Οι έκτακτες καταστάσεις απαιτούν έκτακτα μέτρα, αυτό είναι το κύριο επιχείρημα της κυβέρνησης Μπάιντεν υπέρ του παγώματος των δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας στα εμβόλια για τη θωράκιση απέναντι στον Covid-19.
Πρόκειται πρώτα από όλα και σε συνδυασμό με την πρόσφατη τηλεδιάσκεψη για την κλιματική αλλαγή που συνεκάλεσε ο Μπάιντεν για μια επί της αρχής παραδοχή από τις ΗΠΑ ότι η αλληλεγγύη εντός και εκτός συνόρων είναι σήμερα και για το ορατό μέλλον μια μονόδρομη Ρεαλπολιτίκ.
Η αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής αλλά πρώτα από όλα της πανδημίας μπορεί να υλοποιηθεί μόνον όταν η εμβέλεια των μέτρων είναι παγκόσμια.
Ειδικότερα το τείχος ανοσίας που επιχειρείται να οικοδομηθεί με τους μαζικούς εμβολιασμούς δεν θα είναι αποτελεσματικό αν δεν καλύψει σαν προστατευτική ασπίδα τον πλανήτη.
Δεν υπάρχουν περιθώρια άκαμπτης περιχαράκωσης στην προστασία της καινοτομίας, αλλά ούτε και γεωπολιτικής αξιοποίησης των εμβολίων από τις χώρες που τα παράγουν.
Από την αποφασιστική στροφή των ΗΠΑ μέχρι την προσωρινή κατάργηση της «πατέντας» των εμβολίων για τον Covid-19 θα χρειαστούν πολύμηνες σκληρές διαπραγματεύσεις καθώς για να υιοθετηθεί από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου απαιτείται ομόφωνη έγκριση από τις 164 χώρες-μέλη.
Στο επίπεδο των εντυπώσεων, στο πεδίο της επικοινωνίας ο Μπάιντεν έχει εκπλήξει οπαδούς και αντιπάλους με τολμηρές ανατροπές στην πολιτική των ΗΠΑ για τη μετά την πανδημία ανάκαμψη της οικονομίας, τη διαχείριση της κλιματικής αλλαγής και τώρα με τα έκτακτα μέτρα διασφάλισης ενός παγκόσμιου τείχους μαζικής ανοσίας.
Επειτα από παλινδρομήσεις και αναταράξεις τριών δεκαετιών από το τέλος του Ψυχρού Πολέμου το 1989-91 οι ΗΠΑ του Μπάιντεν, όπως προκύπτει από τα δείγματα γραφής των πρώτων εκατό ημερών του νέου ενοίκου του Λευκού Οίκου, προσπαθούν να συνδυάσουν δύο εκ πρώτης όψεως ασύμβατες στρατηγικές.
Πρώτον, τη σταδιακή μετάβαση σε μορφές άτυπης ή και θεσμικά κατοχυρωμένης παγκόσμιας διακυβέρνησης, μια επιλογή που προϋποθέτει την αποδοχή της ανάδυσης ενός μετααμερικανικού κόσμου ως μη αντιστρέψιμης δυναμικής.
Δεύτερον, την ταυτόχρονη επιθετική-ανταγωνιστική ανάσχεση στο πεδίο των γεωπολιτικών συσχετισμών της περαιτέρω περιφερειακής και παγκόσμιας προβολής ισχύος της Ρωσίας και της Κίνας.
Η πρώτη στρατηγική συνιστά μια παραδοχή ναυαγίου της Pax Americana, ενώ η δεύτερη μια προσπάθεια ανέλκυσής της.
