Την έκδοση του πολιτικού πρόσφυγα Halil Demir ζητά η Τουρκία

Δεν πρόλαβε να εκδοθεί η απόφαση του Α’ Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων που επέβαλε την θηριώδη ποινή 500 και άνω χρόνων φυλάκισης στους 11 Τούρκους και Κούρδους αγωνιστές –για μια υπόθεση που αν εκδικαζόταν σε κανονικό δικαστήριο θα ήταν σε βαθμό πλημμελήματος- και το Τουρκικό κράτος ζητάει την έκδοση ενός από τους κατηγορούμενους, του Χαλίλ Ντεμίρ. Την Δευτέρα 26 Ιουλίου το δικαστήριο του Πειραιά καλείται να αποφασίσει επ’ αυτού. 

Ο κομμουνιστής αγωνιστής Χαλίλ Ντεμίρ βρίσκεται 22 χρόνια στην Ελλάδα υπό το καθεστώς του αναγνωρισμένου πολιτικού πρόσφυγα. Είναι 44 ετών και ζει στην Ελλάδα από το 1999. Είναι δημοσιογράφος. Ήταν 14 χρόνων όταν είδε τις αστυνομικές δυνάμεις του τουρκικού κράτους να εισβάλλουν στο σπίτι του στην Κωνσταντινούπολη, να βασανίζουν και να σπάνε το χέρι της μητέρας του και να την τραυματίζουν στα πόδια. Το θείο του 22 χρόνων τον γάζωσαν με δεκάδες σφαίρες, την κουνιάδα του 20 χρόνων την βίασαν μέσα στην αστυνομική διεύθυνση Κωνσταντινούπολης και το σώμα της βρέθηκε με περισσότερες από 25 σφαίρες. Ο ξάδελφός του δολοφονήθηκε σε ενέδρα.

Ο Χαλίλ σε ηλικία 16 χρόνων φυλακίστηκε με την κατηγορία της ένταξης σε τρομοκρατική οργάνωση. Το τουρκικό κράτος τον κατηγόρησε ότι είναι μέλος του DHKP-C (Επαναστατικό Λαϊκό Απελευθερωτικό Κόμμα-Μέτωπο), κατηγορία που μπορεί να επιφέρει ποινή ισόβιας κάθειρξης. Χρόνια αργότερα το τουρκικό κράτος αναγνώρισε ότι είναι αθώος. Στο μεταξύ υπέστη φρικτά βασανιστήρια, τον είχαν κρεμάσει στο ταβάνι και του έκαναν ηλεκτροσόκ στα γεννητικά όργανα. Τον πήγαν σε ένα δάσος και πυροβολούσαν γύρω από το σώμα του. 

Με συμβουλή του δικηγόρου του κατέφυγε στην Ελλάδα για να βρει σωτηρία. Η Ελλάδα του προσέφερε πολιτικό άσυλο, όμως η Τουρκία πολλές φορές έχει ζητήσει την έκδοσή του. Τα ελληνικά δικαστήρια απέρριψαν το αίτημα των τουρκικών αρχών. 

Στο μεταξύ, η Τουρκία έχει αναρτήσει τη φωτογραφία του στο διαδίκτυο και τον κατατάσσει στους τρομοκράτες. Ο ίδιος, όπως δήλωσε στην απολογία του στην πρόσφατη δίκη στον Κορυδαλλό, δεν δέχεται τον χαρακτηρισμό τρομοκράτης. «Δεν μπορούμε να αποδεχθούμε τον χαρακτηρισμό τρομοκράτης από ένα φασιστικό καθεστώς», δήλωσε. 

«Ένας λαός έχει το δικαίωμα να ανατρέψει ένα καθεστώς φασιστικό. Ο ελληνικός λαός», υπενθύμισε, «ανέτρεψε τη δικτατορία».

Κατήγγειλε τη συνεργασία του τουρκικού κράτους με την Αντιτρομοκρατική Υπηρεσία της Ελλάδας που επίσης του προσάπτει τον χαρακτηρισμό τρομοκράτης. Ο Χαλίλ Ντεμίρ κατήγγειλε ότι μέσα στις φυλακές Κορυδαλλού δέχθηκε επίθεση με μαχαίρι από πράκτορες της Τουρκίας. Σώθηκε χάρη στη βοήθεια Ελλήνων και Κούρδων κρατουμένων. 

