Εχει ορίζοντα και βάθος η αισιοδοξία, που ήταν το κυρίαρχο στίγμα της προχθεσινής συνάντηση στην Κωνσταντινούπολη, για την Ουκρανία;
‘Η αποτελεί εξαγορά χρόνου και επικοινωνιακή τακτική και για τις δύο πλευρές;
Ενα είναι βέβαιο, ότι ο Πούτιν δεν αποφάσισε να αρχίσει τον πόλεμο με προεξοφλημένο το κόστος των κυρώσεων για να επιβεβαιώσει τον έλεγχο της Κριμαίας και του Ντόνμπας, δύο περιοχών που ελέγχει από την άνοιξη του 2014.
Με τα σημερινά δεδομένα, το ζητούμενο είναι, πέραν του Ντόνμπας και της Κριμαίας αλλά και της περιοχής της Μαριούπολης, που τις συνδέει, ποιες είναι οι νέες απαιτήσεις του Κρεμλίνου: δηλαδή αποβλέπει στη διχοτόμηση της Ουκρανίας ή στον έλεγχο της παράκτιας περιοχής ή και τα δύο μαζί; Σε ό,τι αφορά την πλευρά της Ουκρανίας, ούτε ο Ζελένσκι ούτε οποιοσδήποτε άλλος μπορεί να υπογράψει μια λύση με περιτύλιγμα συμβιβασμού και περιεχόμενο συνθηκολόγησης.
Τούτων λεχθέντων, υπάρχει και το μεγάλο ερώτημα που σκιάζει την όποια πρόοδο στη διαπραγμάτευση της Μόσχας με το Κίεβο.
Είναι δυνατόν να υπάρξει τερματισμός του πολέμου και σταθεροποίηση στην Ουκρανία, με τη Ρωσία περικυκλωμένη από βαριές κυρώσεις άγνωστης διάρκειας αλλά και από μια ενισχυμένη στρατιωτική παρουσία του ΝΑΤΟ στα σύνορα της πρώην ΕΣΣΔ;
H όποια συμβιβαστική λύση που θα μπορούσε να συμφωνηθεί μεταξύ Μόσχας και Κιέβου, αν δεν ενταχθεί στο πλαίσιο μιας συνολικής διευθέτησης ΗΠΑ – Ρωσίας, δεν θα μπορέσει να είναι κάτι παραπάνω από μια παρατεταμένη εκεχειρία.
Ενας παρατεταμένος νέος Ψυχρός Πόλεμος ανάμεσα στις ΗΠΑ και τη Ρωσία δεν θα έχει νικητή, αλλά δύο ηττημένους, που θα πληρώσουν βαρύτατο παράπλευρο κόστος για τη σύγκρουσή τους. Τα παραπάνω δεν εμπνέουν ιδιαίτερη αισιοδοξία για την εξεύρεση μιας συμβιβαστικής λύσης στην Ουκρανία.
Μέχρι στιγμής, ούτε η ρωσική πλευρά έχει καταγράψει προώθηση των θέσεών της, που να της επιτρέπει να υπαγορεύσει όρους παράδοσης στο Κίεβο, αλλά ούτε η ουκρανική πλευρά μπορεί να πιστωθεί την ανάσχεση της εισβολής σε σημείο που να της επιτρέπει να αγνοεί ότι η θέση της σήμερα είναι κατά πολύ δυσμενέστερη από αυτήν της 24ης Φεβρουαρίου.
Με τα σημερινά δεδομένα, οι προσδοκίες για την Ουκρανία, εκ των πραγμάτων, οριοθετούνται, στην καλύτερη περίπτωση, σε μια συνολική εκεχειρία, με ανοικτό το ενδεχόμενο μετάλλαξής της σε παγωμένη σύγκρουση.
