Στο Καβούρι με την Αρτεμη!

Πριν αναχωρήσουμε για τις καλοκαιρινές διακοπές πρότεινα στην εγγονή μου, την Aρτεμη, να πάμε για το πρώτο φετινό μπάνιο στο κοντινό από το κέντρο της Αθήνας ειδυλλιακό Μεγάλο Καβούρι Βουλιαγμένης, όπου εκτός από την καθαρή και προσιτή για τα παιδιά αβαθή θάλασσα, την τεράστια παραλία με την ψιλή άμμο, τα πολλά φροντισμένα σκιερά πεύκα, αλμυρίκια και φοίνικες, διαθέτει μετά την τελευταία ανάπλαση της παραλίας πεζόδρομο και ποδηλατόδρομο, μια φροντισμένη θαυμάσια παιδική χαρά, δύο σύγχρονες καλαίσθητες καντίνες, καθώς και ένα μεγάλο πάρκινγκ αυτοκινήτων, που κλείνει λόγω κορονοϊού μόλις ο αριθμός τους υπερβεί τις θέσεις που εξασφαλίζουν τις μεταξύ λουομένων αποστάσεις.

Oλα αυτά δίπλα στην αποκαλυφθείσα το 2015 από την Εφορεία Αρχαιοτήτων Δυτικής Αττικής-Πειραιώς και Νήσων αρχαία λιθόστρωτη αμαξιτή οδό του 4ου π.Χ. αιώνα μήκους τριακοσίων μέτρων, που συνέδεε τον αρχαίο Δήμο των Αιξωνιδών Αλών με τη λιμενική εγκατάσταση που υπήρχε στην παραλία, η οποία κηρύχθηκε προστατευόμενος αρχαιολογικός χώρος μαζί με τον γειτονικό ναό του Απόλλωνα Ζωστήρα, του 6ου π.Χ. αιώνα, εντός της αυλής του ξενοδοχείου «Αστήρ» Βουλιαγμένης, όπου -καθώς γράφει ο Παυσανίας: «Στο Ζωστήρα, που βρίσκεται κοντά στη θάλασσα, υπάρχει και βωμός της Αθηνάς και του Απόλλωνα και της Aρτεμης και της Λητώς», εκεί όπου η Λητώ, έγκυος από τον Δία και κυνηγημένη από την Hρα, έλυσε τον ζωστήρα της, πριν γεννήσει στη Δήλο την Aρτεμη και τον Απόλλωνα.

Η τετράχρονη Aρτεμη, άκουσε προσεκτικά τον μύθο και όταν φτάσαμε στην παραλία έτρεξε στην ακτή μαζί με τα κουβαδάκια της για να φτιάξουμε έναν τεράστιο αμμώδη πύργο με μια μεγάλη εσωτερική σπηλιά, όπως συνηθίζουμε τα καλοκαίρια, αλλά μόλις είδε τη μικρή βραχονησίδα, που απέχει πενήντα μέτρα από την ακτή, βρίσκοντας τα νερά ρηχά, ζήτησε να πάμε κολυμπώντας! Δεν αργήσαμε να κατακτήσουμε το νησί, επειδή περπατήσαμε στο τελευταίο μισό της διαδρομής και επιπλέον ανεβήκαμε χέρι χέρι στη χαμηλή κορυφή όπου εκείνη παρατηρώντας την εκεί ερειπωμένη σύγχρονη μικρή οικοδομή ρώτησε:

-Είδες παππού στη γωνιά το μπουκάλι με το κρασί, που άφησε ο «Κανένας» εδώ στη σπηλιά του Κύκλωπα όταν τον μέθυσε και ύστερα τον τύφλωσε με το μυτερό καμένο ξύλο, εκείνο πάνω στη στάχτη; Είδες και το μέσα δωμάτιο, όπου βρισκόταν τότε τα πρόβατα και από κάτω τους κουλουριάστηκαν ο Οδυσσέας με τους ναύτες και λευτερώθηκαν;

-Τα βλέπω όλα τώρα, όμως έλα κοντά στο παράθυρο να φωνάξουμε στον «Κανένα» και να ρίξουμε πέτρες στο ιστιοφόρο πλοίο του, που αρμενίζει στη θάλασσα, τώρα που ο ήλιος βασιλεύει!

-Είμαι μαζί με τον Οδυσσέα! Ρίξε εσύ πέτρες…

* συγγραφέας