• Αθήνα
    Αίθριος καιρός
    26°C 22.8°C / 26.9°C
    1 BF
    41%
  • Θεσσαλονίκη
    Σποραδικές νεφώσεις
    23°C 21.0°C / 24.4°C
    2 BF
    73%
  • Πάτρα
    Αίθριος καιρός
    22°C 21.0°C / 25.4°C
    1 BF
    78%
  • Ιωάννινα
    Αίθριος καιρός
    20°C 18.6°C / 19.9°C
    3 BF
    60%
  • Αλεξανδρούπολη
    Ασθενείς βροχοπτώσεις
    21°C 20.9°C / 20.9°C
    2 BF
    68%
  • Βέροια
    Αίθριος καιρός
    22°C 21.8°C / 22.0°C
    1 BF
    72%
  • Κοζάνη
    Αίθριος καιρός
    18°C 18.4°C / 18.4°C
    0 BF
    68%
  • Αγρίνιο
    Αίθριος καιρός
    21°C 20.9°C / 20.9°C
    1 BF
    72%
  • Ηράκλειο
    Σποραδικές νεφώσεις
    28°C 23.8°C / 28.8°C
    3 BF
    26%
  • Μυτιλήνη
    Σποραδικές νεφώσεις
    25°C 24.9°C / 25.1°C
    0 BF
    61%
  • Ερμούπολη
    Αραιές νεφώσεις
    24°C 23.8°C / 24.8°C
    1 BF
    60%
  • Σκόπελος
    Σποραδικές νεφώσεις
    23°C 23.5°C / 23.5°C
    2 BF
    87%
  • Κεφαλονιά
    Αίθριος καιρός
    20°C 19.6°C / 19.6°C
    2 BF
    86%
  • Λάρισα
    Αίθριος καιρός
    24°C 24.4°C / 24.4°C
    1 BF
    69%
  • Λαμία
    Αίθριος καιρός
    24°C 19.5°C / 24.5°C
    0 BF
    55%
  • Ρόδος
    Ελαφρές νεφώσεις
    23°C 22.7°C / 23.8°C
    1 BF
    65%
  • Χαλκίδα
    Ελαφρές νεφώσεις
    24°C 22.7°C / 27.1°C
    3 BF
    53%
  • Καβάλα
    Ελαφρές νεφώσεις
    23°C 20.3°C / 22.7°C
    2 BF
    68%
  • Κατερίνη
    Αίθριος καιρός
    23°C 20.7°C / 23.4°C
    1 BF
    79%
  • Καστοριά
    Αίθριος καιρός
    15°C 15.2°C / 15.2°C
    1 BF
    91%
ΓΕΕΘΑ/EUROKINISSI
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Εξοπλισμοί και ανθρώπινο δυναμικό

  • A-
  • A+
Το αξίωμα ότι και το πιο εξελιγμένο οπλικό σύστημα είναι παντελώς άχρηστο χωρίς την αντίστοιχη ανθρώπινη ενασχόληση, τεχνογνωσία και παρέμβαση, είναι τόσο αυτονόητο που δεν επιδέχεται σχολιασμό. Θεωρητικά λοιπόν αλλά και ηθικά, θα έπρεπε να υπάρχει μια, έστω και υποτυπώδης, ισοκατανομή των διατιθέμενων κονδυλίων ανάμεσα στους δύο αυτούς θεμελιακούς αμυντικούς πυλώνες. Η πολιτεία όμως, καιροσκοπικά φερόμενη και εκ του ασφαλούς, δρομολογεί όλα τα διατιθέμενα κονδύλια στους εξοπλισμούς, το δε ένστολο προσωπικό βολεύεται να το περιλούει με περίσσιους επαίνους, ευχαριστίες και χαμόγελα.

Κατά τον Κλάουζεβιτς, ο πόλεμος είναι μια πράξη βίας αποβλέπουσα στον καταναγκασμό του αντιπάλου να υποκύψει στη θέλησή μας. Αυτός ο ορισμός, όσο και εάν είναι ιστορικά επιβεβαιωμένος, θεωρώ ότι είναι εν πολλοίς και αυτονόητος. Εκείνο που ίσως δεν είναι και τόσο αυτονόητο είναι ότι η προετοιμασία, η ανάπτυξη και η διεξαγωγή ενός πολέμου αναπόφευκτα εδράζονται πάνω σε δύο πολύ θεμελιακούς και απόλυτα ισοσκελισμένους και αλληλοσυμπληρούμενους πυλώνες, που είναι τα οπλικά συστήματα και το ανθρώπινο δυναμικό. Τα όπλα και οι άνθρωποι που τα χειρίζονται.

