Είναι δεύτερη φορά που η κυβέρνηση, σε νομοσχέδιό της, βάζει στον τίτλο του τη φράση «αναβάθμιση της εκπαίδευσης». Ερχεται, όμως, συνήθως η πεισματάρα η πραγματικότητα και φανερώνει τον «φαρισαϊσμό» της και αποκαλύπτει τους αληθινούς κυβερνητικούς στόχους.
Η κυβέρνηση φέρνει ένα νομοσχέδιο, μέσα στο καλοκαίρι, για να ψηφιστεί «στη ζούλα», όπως έκαναν και οι προηγούμενοι, σαν τον κ. Γαβρόγλου, που τέτοια νομοσχέδια τα ψήφιζε κι εκείνος είτε τον Αύγουστο είτε τη Μεγάλη Βδομάδα!
Το νομοσχέδιο αυτό είναι η σταγόνα που ξεχειλίζει το ποτήρι! Και γι’ αυτό δεν έχει νομιμοποιηθεί στη συνείδηση του εκπαιδευτικού κόσμου, αλλά και δεν θα εφαρμοστεί. Και το ΚΚΕ θα κάνει τα πάντα γι’ αυτό.
Οσο και να προσπαθεί η κυβέρνηση:
Ο λαός δεν θα χάψει το παραμύθι περί δήθεν «αυτονομίας των σχολείων», γιατί αυτό σημαίνει ότι οι γονείς θα ψάχνουν όλη μέρα για χορηγούς, για να λειτουργούν τα σχολεία των παιδιών τους.
Η λαϊκή οικογένεια δεν θα χειροκροτήσει κι από πάνω επειδή άλλα θα μαθαίνουν τα παιδιά τους στο Περιστέρι, άλλα στο Κερατσίνι, άλλα στη Σάμο κι άλλα στο Κιλκίς, μέσα από τα πολλαπλά κατηγοριοποιημένα βιβλία που θα κατηγοριοποιούν άμεσα και τα ίδια τους τα παιδιά.
Με το νομοσχέδιο, χαράσσεται στην ουσία μια βαθιά και αντιδραστική τομή, τόσο στη λειτουργία όσο και στο ίδιο το περιεχόμενο του σχολείου, κατά συνέπεια και στον ίδιο τον ρόλο του εκπαιδευτικού: Στο τι και πώς μαθαίνουν οι μαθητές, στο τι και πώς διδάσκει ο εκπαιδευτικός και σε τι εργασιακό περιβάλλον θα δουλεύει από εδώ και εμπρός.
Βάση του νομοσχεδίου αποτελούν οι αντιδραστικές κατευθύνσεις της Ε.Ε. και του ΟΟΣΑ, που προωθήθηκαν και επί ΣΥΡΙΖΑ. Βάση του νομοσχεδίου αποτελούν οι απαιτήσεις του ΣΕΒ και όλων των εργοδοτικών ενώσεων. Τι θέλουν όλοι αυτοί; Μα τι άλλο, από έναν εργαζόμενο φθηνό, ευέλικτο και προσαρμοσμένο στις δικές τους ανάγκες για κερδοφορία. Μα τι άλλο από ένα σχολείο πιο φθηνό για το κράτος και άρα ακόμα πιο ακριβό για τους γονείς και, φυσικά, πιο «φιλικό» για τις επιχειρήσεις. Αυτή είναι όλη η ουσία του δήθεν αυτόνομου, αλλά τελικά περισσότερο εξαρτημένου σχολείου!
Ο,τι, όμως, ενισχύει τη δήθεν αυτονομία του σχολείου, αυξάνει ταυτόχρονα τη διαφοροποίηση και κατηγοριοποίησή του, οδηγεί δηλαδή στον ταξικό διαχωρισμό σε σχολεία για την «ελίτ» και σε σχολεία για τους πολλούς, για την «πλέμπα».
