φ.Ε. μπορεί να φαίνεται εκ πρώτης απόψεως «θεσμικός», αλλά κατ’ εμέ, είναι και αναποτελεσματικός και αντιπαιδαγωγικός: Ποιος έφηβος ή απόφοιτος μπορούν (και προτίθενται εκούσια) να υποβληθούν σε μια επώδυνη ψυχικά, δημόσια ακροαματική διαδικασία και να φέρουν το βάρος -αυτοί και οι δικοί τους- του «στίγματος»; Για αυτόν ακριβώς τον λόγο, σοβαρά εκπαιδευτικά ιδρύματα (σχολεία και Πανεπιστήμια), στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, για αυτές τις κατ’ εξοχήν ευαίσθητες περιπτώσεις, όπως είναι η σεξουαλική κακοποίηση ανηλίκων ή ακόμη και φοιτητών (που είναι ενήλικοι), προβαίνουν σε πειθαρχικό εσωτερικό έλεγχο (report and support). Ο προφανής σκοπός είναι η προφύλαξη των θυμάτων με τη διατήρηση της ανωνυμίας τους και επιπλέον η εσωτερική αυτοκάθαρση για τα ιδρύματα όπου πιθανόν έχουν σημειωθεί τέτοιες έκνομες πράξεις. Πώς θωρακίζεται θεσμικά η Φ.Ε. και πώς θωρακίζει τα τυχόν θύματα -αν υπάρχουν- και τις οικογένειές τους; Με το να παραπέμπει το θέμα στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Αθηνών και στη Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Β’ Αθήνας, όπου ανήκουν τα σχολεία της Φ.Ε.; Ποια είναι η μέριμνά της ως σχολείου;

B) Δικαίως η Φ.Ε. διαρρηγνύει τα ιμάτιά της και απειλεί όσους συνεχίσουν να ασχολούνται με αυτή την υπόθεση (όπως ο υπογράφων) ότι θα πέσει πάνω τους βαρύς ο πέλεκυς της Δικαιοσύνης. Ο συλλογισμός είναι -τω όντι- ακλόνητος: Μια και η υπόθεση τέθηκε από την ελληνική Δικαιοσύνη στο αρχείο, οι 285 απόφοιτοι που προέβησαν σε καταγγελία θα πρέπει να ήταν σε ομαδική παράκρουση ή να αποφάσισαν συλλογικά (για κάποιον νοσηρό και υποχθόνιο λόγο) να συκοφαντήσουν το σχολείο από το οποίο αποφοίτησαν. Επίσης, ο Δ. Λιγνάδης, που έχει καταδικαστεί από την ίδια την ελληνική Δικαιοσύνη για σεξουαλική κακοποίηση ανηλίκων, τελούσε αυτές τις έκνομες πράξεις αποκλειστικά εκτός των σχολείων της Φ.Ε., ενώ εντός του αυλόγυρου των σχολείων της Φ.Ε., όπου επιδιδόταν στην διάπλασιν των παίδων, δεν μπορεί παρά να είχε τη συμπεριφορά ενός πραγματικού τζέντλεμαν ή μιας μικρής και αδόλου αρσακειάδος.

Γ) Τα πιο νόστιμα μπορεί ο κάθε ρέκτης να αλιεύσει ελεύθερα στην προσωπική ιστοσελίδα (sic) του προέδρου της Φ.Ε. (http.//www.babiniotis.gr). Και εδώ ο σκοπός είναι διττός: Ο επισκέπτης μπορεί να ενημερωθεί για τα επιστημονικά πονήματα του χαλκέντερου (και μιντιακού) καθηγητού, όπου ο τυχερός αναγνώστης μυείται -κατά τρόπο απόλυτα φυσικό και αβίαστο- στον μαγικό κόσμο των επιστημών της ορθογραφίας, της ορθοφωνίας, της ορθοέπειας, της ορθοφροσύνης, της ορθοπραξίας, της ορθοστασίας, της ορθοπεδικής, της ορθοσκόπησης, της ορθομαρμάρωσης και της ορθοπεταλιάς. Επιπλέον, ο πρόεδρος, μοιράζεται με το κοινό του τους κοινωνικούς του προβληματισμούς.

