Προσομοίωση θανάτου

Μέσα σε λίγες μέρες είχαμε τον αιφνίδιο θάνατο του Ερντογάν και τη δολοφονία του ιμάμη Φετουλάχ Γκιουλέν, με τον δολοφόνο να αυτοκτονεί στη συνέχεια.

Τα παραπάνω δεν είναι τυχαία και συμπτωματικά καθώς εκτυλίσσονται σε μια ατμόσφαιρα τέλους εποχής στην Τουρκία, με την ομαλή εναλλαγή στην εξουσία να μη φαίνεται ούτε στο βάθος του ορίζοντα.

Οι δύο θάνατοι συνδέονται μεταξύ τους, με άλλα λόγια εκπορεύονται από το ίδιο κέντρο ή από αντίπαλα κέντρα;

Ενα είναι βέβαιο, ότι η εξωφρενική αυτή φημολογία αποτυπώνει την αβεβαιότητα που κυριαρχεί στην Αγκυρα, η οποία δίνει το στίγμα της κανονικότητας και στις πιο εξωφρενικές φήμες.

Αν δεν υπάρξει κάποια έκπληξη ή ανατροπή της τελευταίας στιγμής, η φήμη για αιφνίδιο θάνατο του Ερντογάν αλλά και για δολοφονία του Γκιουλέν θα έχει λειτουργήσει ως πολλαπλασιαστής σύγχυσης και αβεβαιότητας στους οπαδούς τόσο του σουλτάνου όσο και του ιμάμη της Πενσιλβάνιας.

Ποιος από τους δυο κινδυνεύει περισσότερο, ο Ερντογάν από την κακή υγεία του που τροφοδοτεί φήμες εδώ και μια δεκαετία, ή ο Φετουλάχ Γκιουλέν από το μακρύ χέρι του βαθέος κράτους και παρακράτους.

Τα παραπάνω πρέπει να ενταχθούν στην ατμόσφαιρα παροξυσμού της αντιπαράθεσης κυβέρνησης-αντιπολίτευσης στην Τουρκία, η οποία αν μη τι άλλο αποκλείει τη διεξαγωγή εκλογών στο τέλος της πενταετούς θητείας του προέδρου και της Βουλής την άνοιξη του 2023.

Αλλωστε η αποσταθεροποίηση μέσω της διασποράς ψευδών ειδήσεων είναι κλασικό εργαλείο του βαθέος κράτους-παρακράτους, όπως προκύπτει από τις αποκαλύψεις των σχεδίων Εργκένεκον και «Βαριοπούλα», που είδαν το φως της δημοσιότητας πριν από μια δεκαετία και οδήγησαν στην προφυλάκιση δεκάδων ανώτατων αξιωματικών, πριν ο Ερντογάν, μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα του 2016, χαρακτηρίσει την υπόθεση προβοκάτσια των Γκιουλενιστών.

Επί του παρόντος, οι μιντιακοί θάνατοι του Ερντογάν και του Γκιουλέν βοήθησαν να προβληθεί μια προσομοίωση της επόμενης μέρας στην Τουρκία, όπου η πραγματικότητα πολλές φορές ξεπερνά και τα πιο τολμηρά σενάρια συνωμοσίας.

Συνήθως η προκήρυξη πρόωρων εκλογών λειτουργεί ως δικλίδα αποσυμπίεσης της κοινωνικής και πολιτικής έντασης και αντιπαράθεσης.

Η Τουρκία ήδη προβάλλει ως εξαίρεση του παραπάνω κανόνα, καθώς η προεξόφληση ενός εκλογικού αιφνιδιασμού δίνει τροφή για τα πιο ευφάνταστα σενάρια.