Αν το Δημοκρατικό Κόμμα στις ενδιάμεσες εκλογές του Νοέμβριου χάσει τον έλεγχο του Κογκρέσου ή έστω της Βουλής των Αντιπροσώπων, ποιες θα είναι οι επιπτώσεις στην εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ;
Το ερώτημα τίθεται για πρώτη φορά στη σκιά των ερευνών για τον ρόλο του Τραμπ στην έφοδο των οπαδών του στο Καπιτώλιο την 6η.1.2021 αλλά και για την παράνομη εξαγωγή από τον Λευκό Οίκο άκρως απόρρητων εγγράφων.
Είτε μέχρι την πρώτη Τρίτη του Νοεμβρίου έχει απαγγελθεί ή όχι κατηγορία στον Τραμπ, ενδεχόμενη πλειοψηφία των Ρεπουμπλικανών στο Κογκρέσο θα οδηγήσει τις ΗΠΑ σε αχαρτογράφητη περιοχή.
Οχι μόνο δεν θα υπάρξει αναζήτηση διακομματικής συναίνεσης από τους Ρεπουμπλικανούς, αλλά αντίθετα η χώρα θα εισέλθει σε μια δίχρονης διάρκειας παρατεταμένη προεκλογική εκστρατεία με ορίζοντα τις εκλογές του 2024.
Η δυναμική μιας νέας εσωτερικής εμφυλιοπολεμικής ανάφλεξης καταγράφεται τη στιγμή που η Ουάσινγκτον έχει εμπλακεί σε έναν πόλεμο δι’ αντιπρόσωπων με τη Ρωσία στην Ουκρανία και έχει ταυτόχρονα κλιμακώσει την ψυχροπολεμική ένταση και αντιπαράθεση με την Κίνα.
Εύλογα λοιπόν τίθεται το ερώτημα αν οι ΗΠΑ μπορούν να περιφρουρήσουν την ενότητα της Διατλαντικής Σχέσης αλλά και τη δυναμική συγκρότησης μιας ευρείας συμμαχίας στον Ινδικό-Ειρηνικό με στόχο την ανάσχεση της Κίνας.
Ποτέ άλλοτε στην ιστορία των ΗΠΑ δεν συνέπεσαν ταυτόχρονα τόσες προκλήσεις, ποτέ άλλοτε η εξωτερική πολιτική της Ουάσινγκτον δεν είχε σχέση συγκοινωνούντων δοχείων με τις εσωτερικές εξελίξεις.
Η τελευταία φορά που νομοθετικό σώμα ήλθε σε μετωπική σύγκρουση με την εκτελεστική εξουσία ήταν το 1920 όταν η Γερουσία των ΗΠΑ απέρριψε τη Συνθήκη των Βερσαλιών που ήταν σε μεγάλο βαθμό δημιούργημα του προέδρου Ουίλσον.
Ετσι η χώρα έμεινε έξω από την Κοινωνία των Εθνών και επέστρεψε πλησίστια στον απομονωτισμό μέχρι την επίθεση της Ιαπωνίας στο Περλ Χάρμπορ στις 8.12.1941.
Ηδη η ταυτόχρονη σύγκρουση με τη Ρωσία και την Κίνα έχει φέρει τις ΗΠΑ στα πρόθυρα της στρατηγικής υπερεξάπλωσης, την οποία ανέδειξε ο Πολ Κένεντι το 1988 στο βιβλίο του «Η άνοδος και η πτώση των μεγάλων δυνάμεων».
Σε ό,τι, τέλος, αφορά τη Γηραιά Ηπειρο δύο παράγοντες θα απειλήσουν ταυτόχρονα τους επόμενους μήνες την ενότητα της Διατλαντικής Σχέσης:
-Το απαγορευτικό κόστος των παρενεργειών των κυρώσεων που η Δύση έχει επιβάλει στη Ρωσία.
-Η παλινδρόμηση των ΗΠΑ σε μια εσωστρέφεια λόγω της ρεβανσιστικής στρατηγικής του Τραμπ, μια επιλογή που δημιουργεί εμφυλιοπολεμικό κλίμα.