Αναμφίβολα, την εποχή που ακόμα τα όπλα ήταν σε πρώιμο στάδιο, το ανθρώπινο δυναμικό σαφώς και διαδραμάτιζε τον κυρίαρχο ρόλο στη διεξαγωγή και έκβαση ενός πολέμου ή μιας σύρραξης. Σταδιακά όμως και με την αλματώδη τεχνολογική εξέλιξη, τα οπλικά συστήματα άρχισαν να παίζουν όλο και σημαντικότερο ρόλο, μέχρι που σχεδόν παραγκώνισαν την ανθρώπινη συμβολή. Σήμερα δε και στη συνείδηση του μέσου πολίτη, θεωρούνται ο θεμέλιος λίθος της αμυντικής υπόστασης ενός κράτους. Σε μια περίοδο κρίσης ή έντασης, η πρώτη ασυναίσθητη σκέψη ανατρέχει στον αριθμό και στις δυνατότητες των διαθέσιμων οπλικών συστημάτων. Το γεγονός όμως ότι τα συστήματα αυτά δεν λειτουργούν από μόνα τους παραβλέπεται. Θαυμάζουμε και εντυπωσιαζόμαστε από τις δυνατότητές τους, χωρίς όμως να μας απασχολεί ούτε ο πιλότος του μαχητικού ούτε και το πλήρωμα ενός πολεμικού πλοίου, οι οποίοι και θα αξιοποιήσουν αυτές τις δυνατότητες.

Εν μέρει δικαιολογημένες πλην όμως παραπλανητικές εντυπώσεις, οι οποίες εκπηγάζουν από τη σκόπιμα καλλιεργούμενη άποψη ότι τόσο το φρόνημα όσο και το ηθικό των στελεχών των ενόπλων δυνάμεων είναι δεδομένα, σε υψηλό επίπεδο, αδιαπραγμάτευτα και πάνω από όλα ανεπηρέαστα από τα ποικίλα προβλήματα του στρατιωτικού επαγγέλματος, με κύριο και προεξάρχον το οικονομικό. Στο ίδιο κλίμα, καλλιεργείται και ότι οι εξοπλισμοί είναι το άπαν για την προάσπιση των εθνικών μας κεκτημένων. Ας γνωρίζουν όμως, που σίγουρα γνωρίζουν, όσοι ασπάζονται τέτοιες βολικές θεωρήσεις ότι τα στελέχη των ενόπλων μας δυνάμεων αντιμετωπίζουν σοβαρότατα οικονομικά προβλήματα, τα οποία και σαφέστατα τους επηρεάζουν. Και δυστυχώς, ο πρώτος από όσους βολεύονται να αιθεροβατούν και να κωφεύουν είναι η ίδια η εκάστοτε κυβέρνηση.

Το αξίωμα ότι και το πιο εξελιγμένο οπλικό σύστημα είναι παντελώς άχρηστο χωρίς την αντίστοιχη ανθρώπινη ενασχόληση, τεχνογνωσία και παρέμβαση είναι τόσο αυτονόητο που δεν επιδέχεται σχολιασμό. Θεωρητικά λοιπόν αλλά και ηθικά, θα έπρεπε να υπάρχει μια, έστω και υποτυπώδης, ισοκατανομή των διατιθέμενων κονδυλίων ανάμεσα στους δύο αυτούς θεμελιακούς αμυντικούς πυλώνες. Η πολιτεία όμως, καιροσκοπικά φερόμενη και εκ του ασφαλούς, δρομολογεί όλα τα διατιθέμενα κονδύλια στους εξοπλισμούς, το δε ένστολο προσωπικό βολεύεται να το περιλούει με περίσσιους επαίνους, ευχαριστίες και χαμόγελα. Μια απλή σύγκριση των υπέρογκων ποσών που θα δαπανηθούν για τα νέα εξοπλιστικά προγράμματα, σε αντιδιαστολή με τα ψίχουλα των μισθών και συντάξεων των ενόπλων δυνάμεων, αρκεί για να δώσει την εικόνα των κυβερνητικών προτεραιοτήτων και μεθοδεύσεων.

