Η χρονική αλληλουχία των γεγονότων έχει ως εξής: πρώτο γεγονός: η Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας κ. Σακελλαροπούλου βγάζει φωτογραφία μπροστά στο τείχος του Εβρου και διατυπώνει τις πάγιες θέσεις της χώρας μας κατά της Τουρκίας. Δεύτερο γεγονός: ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ και πρώην υπουργός Ν. Φίλης κάνει μία πολιτική δήλωση για το πρώτο γεγονός. Τρίτο γεγονός: ο αρθρογράφος της «Καθημερινής» Τάκης Θεοδωρόπουλος κάνει ένα σχόλιο για το δεύτερο γεγονός. Τέταρτο γεγονός: η ίδια η εφημερίδα η «Καθημερινή» μέχρι και την αρθρογραφία του συντάκτη της δεν έχει ενημερώσει τους αναγνώστες της για τις δηλώσεις Φίλη. Πέμπτο γεγονός: φτάσαμε στην Τετάρτη 19 Μαΐου 2021, οπότε και δημοσιεύεται η πολιτική δήλωση του Φίλη στην εφημερίδα, στις στήλες των επιστολών («Γράμματα Αναγνωστών» επιγράφεται), με πρωτοβουλία όχι της διεύθυνσης, αλλά του Νίκου Φίλη, ο οποίος εξαναγκάζεται να στείλει σχετική επιστολή, στην οποία καταγράφεται η πολιτική δήλωσή του! Επί πέντε μέρες οι αναγνώστες της «Καθημερινής» δεν διάβαζαν, δεν άκουγαν, δεν ρωτούσαν!
Μετά την παράθεση των γεγονότων κατά αλληλουχία, ο ορθολογικός κριτής μπορεί να «κατασκευάσει» τις ερμηνείες του. Προσωπικά θα αναπτύξω τη δική μου κριτικο-ερμηνευτική θέση και φαντάζομαι ότι θα πείσω τους αναγνώστες για το ερμηνευτικό δίκιο μου! Στο σημείο αυτό διευκρινίζω ότι δεν με απασχολεί σ’ αυτή την παρέμβασή μου η «πολιτική των ερμηνειών» ανάμεσα στην κ. Σακελλαροπούλου και τον κ. Φίλη.
Γι’ αυτό το ζήτημα θα επανέλθω με αναλυτική αναφορά μου. Αυτό που μας ενδιαφέρει επί του προκειμένου είναι το εξής: Αραγε ισχύει στην πολιτική κοινωνία μας η «πρώτη αρχή» της συγκροτήσεώς της, η οποία δεν είναι άλλη από την «ελευθερία της έκφρασης»; Η δημοκρατική αυτή αρχή είναι καθολική και χαρακτηρίζει τις σύγχρονες πολιτικές κοινωνίες, οι οποίες επιδιώκουν να αυτοπροσδιορίζονται ως ελεύθερες και πολιτικές κοινωνίες.
Η δημοσιογραφική μεταχείριση που η «Καθημερινή» επεφύλασσε για την πολιτική δήλωση του Φίλη, δείχνει πολλά για τις παθογένειες του ειδησεογραφικού κόσμου στον τόπο μας. Και επειδή τον τελευταίο καιρό έχουν αρχίσει να αφυπνίζονται τα πνεύματα σχετικά με τη δημοσιογραφική αντικειμενικότητα, τη λογοκρισία και τους ελέγχους της γνώμης και για πολλά άλλα ζητήματα σχετικά με την «ελευθερία της έκφρασης», καλό θα ήταν οι «επιχειρήσεις της ενημέρωσης» να αντιληφθούν ότι δεν ζούμε σε προ-πολιτικό καθεστώς «διαμόρφωσης της κοινής γνώμης». Δεν ζούμε σε φεουδαρχία!
Ενημερώνω τους αναγνώστες μας απ’ αυτή τη στήλη του Δημήτρη Κανελλόπουλου ότι το «πολιτικό συμβάν» ανάμεσα στην «Καθημερινή» και τον Φίλη θα ενταχθεί κατά το επόμενο εξάμηνο στα πρωτοβάθμια μαθήματα του Τμήματος Πολιτικών Επιστημών. Η ορθολογική πολιτική αφήγηση θα ξεκινούσε από το «πρώτο γεγονός»: δημοσιεύεται η δήλωση του πολιτικού και στη συνέχεια ακολουθεί η ιδεολογική μεθερμηνεία της. Ο κανόνας αυτός της δημοσιογραφίας δεν ίσχυσε στην προκειμένη περίπτωση με αποτέλεσμα να μιλάμε όλοι για τις παθογένειες της δημόσιας σφαίρας στον τόπο μας.
*πολιτικός φιλόσοφος
