Εναν και πλέον μήνα μετά την είσοδό του στον Λευκό Οίκο ο Μπάιντεν δεν έχει πάρει τηλέφωνο τον Ερντογάν μέχρι στιγμής. Προφανώς οι δύο πλευρές παραμένουν περιχαρακωμένες σε αδιαπραγμάτευτες θέσεις που προβάλλουν ως προαπαιτούμενα για την έναρξη μιας διαπραγμάτευσης με στόχο μια συνολική εκκαθάριση εκκρεμοτήτων.
Η Αγκυρα ζητά επί της ουσίας ένα δικαίωμα βέτο στην πολιτική των ΗΠΑ στο Κουρδικό όχι μόνο στη Συρία αλλά και στο Ιράκ, και έτσι δυσχεραίνει την επιλογή Μπάιντεν για ενίσχυση της παρουσίας της Ουάσινγκτον στην ευρύτερη περιοχή μια ακύρωση δηλαδή της απόσυρσης και αποδρομής που είχε επιλέξει ο Τραμπ.
Από τη μεριά τους, οι ΗΠΑ ζητούν την άνευ όρων ακύρωση της προμήθειας των S-400, με άλλα λόγια ζητούν από τον Ερντογάν να διαρρήξει τη στενή συνεργασία του με τον Πούτιν.
Ετσι, αν η Αγκυρα ενδώσει στις πιέσεις της Ουάσινγκτον και υποχωρήσει στο μέτωπο των S-400 τότε η Μόσχα δεν θα έχει κανένα λόγο να αποδέχεται την τουρκική εμπλοκή και παρουσία στη βορειοδυτική Συρία, στη Λιβύη και στον Καύκασο.
Με άλλα λόγια, η Ουάσινγκτον έχει ως προτεραιότητα να εξαναγκάσει τον Ερντογάν να εγκαταλείψει τη διπλωματία των ελιγμών ανάμεσα στις ΗΠΑ και τη Ρωσία. Είναι σαφές ότι, αν και όταν ο Μπάιντεν καλέσει στο τηλέφωνο τον Ερντογάν, τότε θα μπορεί να προεξοφληθεί η αποδοχή των προαπαιτούμενων που θέτει η αμερικανική πλευρά.
Η εποχή της παρεμβολής της Τουρκίας στα κενά των ανταγωνισμών ΗΠΑ – Ρωσίας στην ευρύτερη Μέση Ανατολή τερματίζεται και μαζί της η γεωπολιτική φαντασίωση και στρατηγική ψευδαίσθηση για την ανάδειξη της Αγκυρας σε περιφερειακή δύναμη.
Εξυπακούεται ότι αν ο Ερντογάν αναδιπλωθεί η αμερικανική πλευρά θα κάνει ό,τι μπορεί για να τον βοηθήσει να διαχειρισθεί το υψηλό εσωτερικό και εξωτερικό κόστος της παραίτησης από περιφερειακές φιλοδοξίες.
Η όποια επικοινωνιακή διαχείριση και τήρηση των προσχημάτων δεν αναιρεί ότι επί της ουσίας ο Ερντογάν καλείται να αυτοακυρωθεί με τη διάψευση του αφηγήματος της ισχυρής Τουρκίας.
