Η ώρα της μεγάλης απόφασης

Πέρασαν 5,5 χρόνια μίας μακρόπνοης και ψυχοφθόρου διαδικασίας, όπου έπρεπε να μάθουμε με τον πιο αναλυτικό, λεπτομερή κι ακριβή τρόπο για την εγκληματική δραστηριότητα, το βίο και την οργάνωση της Χρυσής Αυγής. 

Νιώθω την ανάγκη, περισσότερο ως πολίτης κι αναγνώστης, να εκφράσω το θαυμασμό και την εκτίμησή μου σε όλους εκείνους που με συνέπεια, επαγγελματισμό κι αυταπάρνηση κάλυψαν 453 δικασίμους, καταγράφοντας όλες τις στιγμές αυτής της Δίκης. Σε αυτά τα χρόνια γνώρισα αρκετούς ανθρώπους που με τον έναν ή με τον άλλο τρόπο συνέβαλαν ένα λιθαράκι στην αποκάλυψη της αλήθειας. Είναι ευτυχές το να γνωρίζεις ανθρώπους με υψηλό αίσθημα ευθύνης, με ακεραιότητα, ανιδιοτέλεια κι εντιμότητα. Από δημοσιογράφους, δικηγόρους, μέχρι κι απλούς πολίτες που με τον έναν ή με τον άλλο τρόπο κλήθηκαν να λάβουν μέρος σε αυτήν την πικρή ιστορία. 

Πικρή, ναι. Γιατί χρειάστηκε μία μάνα να χάσει το παιδί της, ένα πατέρας να έρθει από την άλλη γωνιά του κόσμου για να θάψει το παιδί του και να δούμε τον ελέφαντα στο δωμάτιο. Πικρή γιατί αποκαλύφθηκε ότι η δημοκρατία μας είναι διάτρητη. Πικρή γιατί το νεοναζιστικό μόρφωμα κάθισε για χρόνια στα κοινοβουλευτικά έδρανα ασελγώντας στους θεσμούς και στις δημοκρατικές μας διαδικασίες. Κάθε στιγμή από τα 5,5 χρόνια της δοκιμασίας στην οποία υποβάλαμε τη δημοκρατία, συγκρότησε ένα βαθύ κοινωνικό τραύμα, ένα πλήγμα που προκάλεσε θρήνο, οργή κι οδυρμό. 

Ήρθε η ώρα οι θεσμοί να αντεπιτεθούν. Όχι σε μία ρεβανσιστική λογική, αλλά ως μία ένεση δικαίου υπενθυμίζοντας στην κοινωνία πως οι θεσμοί είναι ισχυροί, στέρεοι και στυλοβάτες της κοινωνίας μας. Πιστεύω βαθιά στο κράτος δικαίου, τρέφοντας την ελπίδα πως με την πίστη μου, ως ένας απλός πολίτης, το ενισχύω. Η Χρυσή Αυγή μας έδειξε ότι δεν πρέπει ποτέ να εφησυχάσουμε ως πολίτες. Πρέπει να ενισχύσουμε τους θεσμούς μας, να τους ενδυναμώσουμε και να αναβαθμίσουμε το ρόλο μας στα δημόσια πράγματα. 

Η Δικαιοσύνη θα κρίνει απερίσπαστη ανεξάρτητα από τι λέμε εμείς οι πολίτες κι έτσι πρέπει. Αύριο να κλείσει οριστικά η υπόθεση της Χρυσής Αυγής και να βρουν δικαίωση τα θύματα των δολοφόνων. Κι αν οι πληγές δεν κλείσουν ποτέ για κάποιους ανθρώπους, είναι χρέος των πολιτών να τους προσφέρουν παρηγοριά και φροντίδα, μα πάνω απ’ όλα μία υπόσχεση: Καμία μάνα και κανένας πατέρας να μην κλάψει ξανά το παιδί του από το ρατσισμό και τη μισαλλοδοξία, το φασισμό και το νεοναζισμό. 

Είθε να ξημερώσει μία καλύτερη μέρα. 

* Υπεύθυνος Επικοινωνίας στο Ελληνικό Φόρουμ Προσφύγων