Το Λεκανοπέδιο φλέγεται, η Ελλάδα καίγεται για ακόμη μία φορά και όλους μας πλημμυρίζουν αισθήματα θλίψης, οργής και συμπόνιας για όλους όσοι υποφέρουν, κινδυνεύουν, παλεύουν να σώσουν ό,τι σώζεται.
Στο τέλος της ημέρας μένει όμως ο θυμός για όλα όσα δεν έχουν γίνει ώστε να αποφευχθεί το μοιραίο.
Και βλέποντας τις ζωές να χάνονται, όχι μόνο τις ανθρώπινες γιατί ευτυχώς υπάρχουν και άλλες μορφές ζωής σε αυτόν τον πλανήτη (ακόμα), τα σπίτια και το οικοσύστημα να λιώνουν στις φλόγες, περιμένεις να ακούσεις έναν λόγο παρηγορητικό, έναν λόγο μεταμέλειας και ανάληψης κάποιου είδους ευθύνης από τον κυβερνήτη του τόπου. Δεν θα βοηθήσει φυσικά αυτό να ξαναζωντανέψει ένα δάσος, να ξαναχτιστεί ένα σπίτι και να ξαναγεννηθεί μια ζωή. Αλλά αν μη τι άλλο θα τονώσει την αίσθηση του δικαίου και της συμπόνιας σε όλους όσοι υποφέρουν. Ομως αυτές τις ημέρες δεν ακούς τίποτε άλλο πέρα από κενά και άνευ λόγου διαγγέλματα που στοχεύουν στη διατήρηση του αψεγάδιαστου επικοινωνιακού status του πρωθυπουργού και της κυβέρνησης.
Σε αυτό το σημείο λοιπόν το θέμα ξεπερνάει τα όρια πια και γίνεται πολιτικό.
Είναι πολιτικό γιατί εδώ και χρόνια δεν δόθηκαν τα απαραίτητα εφόδια στο Πυροσβεστικό Σώμα, ώστε να είναι σε θέση να αντιμετωπίσει τέτοιας κλίμακας καταστροφές που απειλούν εσκεμμένα ή και όχι τη χώρα μας κατά τη θερινή περίοδο.
Αντιθέτως την τελευταία διετία δόθηκαν και δίνονται υπέρογκα ποσά για τον εξοπλισμό της ΕΛ.ΑΣ. Πώς και γιατί συνέβη αυτό; Εσείς δεν κατηγορήσατε σφόδρα την προηγούμενη κυβέρνηση για την αναλγησία της κατά τη διάρκεια της καταστροφής στο Μάτι; Εσείς δεν κάνατε άλλωστε σημαία τους 102 νεκρούς; Πίστευα πως ο Αριστος μαθαίνει τόσο από τα λάθη του όσο και από των άλλων.
Το «Να παραιτηθείτε» ηχεί στα αυτιά μου τόσο δελεαστικό. Αλλά θα ήταν τόσο αναίμακτο και τόσο εύκολο για εσάς. Ισως θεωρείτε δεδομένο ότι θα ξανακαθίσετε στη θέση αυτή, αφού έχετε όλο τον μηχανισμό (ΜΜΕ) με το μέρος σας να λουστράρει την εικόνα σας, να ρετουσάρει το παραμικρό παραπάτημά σας και να μας παρουσιάζουν επιλεγμένα φιλτραρισμένα πλάνα σας παραπέμποντας σε απολυταρχικά καθεστώτα της Μέσης Ανατολής ή στα επίκαιρα της ΥΕΝΕΔ. Πρώτα πρέπει να δώσετε εξηγήσεις και απαντήσεις.
Γιατί δεν είχε μεριμνήσει η Γενική Γραμματεία Πολιτικής Προστασίας για την ουσιαστική αντιμετώπιση τέτοιων καταστροφών με προληπτικό σχεδιασμό κ.λπ.; Ποιος είναι εν τέλει ο ρόλος της; Αρκείται μόνο στο να αναγγέλλει μέτρα και διατάγματα μέσω ενός ματσό ομιλητή;
Ποιος είναι ο ρόλος και η συνεισφορά του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη και των υπαλλήλων του εν μέσω τέτοιου είδους κρίσεων;
Γιατί δεν είχε μεριμνήσει το υπουργείο Πολιτισμού για την προστασία αρχαιολογικών χωρών όπως αυτός της Αρχαίας Ολυμπίας αλλά και ο ευρύτερος χώρος του Τατοΐου; Ο σχεδιασμός του εξαντλήθηκε στην καταστροφή των αρχαιοτήτων της Θεσσαλονίκης και στο μπάζωμα του Παρθενώνα;
Και να που φτάσαμε πάλι να συζητάμε για αυτά τα τρία υπουργεία τα οποία έχουν μονοπωλήσει το ενδιαφέρον μας μεταξύ άλλων από αρχής της διακυβέρνησής σας.
Γεμάτοι αφέλεια ίσως θα δεχτούν κάποιοι πολίτες ότι όντως κάνατε τρία λάθη στην επιλογή των ατόμων που διευθύνουν αυτά τα πόστα. Παραδεχτείτε το, απομακρύνετέ τους και αναλάβετε την ευθύνη που σας αναλογεί. Ολα αυτά βέβαια έπρεπε να συμβούν χθες. Είχατε αρκετές ευκαιρίες. Σήμερα είναι αργά για απαντήσεις.
Alea jacta est (Ο κύβος ερρίφθη).
Τώρα πρέπει να αποφασίσετε, κύριε Μητσοτάκη, πώς θέλετε να μείνετε εσείς στην Ιστορία. Ως αρχηγός μιας κυβέρνησης που απέτυχε, γιατί ποτέ δεν είχε σκοπό να επιτύχει σε όφελος του συνόλου του λαού και να φύγετε σιωπηλά μέσα στον πάταγο της καταστροφής που προκαλέσατε; Αφήνοντας πίσω σας καμένη γη για τους επόμενους (κυριολεκτικά και μεταφορικά). Ή σαν άλλος Νέρων θα απαγγέλλετε στίχους της Ιλιάδας ενώ η χώρα φλέγεται και εμείς θα ανυπομονούμε -και θα δρούμε- για το τέλος της βασιλείας σας; Αλλωστε εάν μας διατάξετε ένα πράγμα είναι αυτό της ατομικής ευθύνης – αυτή θα αναλάβει λοιπόν ο κάθε υγιής πολίτης την κρίσιμη ώρα!
ΥΓ.: Ενα είναι πια σίγουρο, η Ιστορία έχει καταγράψει έναν Μωυσή. Αρκεί.
Η επιστολή δημοσιεύτηκε στο φύλλο της «Εφ.Συν.» τη Δευτέρα 16/08/2021.