Τα μόνιμα στελέχη των ενόπλων δυνάμεων, παραδοσιακά γαλουχημένα στην υπακοή, τον σεβασμό, την πειθαρχία και πειθαναγκασμένα επί σειρά ετών να μην προβάλλουν οικονομικές απαιτήσεις, στωικά μεν αλλά καθόλου μα καθόλου ευχάριστα, αποδέχονται τα ψίχουλα της πολιτείας. Από τη Μεταπολίτευση και μετά, φοβούμενοι τις αντιπαραθέσεις με τους πολιτικούς, σιωπούν. Ιδιαίτερα τα ηγετικά στελέχη, τα οποία γνωρίζουν από πρώτο χέρι ότι η σταδιοδρομική τους ανέλιξη είναι άμεσα συνυφασμένη με το «λιβάνισμα» της πολιτικής ηγεσίας, δεν διανοούνται καν να προβάλουν διεκδικήσεις και αιτήματα. Το παράδειγμα του Γάλλου αρχηγού ΓΕΕΘΑ, Πιερ Βιλιέ, ο οποίος παραιτήθηκε όταν ο πρόεδρος Μακρόν, το 2017, αποφάσισε να περικόψει κονδύλια των γαλλικών ενόπλων δυνάμεων, για την ελληνική πραγματικότητα φαντάζει σενάριο τολμηρής επιστημονικής φαντασίας.

Είναι όμως εξόχως λυπηρό να συμπεριφέρεται με αυτόν τον ανάλγητο τρόπο η πολιτεία. Δείχνει πολύ χαμηλό ηθικό υπόβαθρο η εκμετάλλευση της συνειδητής πειθαρχίας και αξιοπρέπειας των στελεχών των ενόπλων δυνάμεων. Και γίνεται ακόμα πιο απεχθής αυτή η αντιμετώπιση, όταν οι κυβερνήσεις και γνωρίζουν και διαβεβαιώνουν καθημερινά τον ελληνικό λαό ότι αυτά ακριβώς τα στελέχη είναι αυτά που προασπίζουν, πολλές φορές και με τη ζωή τους, τα κυριαρχικά μας δικαιώματα και σε αυτά τα στελέχη στηρίζονται για τους λεκτικούς λεονταρισμούς προς την Τουρκία.

Η συστηματική και σκόπιμη αποσιώπηση των τεκταινόμενων και των προβλημάτων γύρω από τον χώρο των ενόπλων δυνάμεων είναι μια χρόνια πρακτική που αποβλέπει τόσο στη στεγανοποίησή του όσο και στην αποθάρρυνση της όποιας συμπαράστασης εκ μέρους και των, ουκ ολίγων, συμπαθούντων του χώρου αυτού. Δεν είναι τυχαίο που και τα επιδοτούμενα τηλεοπτικά μέσα μαζικής ενημέρωσης αρκούνται στην τηλεθέαση που τους προσφέρει η καθημερινή ανόητη και επιδερμική κινδυνολογία, αναφορικά με τις διάφορες δηλώσεις, απόψεις, δραστηριότητες και προκλήσεις του Ερντογάν και τα συνεπακόλουθα «ηχηρά μηνύματα» που στέλνουν οι διάφοροι κυβερνητικοί παράγοντες, ενώ για προσέγγιση ενδεχόμενων προβλημάτων, θεωρήσεων ή και θέσεων του προσωπικού των ενόπλων δυνάμεων, ούτε λόγος.

Τουλάχιστον όμως ο κατ’ εξοχήν αρμόδιος υπουργός Αμυνας, όσο και εάν, εκ των πραγμάτων, είναι άσχετος, ανενημέρωτος ή και αδιάφορος προς το αντικείμενο με το οποίο υποτίθεται ότι ασχολείται, αυτός οφείλει πάνω από όλα να εγκύψει στο οικονομικό πρόβλημα των ενόπλων δυνάμεων, αντί να αναλώνεται περιδιαβαίνοντας τις διάφορες μονάδες, εκφωνώντας μεγαλόσχημους, ξύλινους και παντελώς αχρείαστους πανηγυρικούς.

