ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ Γιώργος Καπόπουλος
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Μέσα σε πενήντα μέρες η Γερμανία χάραξε μια γραμμή πλεύσης με στόχο την ενεργειακή απεξάρτησή της από τη Ρωσία. Την ίδια στιγμή τερμάτισε ύστερα από πενήντα τρία χρόνια την Οστπολιτίκ που ξεκίνησε ο Μπραντ το 1969 και επανήλθε κάτω από την πυρηνική ομπρέλα των ΗΠΑ, μια μονόδρομη επιλογή σε μια στιγμή που η Μόσχα εκτοξεύει ολοένα και συχνότερα απειλές για χρήση πυρηνικών όπλων. Το Der Spiegel στο τελευταίο του τεύχος θέτει το ερώτημα αν η Ευρώπη πρέπει να αποκτήσει τη δική της πυρηνική δύναμη ώστε να χειραφετηθεί στη διεθνή σκηνή.

Προφανώς πρόκειται για ένα ρητορικό ερώτημα, καθώς μια ευρωπαϊκή πυρηνική ομπρέλα προϋποθέτει όχι απλώς την εμβάθυνση αλλά την ομοσπονδιακή μετεξέλιξη της Ευρώπης, μια προοπτική που μέχρι τώρα δεν συζητούσε η Γερμανία.

Ρητορικό ερώτημα, καθώς η Γαλλία δεν θα θυσίαζε την πυρηνική ασπίδα που διαθέτει στο όνομα της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης.

Αν η εξάρτηση από την αμερικανική ομπρέλα είναι επαχθής για το Βερολίνο και αν η εναλλακτική μιας ευρωπαϊκής ομπρέλας δεν είναι ρεαλιστική, τότε μία και μόνη επιλογή χειραφέτησης υπάρχει, η ανάδειξη της Γερμανίας ως πυρηνικής δύναμης.

Με τα σημερινά δεδομένα η παραπάνω επιλογή έχει απαγορευτικό κόστος εντός και εκτός συνόρων.

Εντός συνόρων οι μνήμες των μαζικών βομβαρδισμών στο Αμβούργο, στη Δρέσδη και σε πολλές άλλες πόλεις, με τον αριθμό των θυμάτων να προσεγγίζουν ή ακόμη και να ξεπερνούν τον φρικαλέο απολογισμό της Χιροσίμα και του Ναγκασάκι, συντηρούν από την ίδρυση της Δυτικής Γερμανίας το 1949 μια πλειοψηφική αποστροφή της κοινής γνώμης προς τα πυρηνικά όπλα. Εκτός συνόρων είναι βέβαιο ότι μια ενδεχόμενη πυρηνική χειραφέτηση της Γερμανίας θα συναντήσει την εναντίωση των ΗΠΑ και της Γαλλίας που προφανώς αντιμετωπίζουν ένα παρόμοιο ενδεχόμενο ως ενίσχυση του ειδικού βάρους της Γερμανίας στους συσχετισμούς και τις ισορροπίες τόσο του ΝΑΤΟ όσο και της Ε.Ε.

Επί τριάντα και πλέον χρόνια η Ενιαία Γερμανία όχι μόνον δεν επιδίωξε να αποκτήσει πυρηνικά όπλα αλλά στην κυριολεξία παρόπλισε μεγάλο τμήμα των συμβατικών οπλικών της συστημάτων καθώς για πρώτη φορά μετά το 1949 η χώρα δεν αντιμετώπιζε απειλή για την κυριαρχία και την ακεραιότητά της.

Ετσι, η επιστροφή στην εξάρτηση από την αμερικανική ομπρέλα είναι μονόδρομη επιλογή, με τη Γερμανία να παγώνει για άγνωστο χρονικό διάστημα τη χειραφέτησή της την οποία κατοχύρωσε ο Μπραντ μετά το 1969.