Nein Σολτς στις Βερσαλλίες

Το ηχηρό όχι του καγκελάριου της Γερμανίας Σολτς και του πρωθυπουργού της Ολλανδίας στην πρόταση Μακρόν για έκδοση ευρωομολόγου για αντιμετώπιση των έκτακτων περιστάσεων που αντιμετωπίζει η Ε.Ε. μετά την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία ήλθε να επιβεβαιώσει ότι η παραδοχή πως η εμβάθυνση της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης προχωρά κάθε φορά που προκύπτει κρίση έχει μάλλον παύσει να ισχύει, τουλάχιστον μέχρι στιγμής.

Ετσι, η σύνοδος κορυφής στις Βερσαλλίες δεν συζήτησε καν την πρόταση της γαλλικής πλευράς για αμοιβαιοποίηση των κινδύνων μέσω κοινού δανεισμού, αλλά υπέδειξε το Ταμείο Ανάκαμψης ως εργαλείο χρηματοδότησης.

Τους πρώτους μήνες της πανδημίας η πρωτοβουλία Μακρόν-Μέρκελ για το Ταμείο Ανάκαμψης δημιούργησε την ψευδαίσθηση στροφής της Γερμανίας, η οποία σύντομα διαλύθηκε όταν το Βερολίνο επέβαλε ως δεσμευτική προθεσμία της επιστροφής στην κανονικότητα του Συμφώνου Σταθερότητας την 1.1.2023.

Ακαμπτες μπροστά στην πανδημία η Γερμανία και η Ολλανδία, ως άτυπος ηγέτης των «φειδωλών του Βορρά», παραμένουν άκαμπτες και στην έκρηξη πολέμου στο ευρωπαϊκό έδαφος, ενός πολέμου που μπορεί να κλιμακωθεί και να διευρυνθεί με μόνη βεβαιότητα ότι η Γηραιά Ηπειρος θα πληρώσει τη μερίδα του λέοντος σε ό,τι αφορά τις παρενέργειες της επιβολής σκληρών κυρώσεων απέναντι στη Ρωσία. Ομως αυτή τη φορά η αμοιβαιοποίηση του κινδύνου και η μεταφορά πόρων, τα δύο διαχρονικά ταμπού της Γερμανίας και των «φειδωλών του Βορρά», δεν παραπέμπονται στις καλένδες καθώς η πρόκληση μιας αξιόπιστης ευρωπαϊκής αμυντικής δομής είναι κάτι παραπάνω από βέβαιο ότι δεν μπορεί να χρηματοδοτηθεί επαρκώς με τα υπόλοιπα του Ταμείου Ανάκαμψης.

Εκ των πραγμάτων η απόφαση του Σολτς να κλοτσήσει το τενεκεδάκι του ευρωομολόγου λίγο παρακάτω εγείρει τις πρώτες αμφιβολίες αν θα υλοποιηθεί η πρόθεση εκτόξευσης των αμυντικών δαπανών. Με τα σημερινά δεδομένα, η εμμονή του Βερολίνου στη μόνιμη περιοριστική δημοσιονομική πολιτική έχει μια όχι πολύ μακρινή ημερομηνία λήξης. Η πρόκληση δεν είναι πλέον πώς θα επιβάλει η Γερμανία στον ευρωπαϊκό Νότο την αδύνατη με τα σημερινά δεδομένα επιστροφή στη δημοσιονομική κανονικότητα, αλλά πώς θα μπορέσει η ίδια να παραμείνει εντός κανονικότητας. Το πάγωμα του Nord Stream 2 αλλά και ενδεχόμενη πλήρης διακοπή της ροής του ρωσικού φυσικού αερίου στην Ευρώπη, το κόστος των υπέρογκων αμυντικών δαπανών και, τέλος, το κόστος των κυρώσεων δίνουν στο γερμανικό nein των Βερσαλλιών το στίγμα μιας εκ των προτέρων χαμένης μάχης οπισθοφυλακής.