Αχ Σοφία!

Εκτιμώ και καταθέτω ότι η αλληλεγγύη στον Βασίλη Δημάκη και άλλους-ες-α κρατούμενους-ες-α που αγωνίζονται να επιβιώσουν σε ένα σωφρονιστικό σύστημα που μόνο σωφρονιστικό δεν είναι (παρ’ όλες τις καθόλα έντιμες προσπάθειες του Ευτύχη Φυτράκη κατά την προηγούμενη διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ) δεν θα έπρεπε να ζητά ανταλλάγματα του στυλ, Εμείς σε υποστηρίξαμε, γιατί τώρα πήγες κι έκανες αυτή τη βλακεία;

Ενα από τα επιχειρήματα που έχουν διατυπωθεί είναι, Μα δεν σκέφτηκε τους άλλους κρατούμενους;

Πρόκειται απλά για πολιτικά επικίνδυνο επιχείρημα. Κάθε κρατούμενος έχει ορισμένα δικαιώματα όπως ορίζει η σχετική νομοθεσία. Αν κάποιος κάνει κάτι που παραβαίνει τον νόμο, σ’ αυτή την περίπτωση τους όρους για εκπαιδευτικές άδειες και τα συναφή, δεν επιτρέπεται το κράτος να δράσει εκδικητικά στους υπόλοιπους. Αν το κάνει (πράγμα πολύ πιθανόν) είναι αποκλειστικά δική του (του κράτους) αυθαίρετη απόφαση. Δεν μπορούμε να κατηγορούμε τον ΒΔ ότι δεν σκέφτηκε τους άλλους κρατούμενους και ότι η (υποτιθέμενη) πράξη του θα υπονομεύσει τους αγώνες των άλλων.

Ακόμα βέβαια δεν ξέρουμε τι ακριβώς τι έγινε. Αλλά αν υποθέσουμε, μόνο υπόθεση είναι αυτή, ότι αποφάσισε να μην ξαναγυρίσει στη φυλακή, κανένας δεν έχει δικαίωμα να του προσάψει ότι δεν σκέφτηκε τους άλλους κρατούμενους. Μπορεί να του προσάψει άλλα. Αλλά όχι αυτό. 

Κανένας, ούτε η δικηγόρος του ούτε κανένας άλλος. Η δικηγόρος του Ηλέκτρα-Λήδα Κούτρα λέει ότι δυσκολεύεται να πιστέψει ότι θα λειτουργούσε ο ΒΔ εις βάρος άλλων κρατουμένων που διεκδικούν εκπαιδευτικές άδειες.

Προς τιμήν της ότι δυσκολεύεται να το πιστέψει και προς τιμήν της που αγωνιά ανθρώπινα για την τύχη του ΒΔ. Ωστόσο επαναλαμβάνω, δεν μπορούμε να κατηγορούμε έναν φυλακισμένο ότι φταίει αυτός αν το κράτος αντιδράσει εκδικητικά και δυσκολέψει (κι άλλο) την έκδοση εκπαιδευτικών αδειών, προφασιζόμενο κάτι σαν, Αφού την έκανε αυτός, παγώνουμε όλες τις άδειες, για να μάθετε.

Ποιος ευθύνεται γι αυτό; Ο ΒΔ ή το κράτος; Το δίλημμα είναι καθαρά ρητορικό. Θα ευθύνεται 100% το κράτος αν όντως αντιδράσει έτσι, κι αυτό μια υπόθεση είναι, ας μας εκπλήξει ευχάριστα η ΓΓ Αντεγκληματικής Πολιτικής Σοφία Νικολάου. Δεν το πιστεύω, αλλά κανείς δεν ξέρει.

Θαύματα γίνονται και το Πάσχα πλησιάζει.

Ο ΒΔ πήρε ένα ρίσκο (αν όντως το πήρε) Το γιατί, το ξέρει αυτός και δεν πέφτει λόγος σε κανέναν. Αλλά δεν ρίσκαρε τις τύχες των άλλων κρατουμένων. Είναι άδικο να το υπαινισσόμαστε έστω και υποθετικά και να δηλώνουμε απογοητευμένοι.

Είναι σαν να δίνουμε άφεση σ’ αυτή την κυβέρνηση και να τα ρίχνουμε στον φυλακισμένο (υποτιθέμενο δραπέτη εδώ).

Δεν μιλώ εκ μέρους του ΒΔ. Δεν τον ξέρω, δεν με ξέρει. Μιλώ για ένα ζήτημα ηθικό, δηλαδή ανεξίτηλα πολιτικό.

Όποιος αισθάνεται την ανάγκη να δείχνει αλληλεγγύη στους κρατούμενους ας το κάνει χωρίς να ζητά αντάλλαγμα “καλής” συμπεριφοράς.

Όποιος το κάνει για επαγγελματικούς λόγους, (πχ δικηγόροι) με γειά τους με χαρά τους, αλλά αυτό δεν τους δίνει το δικαίωμα να κρίνουν ηθικά τον ΒΔ. Νομικά ναι, μπορούν να πουν αυτά που ξέρουν. Αλλά μέχρι εκεί.

Απευθύνω λοιπόν μια απλοϊκή έκκληση στα αλληλέγγυα άτομα. Μην βιάζεστε να καταδικάσετε τον Βασίλη Δημάκη. Διατηρείστε την εγρήγορση σας για την συστηματική περιφρόνηση και καταπάτηση των δικαιωμάτων των φυλακισμένων.

Απευθύνω επίσης μια έκκληση στην ΓΓ Αντεγκληματικής Πολιτικής, την Σοφία Νικολάου.  Σεβάσου, όπως οφείλεις Σοφία, τον νόμο. Τίποτα άλλο.