Αν ο Τραμπ μέμφεται την Κίνα για ολιγωρία και απόκρυψη στοιχείων με αποτέλεσμα η επιδημία να γίνει πανδημία, ο Βέμπερ βλέπει ως βαρύνουσα απειλή τις εξαγορές από το Πεκίνο ευρωπαϊκών επιχειρήσεων και ζητά το πάγωμά τους για ένα χρόνο.
Ετσι, από διαφορετική αφετηρία Ουάσινγκτον και Βερολίνο βλέπουν την Κίνα ως στρατηγικών διαστάσεων απειλή, προφανώς έχοντας προεξοφλήσει ότι το Πεκίνο θα βγει από την κρίση της πανδημίας ενισχυμένο στους περιφερειακούς και τους παγκόσμιους συσχετισμούς και τις ισορροπίες.
Οι δηλώσεις Βέμπερ, παρά την επίκληση κοινών ευρωπαϊκών συμφερόντων, προφανώς θέτουν ως προτεραιότητα την περιφρούρηση του εθνικού χαρακτήρα της οικονομίας και βέβαια παραπέμπουν στη ρητορική Τραμπ που έχει ως κεντρικό σημείο αναφοράς το «Πρώτα η Αμερική».
Ποιο είναι όμως το πραγματικό αντίκρισμα των σκληρών δηλώσεων του επικεφαλής της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος;
Στο όνομα της αποτροπής κύματος εξαγορών ευρωπαϊκών και κυρίως γερμανικών επιχειρήσεων από το Πεκίνο, είναι το Βερολίνο διατεθειμένο να θυσιάσει την πρόσβαση στην εσωτερική αγορά της Κίνας;
Ηδη λίγο πριν από την πανδημία η μείωση της ζήτησης στην Κίνα, κυρίως λόγω του εμπορικού πολέμου του Τραμπ, είχε οδηγήσει σε σημαντική μείωση των γερμανικών εξαγωγών, με τη γερμανική οικονομία να βρίσκεται στα τέλη του χρόνου μεταξύ στασιμότητας και ύφεσης.
Στο Βερολίνο η Κίνα καταγράφεται ως διπλή απειλή:
● Πρώτον, να προχωρήσει σε επιθετικές εξαγορές επιχειρηματικών ομίλων, η αξία της μετοχής των οποίων έχει κατρακυλήσει ως συνέπεια της πανδημίας.
● Δεύτερον, να υπάρξει στοχευμένη πολιτική του Πεκίνου για κάλυψη του κενού μιας συνολικής ευρωπαϊκής αλληλεγγύης στον Νότο της Ε.Ε.-ευρωζώνης.
Αν το Βερολίνο εξακολουθήσει να είναι αδιαπραγμάτευτο στον κοινό δανεισμό και στη μεταφορά πόρων εντός της ευρωζώνης, τότε ο Νότος όχι μόνον δεν θα δει ως απειλή τις επενδύσεις της Κίνας, αλλά θα τις καλωσορίσει ως βασικό μοχλό αποτροπής περαιτέρω διεύρυνσης των περιφερειακών ανισοτήτων.
Με άλλα λόγια, πίσω από το ευρωπαϊκό περιτύλιγμα των δηλώσεων Βέμπερ προβάλλει η επιθετική περιχαράκωση που θα μπορούσε να συμπυκνωθεί στο σύνθημα «Πρώτα η Γερμανία».