Στην προηγούμενη δίκη, του 2019, στην οποία αθωώθηκε, κατάγγειλε ότι η (ελληνική) Αντιτρομοκρατική υπηρεσία δημοσίευσε τη φωτογραφία του χαρακτηρίζοντάς τον ως τρομοκράτη, που δήθεν σκόπευε να δολοφονήσει τον Ερντογάν κατά την επίσκεψή του στον Τσίπρα το 2017. Με αυτόν τον τρόπο κάθε τεκμήριο αθωότητας παραβιάζεται, ενώ η μόνιμη τακτική των μυστικών υπηρεσιών είναι να δημιουργούν δυσμενείς εντυπώσεις για τους κατηγορούμενους αγωνιστές κατευθύνοντας την απόφαση του δικαστηρίου.

Ο Χαλίλ Ντεμίρ είναι πρόεδρος στην Επιτροπή Αλληλεγγύης για τους Τούρκους και Κούρδους Πολιτικούς Πρόσφυγες και η δουλειά του, ως δημοσιογράφος, είναι να ενημερώνει τον ελληνικό λαό και όλο τον κόσμο για όσα φρικτά συντελούνται στην Τουρκία. Στην Ελλάδα, οι πολιτικοί πρόσφυγες και ο ίδιος προσωπικά συμμετέχουν στους μαζικούς αγώνες και κινητοποιήσεις στο πλευρό του ελληνικού λαού και των αριστερών οργανώσεών του παίρνοντας μέρος στις διαδηλώσεις του Πολυτεχνείου, στις Πρωτομαγιάτικες πορείες, στις γενικές απεργίες κ.λπ.

Παράλληλα αναπτύσσουν πολιτιστικές δράσεις όπως συναυλίες με το Grup Yorum, παλεύοντας για τη φιλία των λαών και το δυνάμωμα της διεθνιστικής αλληλεγγύης. Είναι ένας ανοικτός πολιτικός αγώνας, δίκαιος -και νόμιμος ακόμα και μέσα στα πλαίσια της αστικής νομιμότητας-, όμως το τουρκικό καθεστώς χαρακτηρίζει αυτούς τους αγώνες τρομοκρατία. Και «είναι ντροπή της ελληνικής αστυνομίας», όπως χαρακτηριστικά λέει ο ίδιος, που συντάσσεται και προστατεύει ένα τέτοιο καθεστώς, κατηγορώντας τους αγωνιστές ότι «επιχειρούν να γκρεμίσουν ένα κράτος» – όχι το κράτος της Ελλάδας, αλλά το κράτος τρόμου της Τουρκίας. 

H συνεργασία της Αντιτρομοκρατικής και της ΕΥΠ με τη ΜΙΤ, να συμπληρώσουμε εμείς, γίνεται στα πλαίσια των προσπαθειών των ελληνικών κυβερνήσεων να αναβαθμίσουν τις διπλωματικές σχέσεις με την Τουρκία, όπως απαιτεί άλλωστε και η ΕΕ. Με μία βλακώδη –και με τα αστικά μέτρα- διπλωματία, ο Μητσοτάκης παίρνοντας τη σκυτάλη από τον Τσίπρα προσφέρει το κεφάλι των αναγνωρισμένων προσφύγων επί πίνακι για να κατευνάσει τον Ερντογάν. Και μάλιστα, τις ημέρες που ο καταρρακωμένος «Σουλτάνος» της γείτονος, εξάγοντας τις εσωτερικές του αντιφάσεις, και για να κερδίσει το εθνικιστικό του ακροατήριο, πηγαίνει στην Κύπρο ως κυρίαρχος και ανοίγει τα Βαρώσια…

Ελπίζουμε ότι κανένα δικαστήριο και κανένας δικαστής στην Ελλάδα δεν θα δεχθεί να συνταχθεί με το τουρκικό κράτος και το καθεστώς Ερντογάν και να αποφασίσει την έκδοση του Χαλίλ Ντεμίρ ή οποιουδήποτε άλλου εκζητηθεί από την Τουρκία. Σε κάθε περίπτωση ο ελληνικός λαός, τα κινήματα αλληλεγγύης, οι οργανώσεις και τα πολιτικά κόμματα πρέπει να δράσουν. Όχι στην έκδοση του Χαλίλ Ντεμίρ. Οι αγωνιστές δεν είναι τρομοκράτες. Άμεση απελευθέρωση των 11 Τούρκων και Κούρδων πολιτικών κρατουμένων.

Ακολουθεί ανακοίνωση από το μπλογκ του περιοδικού Αγώνας