Αγγελος Αναστασόπουλος
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Τις τελευταίες μέρες όλοι έχουμε πει πολλά για τους ιδιωτικούς τηλεοπτικούς σταθμούς. Και όχι άδικα. Η ανεξάρτητη ενημέρωση έχει δώσει τη θέση της σε στρατευμένη τρομοκρατία και παραπληροφόρηση. Και δυστυχώς πρέπει να μάθουμε να ζούμε μ’ αυτό, από τη στιγμή που το χρήμα είναι εκείνο που «τρέχει» τα κανάλια.

Ομως δεν είναι μονάχα τα συμφέροντα που παίρνουν στον λαιμό τους τον χώρο μας. Για την καθολική απαξίωση της δημοσιογραφίας πρέπει να… ψέξουμε τη νέα εποχή. Ο κόσμος άλλαξε, έγινε πιο γρήγορος, το διαδίκτυο έχει πάρει τα ηνία της ενημέρωσης και η δημοσιογραφία δεν μπόρεσε να ακολουθήσει.

Ταχύτητα όμως σημαίνει λάθη. Από αθώα, παιδικά, μέχρι εγκληματικά. Είναι λογικό ο κόσμος να προτιμά την ταχύτητα του διαδικτύου και να μη δίνει εύκολα το ευρώ του (συν κάτι ψιλά) για την εφημερίδα. Ποιος να του κακιώσει γι’ αυτό; Ομως το διαδίκτυο είναι γεμάτο παγίδες.

Η διασταύρωση πληροφοριών είναι σχεδόν ανύπαρκτη και κάθε αηδία που κάποιος βγάλει από το στομάχι του μπορεί σε δευτερόλεπτα να αναδημοσιευτεί σε κάθε λογής μέσα.

Ηταν, θυμάμαι, Γενάρης του 2011, όταν δεκάδες ιστοσελίδες… πέθαναν πριν την ώρα του τον Ιάκωβο Καμπανέλλη, ο οποίος νοσηλευόταν με ένα σοβαρό πρόβλημα, το οποίο τελικά του στέρησε τη ζωή δύο μήνες αργότερα. Είχα ρεπό και αλαφιασμένος τηλεφώνησα στους συναδέλφους στο enet.gr, της «Ελευθεροτυπίας». Δεν είχαν, βλέπεις, ακολουθήσει το ρεύμα, και αφελώς νόμισα ότι χάσαμε την είδηση. «Μη μασάς, μικρέ», μου απάντησαν. «Ο άνθρωπος ζει και βασιλεύει, δεν υπάρχει θέμα εδώ».

Σ’ αυτό έκαναν λάθος. Θέμα υπήρχε και μάλιστα μεγάλο. Πόσο εύκολα μπορούν δυο στραβογραμμένες αράδες να πεθάνουν έναν άνθρωπο.

Δεν μισώ το διαδίκτυο. Δεν θα μπορούσα άλλωστε, όχι μόνο λόγω ηλικίας αλλά και γιατί έφαγα ψωμί από λόγου του, όπως γίνεται και με πολλά παιδιά ακόμη, που υποστηρίζουν ιστοσελίδες εκδοτικών οργανισμών ή δημοσιογράφων, δουλεύοντας νυχθημερόν για να ικανοποιήσουν την ανάγκη πρωτιάς των εργοδοτών τους αμειβόμενα με ψίχουλα (το ψωμί που λέγαμε) ή και καθόλου – το «έχεις λαμβάνειν» είναι η λαμογιά των τελευταίων χρόνων. Μόνο στενοχωριέμαι γιατί ένα τόσο δυνατό εργαλείο, όπως και η τηλεόραση, έχει καταντήσει όπλο επικίνδυνο και ύποπτο εκπυρσοκρότησης.