Από τα θετικά του εγκλεισμού, ο εντοπισμός πρόσφατα στο αρχείο μου μιας λιτής έκδοσης με τίτλο «Ιστορία του Ελληνισμού της Βρετανίας». Σε αυτήν περιέχονται κείμενα και για την πορεία του ελληνικού φοιτητικού κινήματος στο εξωτερικό, το οποίο στη διάρκεια της χούντας είχε αντιδικτατορικό χαρακτήρα, πέραν της ενασχόλησης με τα προβλήματα ζωής και σπουδών των μελών του, υπαρκτών ή εν δυνάμει.
Στην ίδια έκδοση, και η ιστορία του βρετανικού κινήματος αλληλεγγύης με τον ελληνικό λαό, από τα χρόνια του εμφυλίου, όπως και βαρυσήμαντη συμβολή του Βρετανού ελληνιστή ακαδημαϊκού Ρόμπερτ Μπράουνινγκ (μέλους το Κ.Κ. Μεγάλης Βρετανίας), για τις ελληνιστικές σπουδές στη «Γηραιά Αλβιώνα». Υπενθυμίζω ότι το Λονδίνο στα χρόνια της χούντας είχε φιλοξενήσει πολλούς Ελληνες δημοκράτες αυτοεξόριστους ή εξόριστους, ενώ και το ελληνικό φοιτητικό στοιχείο αυξανόταν διαρκώς, μετά το 1970.
Το 1971, ιδρύθηκε ο Σύλλογος Ελλήνων Φοιτητών Λονδίνου (ΣΕΦΛ) με αξιόλογη μαζικότητα, στο Δ.Σ. του οποίου την πλειοψηφία είχε αρχικά ένα από τα τροτσκιστικά ρεύματα, με δεύτερη δύναμη την παράταξη της ΚΝΕ, της οποίας ήμουν μέλος. Σημαντικές δυνάμεις διέθετε και το ΚΚΕ Εσωτερικού, ενεργοποιούμενο κυρίως μέσω της Ελληνικής Αντιδικτατορικής Επιτροπής, η οποία είχε σχετικά αδρανοποιηθεί το 1973. Εκ των πραγμάτων, ο ΣΕΦΛ ανέλαβε την πρωτοβουλία για συμπαράσταση στους «ελεύθερους πολιορκημένους» του Πολυτεχνείου, ιδρύοντας νέα αντιδικτατορική κίνηση, με τίτλο Greek Solidarity Campaign.
Πολλοί εξ ημών επικοινωνούσαμε καθημερινά τηλεφωνικά με την Αθήνα, διαρκούσης της κατάληψης του Πολυτεχνείου, για να τροφοδοτούμε με ειδήσεις τη βρετανική κοινή γνώμη. Μερικοί είχαμε καταφέρει να ακούμε και τον ραδιοφωνικό σταθμό του Πολυτεχνείου, κρατώντας παράνομα ανοιχτούς τους κερματοδέκτες των τηλεφωνικών θαλάμων του Λονδίνου και άλλων πόλεων, ώστε να μην επιβαρυνόμαστε απεριόριστα. Με άλλα λόγια, κλέβαμε τον βρετανικό Οργανισμό Τηλεπικοινωνιών, αλλά στην περίπτωση αυτή το «ο σκοπός αγιάζει τα μέσα» ήταν για το γενικό καλό!
Μετά την εισβολή του τανκ στο Πολυτεχνείο, πρώτο μέλημά μας ήταν να ενημερώσουμε την κοινή γνώμη για τα θύματα, συντάσσοντας κατάλογο των νεκρών, με βάση τις πληροφορίες που λαμβάναμε από την Αθήνα, το BBC, την Deutsche Welle και τη Φωνή της Αλήθειας (ραδιόφωνο του ΚΚΕ, στη Λιψία τότε).
Το βρετανικό φοιτητικό κίνημα (NUS), το οποίο στην ηγεσία του τότε ήταν πλατιά συμμαχία Εργατικών-Κομμουνιστών (Broad Left), μας είχε βοηθήσει αποφασιστικά, στέλνοντας στην Αθήνα και κορυφαίο στέλεχός του, στο πλαίσιο διεθνούς αποστολής για έρευνα των βασανιστηρίων και συμπαράστασης στους πολιτικούς κρατούμενους.
* μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία
-320x213.jpg)