Συμπέρασμα; Το κράτος εδραιώνει και διασφαλίζει έτσι την υποχρηματοδότηση της Παιδείας, ενώ ταυτόχρονα επιτρέπει και ενθαρρύνει τις μεγάλες επιχειρήσεις να έχουν λόγο μέχρι και στο ίδιο το περιεχόμενο της μόρφωσης.
Είναι ξεκάθαρη υποκρισία να μιλάει η κυβέρνηση για «ενδυνάμωση των εκπαιδευτικών», όταν μέσα στην πανδημία τούς άφησε εντελώς μόνους και χωρίς ουσιαστική στήριξη στο βάσανο της τηλεκπαίδευσης, όταν διατηρεί το αίσχος των δεκάδων χιλιάδων συμβασιούχων εκπαιδευτικών κάθε χρόνο, με μια βαλίτσα στο χέρι.
Στο νομοσχέδιο δεν υπάρχει ούτε μία διάταξη που να μιλά για την ενίσχυση της καθημερινής δουλειάς του εκπαιδευτικού στην τάξη. Αντίθετα, υπάρχει πλήθος από διατάξεις και άρθρα για να δυναμώνει ο ασφυκτικός έλεγχος, ώστε να υλοποιούνται κατά γράμμα οι κατευθύνσεις της εκάστοτε κυβέρνησης με ατέρμονες και γραφειοκρατικές διαδικασίες εκτός τάξης.
Στην πραγματικότητα, η κυβέρνηση δεν επιδιώκει την ενδυνάμωση των εκπαιδευτικών, αλλά την απαξίωσή τους. Δηλαδή να σκύβουν το κεφάλι και να υλοποιούν χωρίς γνώμη και κρίση τις «άνωθεν» οδηγίες. Αυτές ακριβώς τις «άνωθεν οδηγίες» που απέρριψαν μαζικά για να αξιολογήσουν το σχολείο με τα εντελώς αντιπαιδαγωγικά κριτήρια που ήθελε η κυβέρνηση, όπως: «ικανότητα διαχείρισης των οικονομικών πόρων», «αποτελεσματική αξιοποίηση του προσωπικού», κ.ά.
Ποια είναι η πρόταση του ΚΚΕ; Σήμερα, με τη ραγδαία εξέλιξη των επιστημών, και μπορεί και πρέπει να δημιουργηθεί ένα σχολείο που θα παρέχει σε όλους τους μαθητές τις ίδιες μορφωτικές αφετηρίες, που θα απαντά στις νέες προκλήσεις της γνώσης, της ανάπτυξης της επιστήμης και της τεχνολογίας, που απαιτούν υψηλό μορφωτικό επίπεδο και σύγχρονες ικανότητες.
Ο λαός θέλει ένα σχολείο για όλα τα παιδιά, που όλα θα μαθαίνουν τα ίδια σύγχρονα «γράμματα» της εποχής μας. Τι θα πει… «κάθε σχολείο να καθορίζει το περιεχόμενο ανάλογα με τις ανάγκες της τοπικής κοινωνίας και οικονομίας»; Τι θα πει «ο σύλλογος διδασκόντων να καθορίζει το περιεχόμενο και τα προγράμματα και μαθήματα»; Είναι σαν να λένε… «όποιος μπορεί, ας προχωρήσει»!
Ο λαός θέλει ένα σχολείο που ο νόμος του κέρδους δεν έχει θέση μέσα σε αυτό και στη σχέση του μαθητή με τον δάσκαλο. Τι θα πει «εναλλακτικές πηγές χρηματοδότησης»; Τι θα πει ο σύλλογος γονέων μαζί με τον σύλλογο διδασκόντων θα εξασφαλίζουν τα έσοδα για τη λειτουργία του σχολείου;
Το ΚΚΕ λέει ένα μεγάλο ΝΑΙ σε ένα σχολείο «στο ύψος των ονείρων και των ανθρώπων» και γι’ αυτό λέει ένα μεγάλο ΟΧΙ στο κατάπτυστο νομοσχέδιο της κυβέρνησης.
* βουλευτής ΚΚΕ
