Ο ανθρωπισμός σας μυρίζει ναφθαλίνη

Παρακολουθώ εδώ και τρεις βδομάδες την απρόσμενη συζήτηση που έχει αναπτυχθεί στο διαδίκτυο με αφορμή το διάσημο πλέον άρθρο του Π. Κατσάκου για τα χταπόδια («Αυγή», 28/5), αποκορύφωμα της οποίας μάλλον είναι η δημοσίευση με τίτλο «Η ευφυΐα είναι υπερεκτιμημένη και βρώσιμη» του Κίμπι («Εφ.Συν.», 18/6).

Δεν θα σχολιάσω ούτε τις εριστικές ζωοποιήσεις και απανθρωποποιήσεις με τις οποίες ξεκινάει το κείμενο ούτε τη μεμπτή σύγχυση δικαιωμάτων των ζώων και οικολογίας/διατήρησης των ειδών ούτε το γεγονός ότι πράγματι η νοημοσύνη δεν (πρέπει να) είναι κριτήριο εδωδιμότητας, αλλά όχι με τη γαστρεμμονική ερμηνεία του συντάκτη. Θα ήθελα να σταθώ στους όρους με τους οποίους γίνεται η όλη αντιπαράθεση, οι οποίοι, κατά την ταπεινή μου γνώμη τουλάχιστον, αναδεικνύουν την εξ αρχής προβληματική προσέγγιση της μιας πλευράς.

Φίλοι της Αριστεράς, έχετε σκεφτεί το ενδεχόμενο ότι μπορεί πράγματι να υπάρχουν μη έχοντες που παρά τα δικά τους προβλήματα νοιάζονται και για την οδύνη των ζώων; Καλώς ήρθατε στο 2022! Λάβετε γνώση λοιπόν πως όχι μόνο υπάρχουν, αλλά είναι και πολλοί. Και εσείς τι κάνετε; Τους αντιμετωπίζετε απαξιωτικά και καταβάλλετε κάθε προσπάθεια για να τους απωθήσετε.

Εικάζω ότι δεν σας αρέσει καθόλου το κούνημα του δαχτύλου, αλλά η επίδειξη της αναλγησίας σας με επιχειρήματα του τύπου «οι άνθρωποι υποφέρουν και εσείς ασχολείστε με τα ζώα» (μια παραλλαγή του ξενοφοβικού τσιτάτου «οι Ελληνες πεινάνε και ταΐζουμε τους ξένους») δεν συνάδει με τις αξίες τις Αριστεράς. Η οποία Αριστερά, παρεμπιπτόντως, σε όλη την Ευρώπη αναγνωρίζει το κίνημα των δικαιωμάτων των ζώων ως ένα υπαρκτό κίνημα και το σέβεται ως τέτοιο. Από την άλλη, εσείς είστε ακόμα στο στάδιο του χλευασμού και της ειρωνείας.

Φίλοι της Αριστεράς, επιδεικνύετε πολιτική ανωριμότητα. Ωραία για τα καφενεία η ρητορική «να φάμε τους πλούσιους» που αναπαράγει ο Κίμπι, αλλά επικίνδυνη για την πραγματική πολιτική σήμερα, καθότι αναληθής. Τα τελευταία 15 χρόνια σε αυτή τη χώρα βιώνουμε μια συνεχιζόμενη κοινωνική καταπίεση και εξαθλίωση, η οποία συνοδεύεται αιτιωδώς από μια συνεχιζόμενη συντηρητικοποίηση (έως και φασιστοποίηση). Το σενάριο να υπογράφετε πιστοποιητικά φρονημάτων είναι πολύ πιο κοντά από τις ταξικές εξεγέρσεις που ονειρεύεστε.

Στις επερχόμενες εκλογές η Ακροδεξιά συνολικά (της Ν.Δ. μη συμπεριλαμβανόμενης) φλερτάρει με διψήφιο νούμερο. Κι εσείς, αντί να προσελκύσετε κόσμο, τι κάνετε; Στο όνομα της λιγούρας και της ανθρώπινης υπεροχής σας, συμπεριφέρεστε αντιδραστικά απέναντι σε χιλιάδες ανθρώπους που κάνουν το «σφάλμα» να εκφράζουν μια στοιχειώδη ενσυναίσθηση και τους αφήνετε έκθετους στις σαχλές κινήσεις φιλοζωικού εντυπωσιασμού του κάθε Κούλη – σαχλές μεν, αλλά σίγουρα πιο αποτελεσματικές από τις ανύπαρκτες δικές σας.

Φίλοι της Αριστεράς, ο ανθρωπισμός σας μυρίζει ναφθαλίνη και είναι μια μυρωδιά απωθητική, πολύ απωθητική… Εάν θέλετε να ανοιχτείτε στον κόσμο, εάν θέλετε να δημιουργήσετε καινούργιες συμμαχίες μπας και σωθεί ό,τι σώζεται, είστε υποχρεωμένοι να αναθεωρήσετε κάποια πράγματα. Είτε θα υπερβείτε την πολιτική σας ακαμψία είτε θα σας υπερβεί η ίδια η κοινωνία. Η επιλογή είναι δική σας.

Το κείμενο δημοσιεύτηκε στο φύλλο της «Εφ.Συν.» τη Δευτέρα 27/06/2022.