Ετσι, επί τη ιστορική ευκαιρία της ανάληψης των ηνίων του Εθνικού Θεάτρου από τον Δ. Λιγνάδη, ο πρόεδρος της Φ.Ε. συγχαίρει [sic] τον πρωθυπουργό και την υπουργό Πολιτισμού -πρόεδρος ων Εκπαιδευτικού Οργανισμού!- και πλέκει το εγκώμιο του ανδρός με τα εξής λόγια: «Επιτυχημένη αξιοκρατική επιλογή ενός θεατράνθρωπου με πείρα, γνώση, ικανότητες και παρρησία για τα θέματα της τέχνης, της γλώσσας και του πολιτικού γίγνεσθαι από πολιτισμικής -όχι κομματικής [sic]- σκοπιάς». Ενώ, περιχαρής και γεμάτος περηφάνια, σπεύδει να προσθέσει με νόημα: (Ο Δ. Λιγνάδης) «διέπρεψε (sic) και σε μία (άγνωστη ίσως ευρύτερα) πνευματική δραστηριότητα, αυτή του δασκάλου της θεατρικής τέχνης στα Αρσάκεια Σχολεία και στο Κολλέγιο» (https:www.babiniotis.gr//epikairotita/sinenteukseis/415-o-d-lignadis-kallitexnikos-diefthyntis-sto-ethniko-theatro). Καλά, δεν είχε αντιληφθεί τίποτα για το ποιόν του ανδρός, στο σχολείο της Φ.Ε. όπου ο Δημ. Λιγνάδης «διέπρεψε» επί 8 συναπτή έτη (1993-2001). Με απλά λόγια, όπως λένε στον Εθνικό Στρατό οι «παλιοί» στους «νέους» (και ωραίους!), όταν οι τελευταίοι διαπράττουν καμιά «πατάτα»: «Δεν ήξερες; Δεν ρώταγες;».

Δ) Κι όμως, η Δικαιοσύνη στοιχειοθέτησε τα εξής: Στο βούλευμα του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Αθηνών, με ημερομηνία 25/2/21 (https://ipop.gr/wp-content/uploads/2021/02/vouleuma-lignadi.pdf), ο πρόεδρος του συμβουλίου αποφαίνεται ότι ο Δ. Λιγνάδης έχει «εμφανή παραφιλική σεξουαλική τάση και προτίμηση, την οποία εξεδήλωνε χωρίς καμιά αναστολή, ακόμη και σε δημόσιους χώρους, για ένα πολύ μακρό χρονικό διάστημα και δη από τουλάχιστον το έτος 1995 έως τουλάχιστον το 2016» (βούλευμα, σελ. 19). Αναφέρεται επιπλέον ότι «είχε εξωσχολικές σχέσεις και με άλλα ανήλικα παιδιά από τα σχολεία Αρσάκειο Ψυχικό και Μωραΐτη όπου δίδασκε θέατρο» (σελ. 9). Περιγράφεται μία τουλάχιστον περίπτωση όπου ο Δ. Λιγνάδης πρότεινε σε «ανήλικη μαθήτρια από το Αρσάκειο Ψυχικό… να συνευρεθούν όλοι μαζί ερωτικά» (αυτός, αυτή και ένας άλλος ανήλικος). Από το βούλευμα προκύπτει ότι ο καλλιτέχνης είχε αδυναμία ιδίως σε αγόρια (από 14 έως 16) (σελ. 19) και ότι είχε ιδιαίτερη αδυναμία στην ομαδική συνεύρεση με ανηλίκους (passim). Να σημειωθεί ότι ο Δ. Λιγνάδης «έχει ήδη συλληφθεί και σημανθεί για αποπλάνηση ανηλίκου και το έτος 1984, όπως προέκυψε από το δελτίο εγκληματικότητάς του» (σελ. 20).

Αυτά για το περιεχόμενο της ανακοίνωσης της Φ.Ε. Το ύφος της, τουλάχιστον κατ’ εμέ, χαρακτηρίζει τον καθέναν προσωπικά όλους (μέλη Δ.Σ. και πρόεδρο Φ.Ε.) όσους έβαλαν την υπογραφή τους κάτω από ένα τέτοιο κείμενο.

Η ανακοίνωση της Φ.Ε. κλείνει με μια αναφορά στα «ιστορικά σχολεία της Φ.Ε., αλλά και την τιμή και την υπόληψη και την προσωπική διαδρομή ενός εκάστου των μελών του Δ.Σ. της Φ.Ε.». Θεωρεί προφανώς ότι αμφότερα κηλιδώθηκαν από ενέργειες σαν αυτές των αποφοίτων και της απολυμένης νηπιαγωγού που ήγειραν την υπόθεση Λιγνάδη. Αυτά τα -πάλι τουλάχιστον για το δικό μου γούστο- υψιπετή τε και σπαραξικάρδια ισχύουν για τον καθέναν, όποια κι αν είναι η θέση του.

Ισχύουν βέβαια και για τα θύματα του Δ. Λιγνάδη.

*Φιλόλογος, εκπαιδευτικός