Ηταν από τις πιο δύσκολες αποστολές που είχα αναλάβει στη φυλακή. Εκείνη την ημέρα έπρεπε να φύγω από την Γ’ Ακτίνα των πολιτικών κρατουμένων του Κορυδαλλού, να διασχίσω τον τυφλό διάδρομο, να πάω στη Β’ Ακτίνα των ποινικών, να μπω στο κελί του Ανθη στον 3ο όροφο, να πάρω ένα άσπρο νάιλον πιάτο και να γράψω στον αέρα όπως με είχαν δασκαλέψει:
«Κάτια, το πρωί πήραν τον Γιώργο για το Καλάμι. Σε αγαπάει πολύ. Θα σου γράφω εγώ όταν έχω νέα του».
Ακριβώς απέναντι γύρω στα 100 μέτρα όπου ήταν το κτίριο των γυναικείων φυλακών και συμβίωναν δεκάδες πολιτικές και ποινικές κρατούμενες τις οποίες είχαν μεταφέρει από την καταργημένη φυλακή Αβέρωφ, διέκρινα μια ψηλόλιγνη σιλουέτα που μου έγνεψε και αυτή. Δίπλα της στεκόταν μια γυναίκα με ένα μωρό στην αγκαλιά.
Αυτή ήταν η πρώτη θολή και καγκελόφραχτη επαφή που είχα με τη νεαρή αντιχουντική «βομβίστρια» Κάτια Χουλιάρα. Οταν πολλούς μήνες αργότερα λευτερωθήκαμε είδα μπροστά μου μια πανύψηλη όμορφη γυναίκα με τεράστια αμυγδαλωτά μάτια και πολύ τσαγανό που ρουφούσε τη ζωή με πάθος. Οπως, αλίμονο, και το τσιγάρο που στάθηκε η αιτία να μας εγκαταλείψει προχθές τόσο νωρίς, όπως πολλοί άλλοι σύντροφοι που βιάστηκαν να δραπετεύσουν.
Ο αποστολέας εκείνης της… πιατοεπιστολής ήταν εκείνη την ημέρα ο τότε αρραβωνιαστικός της Κάτιας και έτερος μεγάλος βομβιστής και «τρομοκράτης» της χούντας με μια ομάδα έξι φοιτητών, Γιώργος Ανωμερίτης, που έφευγε με μεταγωγή για τις βαριές φυλακές στο Καλάμι της Κρήτης φορτωμένος με 325 χρόνια καταδίκης (!), για να συναντήσει εκεί τον άλλο μεγάλο αγωνιστή-επίσης βομβιστή και σύμβολο της αντίστασης, καθηγητή Σάκη Καράγιωργα.
Η γυναίκα με το μωρό ήταν η Ελένη Βούλγαρη με τον μικρό Μίλτο Γκολέμα καρπό της φυλακής με τον Μπάμπη Γκολέμα που τους έκανε ταινία (τα «Πέτρινα χρόνια») ο Παντελής Βούλγαρης.
Ο έρωτας της Κάτιας με τον Ανωμερίτη ξεκίνησε στα φοιτητικά έδρανα όπου και συγκρότησαν αντιστασιακή ομάδα (με τους Δημοσθένη Δώδο, Γιάννη Μυλωνά, Δημήτρη Παπαϊωάνου και Βασίλη Ράπανο), πέρασε από τα υπόγεια βασανιστηρίων της Μπουμπουλίνας, δοκιμάστηκε για τέσσερα χρόνια στα σκοτεινά κελιά των φυλακών της χούντας και κατέληξε σε μια μακροχρόνια και μοναδική σχέση γάμου και συντροφικότητας.
Για πολλά χρόνια η Κάτια Χουλιάρα στάθηκε πολύτιμη βοηθός του αγωνιστή καθηγητή Γ.-Α. Μαγκάκη στο υπουργείο Δικαιοσύνης και αλλού μαζί με τον Αντώνη Βγόντζα, τον Πάνο Μπιτσαξή και άλλους.
