ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ Γιώργος Καπόπουλος
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Στη βαριά σκιά της αβεβαιότητας και, στην καλύτερη περίπτωση, της μειωμένης προβλεψιμότητας που τροφοδοτεί η μετάλλαξη «Ομικρον» ένα είναι βέβαιο: ότι το σκηνικό για επιστροφή στη δημοσιονομική κανονικότητα της Ε.Ε.-ευρωζώνης από την 1/1/2023 έχει ακυρωθεί.

Η «γηραιά ήπειρος» θυμίζει παίκτες επιτραπέζιου παιχνιδιού που τραβούν την κάρτα στην οποία υπάρχει η εντολή «επιστροφή στην αφετηρία». Η αφετηρία δεν είναι άλλη από την κοινή πρωτοβουλία Μακρόν-Μέρκελ τον Μάιο του 2020 που οδήγησε έπειτα από δίμηνη σκληρή διαπραγμάτευση στην ίδρυση του Ταμείου Ανάκαμψης.

Η σιωπή που κυριαρχεί αυτήν τη στιγμή δεν είναι άγνοια κινδύνου και, πολύ περισσότερο, άρνηση της πραγματικότητας, αλλά κατά κύριο λόγο πολιτική αμηχανία για την προσαρμογή της ευρωπαϊκής ατζέντας στις παρενέργειες της μετάλλαξης «Ομικρον» του Covid-19.

Ολα τα παραπάνω καλείται να τα διαχειριστεί, και όχι μόνον, η γαλλική προεδρία στην Ε.Ε. το πρώτο εξάμηνο του 2022.

Η πρόκληση που αντιμετωπίζουν οι 27 δεν μπορεί να απαντηθεί με παράταση της χαλάρωσης των δημοσιονομικών κανόνων ύστερα από μια συγκρουσιακή διαπραγμάτευση μεταξύ των «φειδωλών» του Βορρά και του Νότου.

Στη σκιά της πανδημίας, η επόμενη μέρα της οποίας δεν μπορεί με τα σημερινά δεδομένα να προσδιοριστεί χρονικά, οι 27 της Ε.Ε., αλλά κυρίως οι 19 της ευρωζώνης, θα πρέπει να δεσμευτούν σε ένα μήνυμα παρόμοιο με το «θα κάνουμε ό,τι χρειαστεί» του τότε επικεφαλής της ΕΚΤ Ντράγκι στα τέλη Ιουλίου του 2012.

Οταν ξέσπασε τον Σεπτέμβριο του 2008 η παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση την επαύριον της χρεοκοπίας της Lehman Brothers, την προεδρία της Ε.Ε. ασκούσε η Γαλλία και ο τότε πρόεδρος Σαρκοζί πρότεινε κοινή θωράκιση της ευρωζώνης και συγκάλεσε την πρώτη στην Ιστορία σύνοδο κορυφής της ευρωζώνης στην οποία προσήλθε ο τότε πρωθυπουργός της Βρετανίας Γκόρντον Μπράουν, ενώ η Μέρκελ απειλούσε μέχρι το παρά πέντε να μη συμμετάσχει.

Αυτή τη φορά δεν υπάρχουν περιθώρια για ελιγμούς του Βερολίνου ανάμεσα στους «φειδωλούς» και «πλεονασματικούς» του Βορρά και τους «ελλειμματικούς» του Νότου.

Τούτων λεχθέντων, η μετάλλαξη «Ομικρον» εκ των πραγμάτων διευκολύνει την όποια προσαρμογή στην πραγματικότητα θελήσει να διακινδυνεύσει ή εξαναγκαστεί να υιοθετήσει η τρικομματική υπό τον Σολτς νέα κυβέρνηση της Γερμανίας.