Διά του παρόντος συντόμου μηνύματος, αφού εκφράσω την ευχή να επικρατήσει η σύνεση και να διασωθεί η ζωή του απεργού πείνας, θα ήθελα να θέσω υπό την κρίση των αναγνωστών σας ένα ερώτημα: Ποία είναι η θέση της Εκκλησίας της Ελλάδος για ένα ζήτημα όπως αυτό του Κουφοντίνα με προέχουσα την ανθρωπιστική διάσταση και με μεγάλη παιδαγωγική αξία για το ποίμνιο; Γιατί σιωπά;
Τέλος, επειδή η πολιτική ηγεσία κάνει επίδειξη πυγμής και προς αποτροπή του απευκταίου, με δεδομένο ότι η εποπτεία της έκτισης των ποινών υπόκειται σε δικαστικές εγγυήσεις θα ήτο δυνατόν με βάση πρόνοιες του ΚΠΔ* (572) και του Σωφρονιστικού Κώδικα να παρέμβει ο εισαγγελεύς του Αρείου Πάγου και να προκαλέσει μέσω του υφισταμένου του εισαγγελέως απόφαση του Δικαστηρίου εκτέλεσης ποινών που να επιλύει το ζήτημα, διατάσσοντας τα δέοντα λ.χ. για λόγους υγείας.
Μετά τιμής
*Δικηγόρος-Μ.Δ. Ποινικού Δικαίου Νομικής ΕΚΠΑ,
ΑΜΔΣΑ 34326
Η επιστολή δημοσιεύτηκε στο φύλλο της «Εφ.Συν.» τη Δευτέρα 01/03/2021.
