Ο Μακρόν εξελέγη το 2017 υποσχόμενος να αλλάξει το σύστημα· και πέντε χρόνια μετά, για μια ολοένα και πιο αυξανόμενη μερίδα των ψηφοφόρων, προβάλλει σαν ο Δούρειος Ιππος που διασφάλισε τη συνέχεια του υπάρχοντος status quo.
Το εύστοχο σχόλιο της Ιστοσελίδας Eurointelligence συμπυκνώνει τον σκληρό πυρήνα του προβλήματος του Μακρόν εν όψει του δεύτερου γύρου.
Η πενταετία Μακρόν υπήρξε η απόλυτη συνέχεια με τη διαχείριση του Ολάντ και του Σαρκοζί, δηλαδή μια συνεχής συρρίκνωση των κεκτημένων στις εργασιακές σχέσεις, την κοινωνική προστασία και τις συντάξεις.
Θα μπορέσει μέσα σε δεκαπέντε μέρες να πείσει τους ψηφοφόρους ότι αξίζει μια δεύτερη ευκαιρία;
Στην καλύτερη δυνατή εκδοχή των εξελίξεων μια πλειοψηφία ψηφοφόρων μπορεί να αποτιμήσει ότι η αλλαγή που υποσχέθηκε ο Μακρόν πριν από πέντε χρόνια βραχυκυκλώθηκε λόγω της άρνησης του Βερολίνου να συζητήσει με βάση την ευρωπαϊκή ατζέντα του.
Μια άρνηση που υπονομεύει πλήρως την αξιοπιστία του ευρωπαϊκού βολονταρισμού του ενοίκου του Μεγάρου των Ηλυσίων, που σε τελική ανάλυση προσλαμβάνεται σαν πρόσχημα ή σαν μια μακρινή και αμφίβολη προοπτική.
Με δυο λόγια, η ευρωπαϊκή στρατηγική Μακρόν έτσι όπως διατυπώθηκε στην Πνύκα και στη Σορβόννη τον Σεπτέμβριο του 2017 όχι μόνο δεν οδήγησε σε γαλλογερμανικό διάλογο για το μέλλον της Ευρώπης, αλλά οριοθετήθηκε ως ένας μονόλογος χωρίς προοπτική υλοποίησης.
Υπάρχει προοπτική σταθεροποίησης του «μακρονισμού» στη Γαλλία ως μόνου πόλου συστημικής πολιτικής ορθότητας απέναντι στη Λεπέν και τον Μελανσόν, δύο δυνάμεων που δεν μπορούν με κανένα τρόπο να αθροισθούν;
Ή βρισκόμαστε σε μια μεταβατική περίοδο η οποία ούτως ή άλλως οδηγεί εκ των πραγμάτων σε έναν αντισυστημικό διπολισμό;
Την απάντηση στο παραπάνω ερώτημα δεν θα την αναζητήσουμε μόνο στο αποτέλεσμα του δευτέρου γύρου αλλά και στις βουλευτικές εκλογές που ακολουθούν και οι οποίες για πρώτη φορά δεν θεωρείται δεδομένο ότι θα επιβεβαιώσουν τα όποια αποτελέσματα των προεδρικών δίνοντας στον πρόεδρο τη δυνατότητα να συγκροτήσει την κυβέρνηση της αρεσκείας του.
Με άλλα λόγια, ακόμη και στην περίπτωση επανεκλογής του, ο Μακρόν θα έχει μηδενική περίοδο χάριτος με την αδιαπραγμάτευτη περιχαράκωσή του απέναντι στο αντισυστημικό ρεύμα να προβάλλει σαν επιλογή υψηλού αν όχι απαγορευτικού πολιτικού κόστους.
-320x213.jpg)