Θα ήμουν από τους τελευταίους που θα ισχυριζόμουν ότι δεν χρειαζόμαστε σύγχρονα και αξιόπιστα οπλικά συστήματα. Κάθε άλλο. Το διακύβευμα όμως έγκειται καθαρά στη δίκαιη επιλογή των προτεραιοτήτων. Ιδιαίτερα εμείς οι Ελληνες, όποια ιστορική στρατιωτική επικράτηση και εάν αναλογιστούμε, από τη ναυμαχία της Σαλαμίνας, τον αγώνα της ανεξαρτησίας, τους Βαλκανικούς πολέμους, το έπος του 1940 και πολλά άλλα, σε καμία περίπτωση δεν στηριχτήκαμε στην υπεροπλία ή στην τεχνολογική αιχμή των οπλικών μας συστημάτων. Ο,τι πετύχαμε το οφείλουμε κατ’ εξοχήν στο φρόνημα και την ψυχή των στελεχών των ενόπλων δυνάμεων. Στα στελέχη αυτά στα οποία οφείλει και σήμερα η Ελλάδα τη στρατιωτική της υπόσταση και αποτρεπτική της ικανότητα. Πλέον, τα σύγχρονα οπλικά συστήματα υψηλής τεχνολογικής αιχμής, τουλάχιστον στο δικό μας στρατιωτικό επίπεδο, τα διαθέτουν πια σχεδόν όλοι και είναι όλα, λίγο έως πολύ, παρόμοια, εξίσου αξιόπιστα και το ίδιο αποτελεσματικά. Σχεδόν αλληλοαναιρούμενα. Αυτό που σε κάθε απευκταία περίπτωση είχε διαχρονικά και θα έχει τον τελευταίο καθοριστικό λόγο, είναι το παραμελημένο σήμερα, γιατί υπήρξαν και καλύτερες εποχές, ανθρώπινο δυναμικό των ενόπλων μας δυνάμεων.

* Αντιναύαρχος, επίτιμος αρχηγός ΓΕΝ

Ακολουθήστε μας στο Google news
ΑΠΟΨΕΙΣ
«Ερντογάν εναντίον πάντων»;
Λες και ο εκνευρισμός του αντιπάλου αποτελεί, από μόνος του, απόδειξη δικής μας επικράτησης ή προαναγγέλλει, άνευ άλλου τινός, την αδυναμία του.
«Ερντογάν εναντίον πάντων»;
ΑΠΟΨΕΙΣ
Τι σημαίνει ο πολεμικός εξοπλισμός της Γερμανίας;
Πώς και γιατί σ’ αυτή τη συγκυρία η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας αποφασίζει να αναγορεύσει τον εαυτό της σε υπολογίσιμη, διεθνώς, στρατιωτική δύναμη;
Τι σημαίνει ο πολεμικός εξοπλισμός της Γερμανίας;
ΑΠΟΨΕΙΣ
Η χώρα των τιμωρημένων
Ποτέ τα εξοπλιστικά προγράμματα δεν ήταν αθώα, μόνον ηρωικά ή οπωσδήποτε αναγκαία. Οι πολίτες μετατρέπονται σε τιμωρημένους μιας χώρας εθνικών εξαρτήσεων και ευκαιριακών εξυπηρετήσεων μόνο ξένων συμφερόντων.
Η χώρα των τιμωρημένων
ΑΠΟΨΕΙΣ
Grècafrique (Γκρεκαφρίκ)
Françafrique (Φρανσαφρίκ) ονομάστηκε από τον πολιτικό ακτιβιστή Φρανσουά Βερσάβ η πολιτική της Γαλλίας έναντι των πρώην αποικιών της στην υποσαχάρια Αφρική (παρωδώντας τη ρήση «France Afrique» ενός επί...
Grècafrique (Γκρεκαφρίκ)
ΑΠΟΨΕΙΣ
Εξοπλισμοί, παλαιοί και νέοι
Και όπως γνωρίζουμε, από το παρελθόν, η Τουρκία θα αγοράσει νέα όπλα κι ο κύκλος των πολεμικών εξοπλισμών θα συνεχιστεί.
Εξοπλισμοί, παλαιοί και νέοι

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας