Στη σκιά της Γενεύης

Η σύνοδος κορυφής του ΝΑΤΟ αλλά και το τετ α τετ Μπάιντεν-Ερντογάν διεξήχθησαν χθες στις Βρυξέλλες στη σκιά της αυριανής συνάντησης του προέδρου των ΗΠΑ με τον Πούτιν στη Γενεύη.

Στην αυριανή συνάντηση υπάρχει η επικοινωνιακή διαχείριση αλλά και το ουσιαστικό περιεχόμενο.

Είναι κάτι παραπάνω από φανερό ότι ο Μπάιντεν, που αποφάσισε να μη δώσει κοινή συνέντευξη με τον Πούτιν μετά τη συνάντηση, θέλησε να ελέγξει πλήρως την επικοινωνιακή διαχείριση μιας συνάντησης για να μην υπάρξουν αντιφάσεις με τη ρητορική του ΝΑΤΟ απέναντι στη Ρωσία.

Πρόκειται για μια οριακή εξισορρόπηση ανάμεσα στη συσπείρωση του ΝΑΤΟ απέναντι σε ένα κοινό αντίπαλο δέος αλλά και στην ανάγκη σταθεροποίησης και προβλεψιμότητας των σχέσεων ΗΠΑ-Ρωσίας.

Αλλωστε μέχρι να συμφωνήσουν οι Μπλίνκεν-Λαβρόφ την ατζέντα της Γενεύης είχε καταστεί παραπάνω από φανερό ότι η επισπεύδουσα αν όχι επειγόμενη πλευρά για τη συνάντηση κορυφής ήταν η Ουάσινγκτον.

Αν Πούτιν και Μπάιντεν συμφωνήσουν να σεβαστούν κάποιες αδιαπραγμάτευτες κόκκινες γραμμές και των δύο χωρών, τότε μπορούν να υπάρχουν προσδοκίες και για σταθεροποίηση και για προβλεψιμότητα.

Σταθεροποίηση ανάμεσα στη Ρωσία και στις χώρες της πρώην ΕΣΣΔ αλλά και στη Μέση Ανατολή είναι οι προϋποθέσεις εκ των ων ουκ άνευ για να μπορέσουν οι ΗΠΑ να επικεντρωθούν στην περιοχή Ασίας-Ειρηνικού με στόχο την ανάσχεση της Κίνας.

Με τα παραπάνω δεδομένα οι κινήσεις της Τουρκίας φαίνεται να λειτουργούν αποσταθεροποιητικά με χαρακτηριστικό παράδειγμα την Ουκρανία που δεν κρύβει τη δυσαρέσκειά της για τη μη ένταξή της στο ΝΑΤΟ αλλά και για τη συνάντηση της Γενεύης, με τη συμφωνία για αγορά τουρκικών drones να ενισχύει την αδιαλλαξία του Ζελένσκι.

Είναι βέβαιο ότι το Κρεμλίνο αν δεν είχε διασφαλίσει ουσιαστικά βήματα σταθεροποίησης των σχέσεων με τις ΗΠΑ δεν θα είχε κανένα λόγο να νομιμοποιήσει μια αντιρωσική συσπείρωση της Δύσης με ένα τετ α τετ Πούτιν-Μπάιντεν.

Είναι εξίσου βέβαιο ότι ο Μπάιντεν πρέπει να απονευρώσει προληπτικά κάθε αμφισβήτηση της λεπτής ισορροπίας ανάμεσα στη συσπείρωση του ΝΑΤΟ και την οριοθέτηση μιας ούτως η άλλως δύσκολης αλλά αναπόφευκτης οριοθέτησης των σχέσεων με τη Ρωσία του Πούτιν.