Στα τέλη του 1944-αρχές του 1945 η Τουρκία, που μέχρι τότε ήταν ο επιτήδειος ουδέτερος, διέκοψε τις διπλωματικές σχέσεις με τη Γερμανία και αμέσως μετά της κήρυξε, στα χαρτιά, τον πόλεμο.
Σήμερα, λίγο πριν αρχίσει η σκληρή διαπραγμάτευση Λευκού Οίκου και Κρεμλίνου για την Ουκρανία και την πρώην ΕΣΣΔ, ο Τσαβούσογλου υιοθετεί σκληρή ρητορική απέναντι στη Μόσχα καθώς επισημαίνει ότι αν ο Πούτιν ζητά εγγυήσεις από τη Δύση, τότε η Ατλαντική Συμμαχία νομιμοποιείται να ζητήσει ανάλογες διασφαλίσεις.
Ετσι η χώρα που εφοδιάστηκε με τους S-400 εμφανίζεται στην κρίση της Ουκρανίας βασιλικότερη του βασιλέως, σταθερή στην επένδυσή της στο Κίεβο, το οποίο προμηθεύεται από την Αγκυρα drones, αλλά και με δηλώσεις ότι η Τουρκία δεν αναγνωρίζει την προσάρτηση της Κριμαίας από τη Ρωσία.
Με τον ίδιο τρόπο που η κήρυξη πολέμου στη Γερμανία το 1945 λίγο πριν από το τέλος της παγκόσμιας σύρραξης είχε μηδενικό κόστος, σήμερα μηδενικό κόστος έχει η σκληρή ρητορική Τσαβούσογλου απέναντι στη Μόσχα.
Αλλωστε για τον Ερντογάν όχι μόνον η Κριμαία αλλά το σύνολο των ακτών του Ευξείνου Πόντου είναι μια ακόμη χαμένη οθωμανική πατρίδα, μια βόρεια παραμεθόριος των συνόρων της Καρδιάς, για να θυμηθούμε τη γνωστή φράση του Ερντογάν.
Μέχρι τη Μεγάλη Αικατερίνη η Μαύρη Θάλασσα ήταν οθωμανική λίμνη, με τους Τατάρους τουρκόφωνους μουσουλμάνους να έχουν το δικό τους κράτος στην Κριμαία υπό την προστασία της Υψηλής Πύλης.
Οταν η Ρωσία στο δεύτερο ήμισυ του 18ου αιώνα κατέκτησε τη βόρεια ακτογραμμή της Μαύρης Θάλασσας εκδίωξε όλους τους μουσουλμάνους τουρκόφωνους και ονόμασε την περιοχή Νέα Ρωσία.
Είναι προφανής η νευρικότητα του Τσαβούσογλου καθώς καταλαβαίνει το αυτονόητο ότι στη δυναμική εξομάλυνσης των σχέσεων ΗΠΑ-Ρωσίας, Πούτιν και Μπάιντεν είναι πολύ πιθανό να συνάψουν μια άτυπη μίνι Γιάλτα για ποσοστά επιρροής στη Λιβύη, στη Συρία και στον Καύκασο και να διαμηνύσουν έτσι στον Ερντογάν ότι ο διπλωματικός του μικρομεγαλισμός στις παραπάνω περιοχές πρέπει να τερματιστεί.
Αν μη τι άλλο ο Ερντογάν δικαιώνει τον Μαρξ καθώς η επανάληψη του Ανατολικού Ζητήματος στην αρχή της τρίτης δεκαετίας του 21ου αιώνα προβάλλει ήδη σαν μια ενοχλητική και κακόγουστη φάρσα.
