Υπάρχουν ακόμη στην Τουρκία οι προϋποθέσεις για μια ομαλή εναλλαγή στην εξουσία;
Το ερώτημα αυτό, πέντε χρόνια μετά την αποτυχημένη απόπειρα πραξικοπήματος του Ιουλίου του 2016, εξακολουθεί να τίθεται με δραματική έμφαση, με την πενταετή θητεία του Ερντογάν και της Βουλής να λήγουν την άνοιξη του 2023, χωρίς να μπορεί να αποκλειστεί η πρόωρη προσφυγή στις κάλπες.
Το τελευταίο επεισόδιο του σίριαλ αποκαλύψεων του αρχιμαφιόζου Πεκέρ υποθηκεύει -αν δεν ακυρώνει- ό,τι είχε απομείνει από την αξιοπιστία μιας ομαλής εναλλαγής στην εξουσία στην Αγκυρα.
Αμέσως μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα, σύμφωνα με τον Πεκέρ, σχηματίστηκαν ένοπλες ομάδες κρούσης του κυβερνώντος κόμματος ΑΚΡ, μια επιλογή που από μόνη της φωτίζει την αποδοχή της ομαλής εναλλαγής στην εξουσία ως αδιανόητο για τον Ερντογάν σενάριο.
Στον ίδιο αν όχι σε μεγαλύτερο βαθμό που για το κεμαλικό κατεστημένο-βαθύ κράτος ήταν μέχρι τα τέλη του 2002 αδιανόητη η ανάληψη της κυβερνητικής εξουσίας από οποιαδήποτε έκφανση του πολιτικού Ισλάμ.
Οι κυβερνητικές ένοπλες ομάδες κρούσης όπως και το νέο βαθύ κράτος που έστησε ο Ερντογάν είναι ένα σαφές μήνυμα προς την αντιπολίτευση ότι η υποστήριξη κοινού υποψήφιου προέδρου στις εκλογές του 2023 δεν αρκεί για να υποχρεωθεί ο Ερντογάν να δεχτεί την εναλλαγή.
Δίχως υπερβολή, όλα τα παραπάνω συρρικνώνουν την πιθανότητα εναλλαγής και στηρίζουν το σενάριο της εκτροπής, με την εξουσία να εγκαταλείπει ακόμη και τα προσχήματα κοινοβουλευτικής κανονικότητας και δημοκρατικής νομιμότητας.
Με άλλα λόγια, στην πέμπτη επέτειο της αποτυχημένης απόπειρας πραξικοπήματος, αντί της όποιας σταθεροποίησης, η Τουρκία διολισθαίνει σε εμφύλια σύγκρουση.
Το 2008, έξι χρόνια μετά την άνοδο στην εξουσία του Ερντογάν, κατατέθηκε προσφυγή στο Συνταγματικό Δικαστήριο που ζητούσε τη διάλυση του κυβερνώντος κόμματος ΑΚΡ.
Σήμερα, ξεκινώντας με την ήδη προεξοφλημένη διάλυση του κουρδικού κόμματος ΗDP, ο Ερντογάν μπορεί ανά πάσα στιγμή να απαγορεύσει τη νόμιμη πολιτική δράση οποιασδήποτε παράταξης αλλά και να εμποδίσει τους δημοφιλείς δημάρχους της Κωνσταντινούπολης και της Αγκυρας να διεκδικήσουν το χρίσμα του κοινού υποψηφίου της αντιπολίτευσης.
Με ορίζοντα την άνοιξη του 2023 η εκτροπή στην Τουρκία προβάλλει ως δεδομένη, με μόνο ζητούμενο τη χρονική στιγμή που θα συμβεί…
