Ισοσκελές τρίγωνο;

Ο τέταρτος προορισμός εκτός συνόρων του Σολτς, μετά το Παρίσι, τις Βρυξέλλες και τη Βαρσοβία, ήταν προχθές Δευτέρα η Ρώμη.

Οταν η Μέρκελ ανέλαβε την καγκελαρία τον Νοέμβριο του 2005 είχε επισκεφθεί την Ουάσινγκτον, το Λονδίνο και άλλες πρωτεύουσες πριν μεταβεί στη Ρώμη.

Σολτς και Ντράγκι κατέγραψαν με προσεκτική διατύπωση τις διαφωνίες τους ως προς την ανάγκη μεταρρύθμισης των αυστηρών και άκαμπτων κανόνων δημοσιονομικής πειθαρχίας του Συμφώνου Σταθερότητας.

Η συνάντηση της Ρώμης καταγράφεται λίγες εβδομάδες μετά την υπογραφή στην ιταλική πρωτεύουσα από τους Ντράγκι και Μακρόν του Συμφώνου του Κυρηνάλιου, μιας γαλλο-ιταλικής συμμαχίας με κύριο στόχο την εξισορρόπηση του ηγεμονικού βάρους της Γερμανίας στους ευρωπαϊκούς συσχετισμούς.

Πρόκειται για ένα νέο δεδομένο το οποίο το Βερολίνο δεν μπορεί αλλά και δεν θέλει να το παρακάμψει αλλά να το διαχειριστεί.

Η Γερμανία μπορεί και αυτή με τη σειρά της να θελήσει να αλλάξει υπέρ της τις ισορροπίες του εν τη γενέσει ευρωπαϊκού τριγώνου δίνοντας στην Ιταλία μια επίφαση αλλά ταυτόχρονα και ουσία ισοτιμίας, με άλλα λόγια το τρίγωνο να είναι ισοσκελές.

Μια συνταγή η οποία εν μέρει έχει αποδώσει αποτελέσματα στις σχέσεις του Βερολίνου με τη διαχρονικά δύστροπη Βαρσοβία, τόσο σε διμερές επίπεδο όσο και στο πλαίσιο μιας τριγωνικής συνεργασίας στην οποία συμμετέχει και η Γαλλία και είναι γνωστή ως «τρίγωνο της Βαϊμάρης».

Η επίσκεψη Σολτς στη Ρώμη σε κάθε περίπτωση πιστοποιεί ότι ο νέος καγκελάριος δεν περιχαρακώνεται στην ευρωπαϊκή ακινησία και στο βήμα σημειωτόν στο οποίο μας είχε συνηθίσει η Μέρκελ.

Τα όσα δήλωσε ο νέος καγκελάριος στη Ρώμη μετά τη συνάντησή του με τον Ντράγκι είναι οι κόκκινες γραμμές του Βερολίνου στην επικείμενη διαπραγμάτευση με τους Μακρόν και Ντράγκι.

Μπορεί να απαντήσει η Ε.Ε. στις πολλαπλές προκλήσεις που αντιμετωπίζει χωρίς αναθεώρηση των συνθηκών, με ελαστική ερμηνεία και παρερμηνεία του ασφυκτικού πλαισίου μόνιμης δημοσιονομικής λιτότητας όπως την ορίζει το Σύμφωνο Σταθερότητας;

Μπορεί ο Σολτς και η τρικομματική του κυβέρνηση να συνθέσουν έναν συμβιβασμό με το Παρίσι και τη Ρώμη χωρίς να παραβιάσουν τον ενσωματωμένο στο γερμανικό Σύνταγμα «Κόφτη Χρέους»;

Τούτων λεχθέντων, είναι σαφές ότι η μετεξέλιξη του γαλλογερμανικού διδύμου σε τρίγωνο με την προσθήκη της Ιταλίας είναι εκ των πραγμάτων βήμα προς τα εμπρός.