Βιομηχανία εκθέσεων

Μια νέα, βασανιστική και δυσνόητη τελετουργία επιτήρησης της ελληνικής οικονομίας, ακόμη και μετά την έξοδο από την ενισχυμένη εποπτεία, αποκαλύπτει το σχέδιο της Κομισιόν για τη «συγχώνευση» του Ευρωπαϊκού Εξαμήνου με την παρακολούθηση των Σχεδίων Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας (RRF) και των πόρων που παίρνουν τα κράτη από το Ταμείο Ανάκαμψης (17,8 δισ. + 12,3 δισ. επιδοτήσεις και δάνεια αντίστοιχα για την Ελλάδα).

Οπως προκύπτει από το «ημερολόγιο» της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, μεταξύ Ιανουαρίου και Φεβρουαρίου τα κράτη-μέλη θα υποβάλουν αιτήσεις για δόσεις από το Ταμείο (μέχρι δύο τον χρόνο). Αυτό σημαίνει ότι η Ελλάδα τον Γενάρη μπορεί να ζητήσει διπλή δόση, περίπου 5,5 δισ., αν και η κυβέρνηση καλλιεργούσε προσδοκίες ότι αυτό θα συνέβαινε μέχρι το τέλος του έτους. Από τον Απρίλιο μέχρι και τον Οκτώβριο μετρούμε ένα «σερί» επτά πακέτων ετήσιων και ενδιάμεσων εκθέσεων και αξιολογήσεων από τα κράτη προς τις Βρυξέλλες και αντίστροφα.

Μια βιομηχανία εκθέσεων «συνεχούς πυράς», δυσνόητων για τον μέσο Ευρωπαίο, που είναι ένα ερώτημα αν επινοείται για να διασφαλίσει πού πάνε οι πόροι του Ταμείου Ανάκαμψης ή απηχεί απλώς τη γραφειοκρατική κουλτούρα των Βρυξελλών.