Η κυβέρνηση Μητσοτάκη πανηγυρίζει για την ελληνογαλλική αμυντική συμφωνία, διά της οποίας υποτίθεται ότι η χώρα μας γίνεται πανίσχυρη και φόβητρο για την Τουρκία. Οι πολυδάπανες αγορές εξοπλισμών που προκύπτουν από τη συμφωνία αυτή θεωρούνται αναγκαίες και ικανές να εξισορροπήσουν τους εξοπλισμούς της Τουρκίας, με προέλευση και από τη Ρωσία.
Ας θυμηθούμε ότι μία από τις αιτίες της οικονομικής χρεοκοπίας της χώρας μας και της υπαγωγής της στα μνημόνια, μετά το 2010, ήταν οι υπέρογκες στρατιωτικές δαπάνες, διπλάσιες σε ποσοστό του ΑΕΠ του μέσου όρου στο ΝΑΤΟ, που δικαιολογούσαν και τον αντίστοιχο εξωτερικό δανεισμό. Νωρίτερα, ο ΣΥΝ και ο ΣΥΡΙΖΑ είχαν προειδοποιήσει για τις καταστροφικές τους συνέπειες προτείνοντας, μεταξύ άλλων, συμφωνία Ελλάδας και Τουρκίας για την αμοιβαία και ισόρροπη μείωση των στρατιωτικών δαπανών και εξοπλισμών των δύο χωρών.
Η επιβολή του πρώτου και του δεύτερου Μνημονίου υποχρέωσε τις αντίστοιχες ελληνικές κυβερνήσεις να προβούν σε δραστικές μειώσεις και των στρατιωτικών δαπανών, με συνέπεια τη μείωσή τους κατά 35% μέχρι το 2014, χωρίς ωστόσο να απειληθεί η πατρίδα μας. Με την κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα, η Ελλάδα βγήκε από τα μνημόνια το 2018 και, παρά τη νέα ένταση στις ελληνοτουρκικές σχέσεις με αφετηρία και το Κυπριακό, αποφεύχθηκε η επιλογή νέων πολυδάπανων εξοπλισμών.
Η δική μας αντίληψη για την αμυντική πολιτική και το αξιόμαχο των ενόπλων μας δυνάμεων πηγάζει από μια πολυδιάστατη θεώρηση των προβλημάτων ασφάλειας στην εποχή μας, τα οποία συναρτώνται τόσο με την κοινωνικοοικονομική ασφάλεια όσο και με την κοινωνική συνοχή, την οποία η σημερινή κυβέρνηση τραυματίζει καθημερινά με τις αντιλαϊκές επιλογές της.
Αλλωστε, και η διεθνής εμπειρία διδάσκει ότι η ασφάλεια δεν κατοχυρώνεται, αλλά υπονομεύεται με όλο και περισσότερους εξοπλισμούς, που γονάτισαν και την πανίσχυρη Σοβιετική Ενωση στη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου. Γι’ αυτό και με τον Μιχαήλ Γκορμπατσόφ ηγέτη της, η πρώτη στον κόσμο σοσιαλιστική χώρα διακήρυξε ότι το ζητούμενο με τη Δύση δεν ήταν η ισορροπία δυνάμεων, αλλά η ισορροπία συμφερόντων, συμπληρώνοντας την αμυντική πολιτική με το δόγμα της αμυντικής επάρκειας.
Αμφιβάλλω αν η επηρεαζόμενη από ακροδεξιά στοιχεία εξωτερική και αμυντική πολιτική της κυβέρνησης Μητσοτάκη μπορεί να αντιληφθεί ότι για την Ελλάδα του 21ου αιώνα δεν υπάρχει άλλη στρατηγική από την ειρήνη και την ισότιμη συνεργασία, ιδιαίτερα με τις γειτονικές χώρες και τους λαούς, της Τουρκίας συμπεριλαμβανομένης. Με άλλα λόγια, η ισχύς εν τη ειρήνη, κύριε Μητσοτάκη!
* μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία
