Οι ΗΠΑ ζητούν από την Τουρκία να φιλοξενήσει τον Απρίλιο συνομιλίες κορυφής μεταξύ της κυβέρνησης του Αφγανιστάν και της ηγεσίας των Ταλιμπάν σε μια ύστατη προσπάθεια κοινά αποδεκτής πολιτικής διευθέτησης πριν από την αποχώρηση των αμερικανικών δυνάμεων από τη χώρα.
Με δεδομένες τις στενές σχέσεις της Αγκυρας με το Πακιστάν, που είναι ο σπόνσορας των Ταλιμπάν στο Αφγανιστάν, είναι προφανές ότι η Ουάσινγκτον προσδοκά από τον Ερντογάν να διαδραματίσει ενεργό διαμεσολαβητικό ρόλο και όχι απλά να είναι ο οικοδεσπότης της συνάντησης.
Το πρώτο συμπέρασμα που προκύπτει αν οι επί τόπου εξελίξεις στο Αφγανιστάν δεν ανατρέψουν τους αμερικανικούς σχεδιασμούς είναι ότι ο ρόλος που καλείται να διαδραματίσει ο Ερντογάν στο Αφγανιστάν λειτουργεί ως εγγύηση μη περαιτέρω επιδείνωσης των διμερών σχέσεων ΗΠΑ-Τουρκίας και ακόμη περισσότερο νομιμοποιεί μια κινητικότητα επαφών και διαβουλεύσεων.
Το δεύτερο συμπέρασμα που μπορεί να εξαχθεί είναι ότι εκ των πραγμάτων η Τουρκία καλείται από τον Μπάιντεν να εξισορροπήσει τις άλλες δυνάμεις που περιμένουν να καλύψουν το κενό της αμερικανικής αποχώρησης.
Με άλλα λόγια, προφανώς στην Ουάσινγκτον επενδύουν στη δημιουργία τριβών, με επίκεντρο το μέλλον του Αφγανιστάν, ανάμεσα στην Αγκυρα από τη μια μεριά και τη Μόσχα και την Τεχεράνη από την άλλη.
Ετσι, ο ρόλος της Τουρκίας στις ισορροπίες της επόμενης μέρας στην Καμπούλ θα μπορούσε να σημάνει την απονεύρωση της Ομάδας της Αστάνα, δηλαδή της τριμερούς διαβούλευσης Ρωσίας, Τουρκίας και Ιράν για τη σταθεροποίηση στη Συρία.
Ακόμη περισσότερο, αν η Τουρκία επιδείξει υπερβάλλοντα μεσολαβητικό-επιδιαιτητικό ρόλο στο Αφγανιστάν, είναι βέβαιο ότι η εξέλιξη αυτή θα καταγραφεί στο Κρεμλίνο ως πρώτο βήμα τουρκικής δραστηριοποίησης στην πρώην σοβιετική Κεντρική Ασία.
Ολα τα παραπάνω εμπεριέχουν έναν κίνδυνο να επαναληφθεί στη Νοτιοδυτική Ασία η αντιτουρκική συσπείρωση που προκάλεσαν οι τουρκικές φιλοδοξίες στην ευρύτερη Μέση Ανατολή.
Μια συσπείρωση που εκτός από τη Ρωσία και το Ιράν θα περιλαμβάνει και την Ινδία.
