Πόλεμος φθοράς

Τις πρώτες μέρες μετά την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία η απεξάρτηση της Ε.Ε. από τις εισαγωγές φυσικού αερίου φαινόταν ότι θα ήταν ένας αποφασιστικός μοχλός πίεσης προς τη Μόσχα.

Σχεδόν πέντε μήνες μετά η αγωνία κορυφώνεται για το αν στις 21/7 ο Πούτιν θα ξανανοίξει τη στρόφιγγα του αγωγού Nord Stream ή όχι υλοποιώντας ένα αδιανόητο μέχρι στιγμής για την Ε.Ε. σενάριο.

Λίγο μετά την έναρξη του πολέμου οι ΗΠΑ κατέστησαν σαφές ότι σκοπεύουν να διεξαγάγουν έναν πόλεμο φθοράς εναντίον της Ρωσίας με τη στήριξη της ικανότητας αντίστασης του Κιέβου.

Πάντως, μέρα με τη μέρα καθίσταται σαφές ότι η Ρωσία επενδύει με τη σειρά της σε έναν πόλεμο φθοράς κατά της Δύσης με μια σειρά από στόχους:

-Πρώτον, να προκαλέσει ρωγμές στην ούτως ή άλλως ρηχή διατλαντική ενότητα.

-Δεύτερον, να πριμοδοτήσει μια ενδοευρωπαϊκή αντιπαράθεση τόσο ως προς τον τερματισμό του πολέμου όσο και ως προς το μέλλον της ολοκλήρωσης συνολικά.

Πέραν όμως των παραπάνω, υπάρχει μια στιγμή μετά την οποία η Ε.Ε. είναι πιθανόν να αναγκαστεί να συγκρουστεί χωρίς προσχήματα με τις ΗΠΑ, όταν ξεσπάσουν κοινωνικές αναταραχές και προκύψει πολιτική αποσταθεροποίηση.

Είτε χαρακτηρίσουμε την πολιτική της Ρωσίας αναθεωρητική είτε προσπάθεια αυτοκρατορικής παλινόρθωσης, είναι βέβαιο ότι ο Πούτιν δεν έχει κανέναν λόγο να υπάρξει εκεχειρία στην Ουκρανία με τις κυρώσεις να παρατείνονται και το ΝΑΤΟ να ανασυντάσσεται στα σύνορα της πρώην ΕΣΣΔ.

Το Κρεμλίνο δεν δέχτηκε και δεν πρόκειται να δεχτεί κάτι λιγότερο από την αποδοχή της Ρωσίας από τις ΗΠΑ ως Μεγάλης Δύναμης με παγκόσμια συμφέροντα.

Ούτως Ή άλλως, οι ΗΠΑ έχουν τα τελευταία χρόνια αποδεχτεί εκ των πραγμάτων την ιδιαίτερη εθνική ατζέντα στενών συμμάχων τους όπως η Σαουδική Αραβία και η Τουρκία και έχουν διαπραγματευτεί με την Τεχεράνη αποδοχή μέρους της περιφερειακής ατζέντας του Ιράν έναντι του διεθνούς ελέγχου του πυρηνικού του προγράμματος.

Η Μόσχα, όπως προκύπτει από τις κινήσεις της και την ετοιμότητά της, είναι αποφασισμένη να διακινδυνεύσει έναν πόλεμο φθοράς με τη Δύση, μια επιλογή στην οποία ενθαρρύνεται εκ των πραγμάτων από τον πανικό που κυριαρχεί κυρίως στο Βερολίνο εν όψει της επερχόμενης σε μερικούς μήνες «Τέλειας Καταιγίδας».

Τούτων λεχθέντων, είναι γνωστό ότι υπάρχουν παρατεταμένοι πόλεμοι φθοράς όπου και οι δυο πλευρές πληρώνουν βαρύ κόστος.