Στην πορεία προς την ειδική σχέση Τουρκίας – Ε.Ε. προέκυψε ένας ενδιάμεσος σταθμός που θα μπορούσε να ονομαστεί Ανάρμοστη Σχέση, με ισχυρές πιθανότητες να μεταλλαχθεί σε ολέθρια σχέση.
Μέσα σε λίγες μέρες η Ε.Ε., δηλαδή το Βερολίνο και οι Βρυξέλλες, καταπάτησε κάθε κόκκινη γραμμή πολιτικής ορθότητας στην εξωτερική πολιτική.
Οι Λάιεν – Μισέλ βρέθηκαν στην Αγκυρα στη σκιά των διώξεων που σε σύντομο χρονικό διάστημα θα καταλήξουν στην απαγόρευση της νόμιμης λειτουργίας του τρίτου σε κοινοβουλευτική δύναμη κόμματος, του φιλοκουρδικού ΗDP, της αμφισβήτησης της συνθήκης του Μοντρέ και των διώξεων σε βάρος των απόστρατων ναυάρχων που επισήμαναν τους κινδύνους που θα προκύψουν για την κυριαρχία της χώρας στα Στενά, την προσβλητική συμπεριφορά προς την πρόεδρο της Κομισιόν και τη σκληρή και προσβλητική απαξιωτική ρητορική του Ερντογάν για τις ανίκανες πολιτικές ηγεσίες της Ευρώπης.
Δίχως υπερβολή, αν συνεχιστεί η κατευναστική προσέγγιση απέναντι στην Αγκυρα που έχει επιβάλει το Βερολίνο στην Ε.Ε., τότε ο Ερντογάν θα έχει κάθε λόγο πρώτον να υπενθυμίζει σε τακτά χρονικά διαστήματα ότι ελέγχει τις προσφυγικές ροές και δεύτερον να προσπαθήσει να κατευθύνει την ψήφο όχι μόνο των τουρκικής καταγωγής Ευρωπαίων πολιτών αλλά συνολικά των μουσουλμάνων ψηφοφόρων στις 27 χώρες-μέλη της Ε.Ε.
Ο κίνδυνος να καταλήξει η φιλόδοξη ευρωτουρκική ατζέντα που προωθεί το Βερολίνο σε ένα χωρίς προηγούμενο φιάσκο αυτοεκπληρούμενης προφητείας είναι ήδη ορατός.
Με άλλα λόγια, ο κατευνασμός, αντί να οριοθετήσει τις εκτροπές του Ερντογάν από την πολιτική ορθότητα, τις ενθαρρύνει. Στο Βερολίνο προφανώς γνωρίζουν ότι καμιά παρασκηνιακή διαβεβαίωση δεν διασφαλίζει τη μη ανάμειξη του Ερντογάν στην κορύφωση της προεκλογικής εκστρατείας των γερμανικών εκλογών της 26ης Σεπτεμβρίου, αλλά δεν θίγουν δημόσια το απευκταίο αυτό σενάριο.
Αντίθετα στη Γαλλία ο Μακρόν έχει προεξοφλήσει δημόσια την παρέμβαση του Τούρκου ηγέτη για χειραγώγηση της μουσουλμανικής ψήφου στις εκλογές της άνοιξης του 2022.
Η ενδεχόμενη -αν όχι πολύ πιθανή- ανάμειξη Ερντογάν στις γερμανικές και γαλλικές εκλογές θα είναι και το άδοξο τέλος της πολιτικής του Βερολίνου για την Τουρκία.
