Αγαπητέ κ. Βασίλη Λιόση
Χωρίς να σας γνωρίζω προσωπικά, αλλά ενημερωμένη για το όλο θέμα της απόλυσής σας, αισθάνομαι την υποχρέωση να επικοινωνήσω μαζί σας. Κάθε άδικη απόλυση είναι πράξη τρομοκρατίας, αλλά η δική σας αφορά τη λειτουργία του ελληνικού σχολείου και επιβάλλεται ιδιαίτερα να μας απασχολήσει.
Υστερα από 25 ετών εκπαιδευτική προσφορά στην Εράσμειο Ελληνογερμανική Σχολή, ουδείς τόλμησε να ισχυριστεί ότι επιστημονική ή παιδαγωγική ανεπάρκεια οδήγησαν στην αποπομπή σας. Εξάλλου δεν σας κοινοποιήθηκε αιτιολόγηση της συγκεκριμένης ενέργειας, δυστυχώς σύμφωνα με διάταξη νόμου, που επιτρέπει στους ιδιοκτήτες ιδιωτικών σχολείων να προβαίνουν σε αναιτιολόγητες απολύσεις εκπαιδευτικών. Και υπάρχει η απορία, πώς δεν εξέφρασε ούτε ένας από την κοινοβουλευτική πλειοψηφία τη διαφωνία του με το υπό ψήφιση μέτρο – σύμφωνα με όσα γνωρίζω. Πουύ ζούμε και πώς ζούμε;
Μάθαμε ωστόσο όσα συνέβησαν πριν απολυθείτε. Από τη διοίκηση του σχολείου σάς έγιναν επιτιμητικές συστάσεις, αφού είχατε διαθέσει 10 λεπτά από το μάθημά σας για να εξηγήσετε στα παιδιά μας τι είναι ο ναζισμός, με αφορμή τη συμπλήρωση ενός χρόνου από τη δικαστική καταδίκη της Χρυσής Αυγής.
Κύριε Λιόση, σας συγχαίρω για τη στάση σας. Αποδεικνύει όχι μόνο δημοκρατική ευαισθησία αλλά και την τήρηση του άρθρου 16,2 του Ελληνικού Συντάγματος, που θέτει ως προορισμό της Παιδείας «και τη διάπλαση (των Ελλήνων) σε ελεύθερους και υπεύθυνους πολίτες».
Επίσης, προφανώς κάποιοι ενοχλήθηκαν επειδή στον Σύλλογο των Καθηγητών εκφράσατε διαμαρτυρία για την ηρωοποίηση του Μεταξά, κατά τον σχολικό εορτασμό 28ης Οκτωβρίου. Και πάλι σας αξίζουν συγχαρητήρια, κύριε Λιόση. Δεν θα αρνηθούμε ότι απέρριψε το ιταλικό τελεσίγραφο ο Μεταξάς, ως όφειλε, τούτο όμως δεν σημαίνει ότι πρέπει να εκθειάζεται, ενώ είχε προηγηθεί ο εκ μέρους του στραγγαλισμός των ελευθεριών του ελληνικού λαού. Τα στερνά δεν τιμούν τα πρώτα. Και, επιτέλους, ας διδάσκουμε την ιστορική αλήθεια.
Παράλληλα, δεν πέρασε απαρατήρητο ότι ενημερώσατε τους συναδέλφους για τη διαφωνία σας με την προσπάθεια, ενώπιον των μαθητών, να επαινείται η άσκηση βίας εναντίον των αιτούντων άσυλο στον Εβρο, κατά παράβαση της προσφυγικής πολιτικής που έχει υιοθετήσει η Ευρωπαϊκή Ενωση. Και ενώ για τα απαράδεκτα συμβαίνοντα η χώρα μας κατηγορείται, ιδιαίτερα στο εξωτερικό.
Αραγε, έχει παραλειφθεί η απόλυση μιας ακόμη συναδέλφου μας στη Βόρεια Ελλάδα, η οποία κάλεσε την τάξη της να προσέξει έναν στίχο της Οδύσσειας; Σύμφωνα με τον ποιητή, ο Ζευς είναι εκδικητής, τιμωρός («επιτιμήτωρ»!) όσων προσβάλλουν τους ικέτες και τους ξένους (στίχ. 270 της δέκατης ραψωδίας).
Συμπερασματικά κύριε Λιόση, εύχομαι να συνέλθει η κοινή γνώμη από την απάθεια που τη διακρίνει και να κατανοήσει ότι απολυθήκατε επειδή μιλήσατε στα παιδιά σας με τη γλώσσα της αλήθειας. Επειδή αναδείξατε τον ορθό τρόπο λειτουργίας των σχολείων μας. Και καλά θα κάνουν ορισμένοι «υψηλά ιστάμενοι» και ημιμαθείς να μην επεμβαίνουν στο ιερό έργο των δασκάλων, διότι η διαπαιδαγώγηση κάθε νέας γενιάς έχει ανατεθεί κυρίως στην Παιδεία και όχι στις ιδεοληψίες ορισμένων, ουσιαστικά, αλλότριων προσώπων.
Τέλος, κύριε Λιόση, παρά τα προβλήματα που δημιουργεί, η απόλυση είναι τ ί τ λ ο ς τ ι μ ή ς για σας και κόλαφος για τους αυτουργούς. Είμαι βέβαιη ότι από άλλο μετερίζι θα συνεχίσετε το έργο σας.
Ευτυχώς. Διότι αλίμονο στη χώρα που δεν έχει έντιμους δασκάλους.
Σας ευχαριστώ,
Η επιστολή δημοσιεύτηκε στο φύλλο της «Εφ.Συν.» τη Δευτέρα 08/08/2022.
